Misskilningur ársins

Ég hef misskilið orðið tojtoj í þónokkuð langan tíma. Samt er þetta eiginlega ekki orð en ég misskildi það samt. Þannig er mál með vexti, að ég hélt alltaf að þetta væri svona ,,montorð", sem sagt að það væri notað þegar að fólk væri að monta sig og myndi setja upp svona grobbsvip og segja svo ,,Tojtoj!" En á laugardaginn fyrir kammersveitartónleika, skildi ég ekkert í því af hverju í ösköpunum fólk var að öskra tojtoj sín á milli. Þetta var nú kannski ekki beint tíminn til að vera að monta sig. En svo prófaði ég að leggja saman tvo og tvo: tónleikar, fólk að fara að spila, þeim á að ganga vel. Þá þýðir tojtoj það sama og gangi þér vel! Ég er svo mikill illi, hef verið segja þetta við fólk sem verður mér á vegi en svo bara... hef ég ekkert vitað hvað ég var að segja. Svona er bara lífið, eitt tojtoj.

Teiti

Í gær var haldið teiti á heimili mínu. Tilefnið var fimmtugs afmæli bróður hans pabba en hann er einstæður, á litla blokkaríbúð og fékk því að halda upp á herlegheitin heima hjá okkur. Keypt var bús fyrir 80.000 pjéninga og fullt af mat fyrir ennþá meiri pjéninga. Teitið samanstóð af fólki í kringum fimmtugt, mér og tvítugri frænku minni. Planið var nú að drekka ekki fyrst að ég er í prófum og svona en vitaskuld fór það um þúfur því að ég var alveg á geitinni. Sveinsína, áttræð frænka mín, þurfti endilega að fara að spurja mig um framtíðina en sökum Bakkusar kom ég engu gáfulegu út út mér. Pabbi var hress eins og alltaf. Sagði rosalega oft við mig: ,,Ertu sátt? Ef þú ert sátt við mig, þá er ég sátt við þig. Nei sáttur." Svo bað hann mig um að kenna sér að heilsast eins og rapparar gera. Hann sýndi mér hvernig hann myndi gera það og það var frekar önkúl. Rann svo allsvakalega úti í garði en það var reykingarstaðurinn og rann beint í alla öskuna. Og auðvitað þurfti ég að vera í hvítu pilsi og síðast þegar ég var í þessu pilsi á árshátíð hér um árið, settist ég í munntóbaksskirp. Þetta er því svo sannarlega óhappapils. Svo kom frændi minn með nýju fótboltakærustuna sína sem var í versló. Og auðvitað lét ég hana vita að ég væri í MR og spurði hvort við ættum ekki að fara í bidsfæt. Hún tók vel í það og veltumst við um gólf í nokkurn tíma. Svo fór allt fólkið í yngri kantinum og kl. 12 sofnaði ég í öllum fötunum í sófanum. Það varð rosalega mikið eftir af áfengi og frændi asnaðist til að kaupa 2 kassa af Breezer. Það var voðalítið drukkið af því þannig að hann gaf mér það sem var eftir: 12 flöskur. Það verður því feitt Breezer fyllerí á næstunni þótt að ég sé ekki sátt við þennan drykk. En það má með sanni segja að þetta var afar athyglisvert kvöld. Ég bara get ekki sagt annað.

Tvífarar mánaðarins


Zorin úr Bond-myndinni A View To Kill


Forseti vor Ólafur Ragnar Grímsson

Undur og stórmerki

Ég fékk bílinn í morgun til að fara í málvísindapróf. Það verður í fyrsta og síðasta skipti sem það gerist. En ég naut þess líka í þetta eina skiptið. Það er svo svalt að fara á bíl í skólann, sérstaklega þegar bíllinn inniheldur jólaseríur. Prófið gekk á afturfótunum. Ef mér hefði gengið vel, þá hefði prófið gengið á framfótunum. En svo var ekki. Hvernig í ósköpunum er hægt að rökstyðja það að í máli sem er náskylt íslensku geti hestur þýtt kýr og kýr þýtt hestur? Og að hestar bauli og kýr hneggi? Það svar vil ég fá í jólagjöf.
Ekkert er betra en að setjast niður eftir svona hrakfallapróf og rita í nokkur jólakort. Þau voru ekkert nokkur, heldur 15. Og ekkert kort er eins og já, bara bull. En þau eru skemmtilegust. Ég fór samt ekki svo langt að semja 6 erinda ljóð fyrir tvær vinkonur mínar eins og ég gerði í fyrra.

Ég hef átt rosalega erfitt með svefn upp á síðkastið. Annaðhvort dotta ég yfir bókum oft á dag eða get einfaldlega ekki með nokkru móti sofnað. Í gærkvöldi fór ég til dæmis í háttinn kl. 12 en gat ekki sofnað. Prófaði allt: að telja kindur, búa til runur þar sem ég byrja á einu orði og finn annað orð sem tengist því fyrsta og koll af kolli þangað til að ég enda aftur á upphafsorðinu. Þetta gerði ég 3 sinnum en ekkert gekk. Ég prófaði líka að hlusta á jólastöðina í von um að lenda á hugljúfu jólalagi sem myndi syngja mig í svefn. En allt kom fyrir ekki því að annað hvert lag var með Helgu Möller eða Andreu Gylfa. Lenti eiginlega bara á öllum verstu jólalögunum: Little Drummerboy með Siggu Beinu en þar er búið að setja lagið í poppbúning og inn á milli kemur salsasóló og ofan í það gítarsóló. Svo líka júróvisjónlag með einhverjum ítala sem var gert að jólalagi og kall í Skítamóral syngur. Líka Morning Has Broken í jólabúningi. Ullabjakk segi ég bara. En eftir 3 tíma sofnaði ég loksins og 2 tímum seinna vaknaði ég til að læra. Ég er dugnaðargaffall.

Líffræðigrín í smáauglýsingaformi

í tilefni þess að ég var í líffræðipófi í dag.

-Athugið athugið! Prólaktín óskast sem fyrst!

-Ertu orðin/n leið/ur á því að fara alltaf til Kanaríeyja um jólin? Skelltu þér þá til Langerhanseyja! Upplýsingar á www.bris.is

Dýralífsmyndir

Það er eitthvað sem ég hef ekki haft mikinn áhuga á fyrr en nú. Þannig er mál með vexti að pabbi er afar mikill áhugamaður um dýr og á örugglega flest alla þættina hans David Attinborough. Hann horfir líka rosalega mikið á Animal Planet og hann vill endilega að við hin í fjölskyldunni sameinumst honum um þetta áhugamál. Til að gera honum til geðs, tók ég mér smá frí frá lærdómnum og skellti mér fyrir framan imbann. Á dagskrá var heimildarmynd um ljón, allt í lagi með það. En þetta var bara alveg rosalega merkileg mynd. Hún fjallaði um ljónynju sem hafði nýlega misst afkvæmi sitt. Á vegi hennar varð antilópukálfur sem hafði misst móður sína og venjulega hefði ljónynjan gripið gæsina og fengið sér einn kálf en nei, ljónynjan tók hann að sér og var honum sem móðir. Hún meira að segja svelti sig í hálfan mánuð svo hún gæti passað hann. Þetta fannst pabba svo merkilegt og fallegt að hann fór næstum því að gráta, allavega felldi hann tár. Ég held að þetta hafi verið í fyrsta skipti sem að ég hef séð faðir minn gráta þannig að þetta var stór stund í lífi mínu. En svo versnaði það. Ljónynjan leit af antilópukálfinum í nokkrar sekúndur og þá kom ljón og tók kálfinn. Í kálfinum heyrðust mikil sársaukahljóð og ljónynjan horfði á á meðan ljónið át hann. Hún gat auðvitað ekki gert neitt því að þá yrði hún líka étin.
Þetta virðist kannski ekki vera merkilegt þegar um þetta er lesið en ef þið mynduð sjá þetta með eigin augum, þá væruð þið eflaust sammála mér. En ég hef skipt um skoðun hvað varðar dýralífsmyndir. Þær enda oftast með blóðúthellingum en inn á milli er mikil ást. Mikil ást.

Tík!

Það er rosalega góð og kitlandi tilfinning að vera álitin tík af annarri tík. Svo ég best viti, þá hef ég aldrei verið álitin tík fyrr en nú og það gerir þetta svo spennandi. Mér finnst tíkin líka vera algjör tík og hef gaman af því að gefa henni tíkarlegt augnaráð og tíkast aðeins í henni. Ég kalla tíkina líka oft dúkkuna af því að hún er alveg eins og dúkka, samt ekki sæt dúkka. Stundum langar mig hreinlega að plokka þessi dúkkuaugu útúr hausnum hennar og gera eyrnalokka úr þeim en ég geri það auðvitað bara í nauðsyn. Einu sinni ætlaði tíkin að vera voða tíkarleg og labbaði á mig þegar ég hélt á heitri núðlusúpu en heita núðlusúpan helltist ekki á mig, heldur á hana. Hún hélt að ég hefði gert það viljandi þannig að núna er ég súperdúper tík í hennar augum. Ojá, það er góð tilfinning.

Bráðum fær einhver saur í pósti.
Er þér sama þótt ég á hann hósti?
Mikið hatur er þér í brjósti,
viltu að ég nafn þitt uppljóstri?

Ef

ég myndi segja við þig: "I am a booby!" þá er ég ekki að segja að ég sé brjóst eða júlla, heldur er ég að segja að ég sé brjáluð manneskja, sbr. Enskar smásögur.

ég myndi segja við þig: "Go to a booby-hatch!" þá er ég ekki að segja þér að fara í brjóstalimgerði*, heldur er ég að segja þér að fara á geðveikrarheimili, sbr. Enskar smásögur.

*haha, brjóst og limur í sama orðinu. Ég er svo mikil dónókona

.

Mr. Hatch er algjör booby

Rosalega er ég glöð

að þurfa ekki að skrifa á 50 jólakort þetta árið. Foreldrar mínir hafa nefnilega fundið upp tæknina, tölvuna, Word og prentarann. Núna verður textinn bara pikkaður inn, prentaður og skellt inn í heimatilbúnu kortin sem voru tilbúin í október. Í fyrra fóru foreldar mínir ótroðnar slóðir og létu hvern og einn fjölskyldumeðlim skrifa sitt nafn undir og það í aldursröð. Og af því að heimilishundurinn kann ekki að skrifa, þá þurfti ég að teikna loppufar inn í öll kortin. Viðtakendur kortanna hafa örugglega haldið að við værum nett brjáluð, svona eins og The Brady Bunch.

Þetta verður því gott kortaár í ár.

Jólagjafaóskalisti

Dót:

Bratz Beauty Boom Box
Þráðlaus barnapía
Barnahljómborð með dýrum
Organ Doktor
Girls Only prjónavél
Barnaharmonikka
Þythokkíborð
Veltipétur
Baðborð með 38 cm brúðu
Bratz Safari Cruiser
Ófrísk Judith
Rugguhestur með hnakk og hljóðum
Lögregluljós
Innfrarauð lögreglu Apache þyrla
Bratz - truflaða tískuspilið
Birgittu dúkkan
SingStar Party

Geisladiskar:

Birgitta - Perlur
Nylon - 100% Nylon
Kalli Bjarni

Bækur:

Nylon bókin
Idol bókin
Bókin um dvergakonuna sem þóttist vera eskimói í Ameríku
Bankabók

P.S. ég er sko ekki að djóka meðetta!