Ég er á lífi!
Ójá gott fólk. Ég prísi mig sæla fyrir að vera að pikka inn þessi orð sem þú, lesandi góður, ert þessa stundina vonandi að lesa því ég komst heil á húfi úr mínum fyrsta ökutíma. Og ég sem hélt að ég myndi enda líf mitt í skurði eins og ég var næstum því búin að gera hérna um árið. Ég og Óli hressi, ökukennarinn minn vorum sammála um það að Álftanes er sveit en það er Hafnarfjörður ekki. Hann sagði að ég væri þrusugóður dræver þrátt fyrir að þetta var mitt fyrsta skipti sem ég keyrði svona tegund af bíl (sjálfskiptur/beinskiptur... get aldrei munað þetta) En ég var að pæla svona í tilefni dagsins. Hann Óli sagði mér að samtals myndi þessi prófpakki kosta um 100.000 kr. sem mér finnst svolítið mikið meira en ég hef heyrt frá öðrum. Er ég bara að bulla eða er þetta ekki alltof hátt verð?
Ég bara spyr!
Haha!
fimmtudagur, júní 10, 2004
miðvikudagur, júní 09, 2004
Hver vill koma með mér, Særúnu hinni stórskemmtilegu, í bíó í kvöld?
Ég var að finna upp á mjög skemmtilegum hlátri sem mun án efa vekja mikla lukku í salnum. Og hver vill ekki verða vitni að þeim merkilega atburði? En ef ferðinni verður heitið á tissjúmynd, þá hef ég einnig þróað afar átakalegan og tilfinningaþrunginn grátur sem mun eflaust væta öll sæti á pleisinu.
Birt af Særún kl. 15:49 0 tuðituðituð
þriðjudagur, júní 08, 2004
Særún dagsins
Selurinn Særún kæpti lítinn kóp í Húsdýragarðinum í dag. Hún fær því þann mikla heiður að vera Særún dagsins því það er ekki á hverjum degi sem við Særúnirnar eignumst kópa. Særún selur, ef þú ert að lesa þetta þá vona ég að þú nýtir titilinn vel á einhvern hátt.
Birt af Særún kl. 17:11 0 tuðituðituð
mánudagur, júní 07, 2004
Væmna færslan
För minni var heitið í Bláa lónið í gær í góðra vina hópi sem mér þykir svo vænt um að orð geta ekki lýst því. Á leiðinni horfði ég á úfið hraunið sem heillaði mig svo þótt ég hef búið í kringum það alla mína ævi. Kraftur þess er svo mikill og áþreifanlegur að það er ekki annað hægt en að dragast að því líkt og segull á ísskápshurð. Kvöldsólin blindaði okkur með sínum hlýju geislum og guli litur hennar enduspeglaðist í rennislétta hári okkar. Vegaframkvæmdirnar í kring voru mér einnig huglægar. Að hugsa sér alla þá verkamenn sem hafa unnið dag og nótt til þess eins að við getum keyrt hraðar, öll börnin sem hafa grátið sig í svefn á kvöldin vegna þess að pabbi hefur ekki komið heim í marga daga og ekki einu sinni til að breiða yfir þau sænginni og fara með bænirnar. Ég fékk kökk í hálsinn við tilhugsunina eina.
Þegar ég kom í Bláa lónið tók dýrðin við. Þvílík náttúruperla! Þvílíkir töfrar! Þvílík blá armbönd! Ég faðmaði að mér eina súlu þegar ég kom inn því svona glöð hafði ég aldrei verið. Brosið náði út á kinnar og er ekki enn farið. Inni á veitingastaðnum var ráðstefna mjólkurfræðinga á Norðurlöndum. Mjólk, mjólkurfræðingar og Norðurlönd eru þrjú stórkostleg fyrirbæri sem ég dýrka af öllu mínu hjarta og gæti ekki lifað án. Og verðið... aðeins krónur 1200! Þetta er auðvitað bara gefins og það líkar mér! Búningsklefinn var eitt stórt himnaríki og fullur af allsberum, misstórum englum. Og sturturnar! Guð minn góður, svona sturtur hef ég aldrei séð. Það að eyða mörgum krónum í sturtuhengi fyrir allar sturturnar sýnir svo mikið örlæti! Já, ég sagði örlæti!
Þegar út var komið blasti við mér ný pláneta, full af kristalbláu vatni, vatni sem var blessað af Guði sjálfum.
Æi, ég nenni þessu nú ekki. Þetta er ekki alveg minn síll. Í stuttu máli fór ég í Bláa lónið með vinum mínum þar sem ég fór m.a. í keppni við Björk um það hvor gat farið fljótar úr bikiníbuxunum. Ég vann. Við fórum líka í bregðuleik sem var leiðinlegur. Ég drakk svona lítra af kísilvatni því það var alltaf verið að drekkja mér. Jájá þetta var gaman en nú er ég 1200 krónum fátækari. Helvítis okur!
Af hverju ætli konan sé alltaf nakin í Bláa lóninu? Kannski fær hún eitthvað kikk út úr því.
Birt af Særún kl. 18:41 0 tuðituðituð
sunnudagur, júní 06, 2004
Jahá!
Eins og sjá má á síðustu færslu minni var ég afar ölvuð í gær. Það var nú samt bara gaman og ég og Oddný kysstumst ekki, fyrir ykkur sem vildu vita það. Kvöldið byrjaði í grillpartýi þar sem Prince Polo var stungið í vasa og mikið af því. Ég lærði svo nýtt orð yfir smóking - reykingaföt. Hahaha! Og þá hló ég mikið. Síðan var partýið fært annað og var þá ekki lengur grillpartý, heldur garðpartý. Ég og Oddný vorum snemma mjög ölvaðar og fengum titilinn "Fullu stelpurnar". Ég skallaði flösku með munninum sem var vont og það blæddi. Síðan fórum við á rúntinn niður Laugarveginn og öskruðum mikið. Vinsælast var að öskra: "Foliiiiiii! Nei ekki þú" og lagið um hann Fola, fola fótalipra, öðrum farþegum til mikillar ánægju. Við hoppuðum svo út úr bílnum og fórum á röltið og hittum marga. Sumir voru leiðinlegir en aðrir þrusu skemmtilegir. Jæja, sagan er búin.
Heimasíða dagsins
Þessi - uppáhaldsbúðin mín.
Birt af Særún kl. 15:55 0 tuðituðituð
Hvaðerígangi?
Biltakkkinneerbiðlaður.'?ÐEgerfugl.B'ibífulgl.'Egflýumloftinbláeinsogfugl.?EgogOddnyerumaðfaraárúntinn.Veitekkihvert.Sj+opmannadagurinn ámorgun.'EGogOdn´ætlumaðkyssastáeftir.Hvervillhorfaá?þaðerýtsexí.Mérfinnstþað. Oddný og björkeruharðarmellur.'EgeraðdrekkaThule.Thuelathuleathuelethulethulethulethule.
Birt af Særún kl. 01:13 0 tuðituðituð
föstudagur, júní 04, 2004
Daglegt slúður
- Hornleikarafélag Íslands var með tónleika í gær. Vitaskuld var ég þar og spilaði með í lokinn og svo voru rjúkandi pezzur. Áhugavert og skemmtilegt var verk fyrir 8 horn og slagverk en þetta var frumflutningur á því verki. Alltaf hefur mér fundist skammstöfun félagsins fyndin: HORNÍS. Ætli sú skammstöfun lýsi okkur hornleikurunum ekki hvað best.
- Útidyrahurðin á Hverfisgötu 25 er ekki ennþá þornuð
- Ég fer í minn fyrsta ökutíma núna á fimmtudaginn. Ég vil því vinsamlegast biðja alla íbúa höfuðborgarsvæðisins um að halda sig innan dyra eftir kl. 6 því von er á miklum árekstri með ófyrirsjáanlegum afleiðingum.
- Mér barst afar skemmtileg sending áðan. Tveir stæltir karlmenn komu til mín um hádegið, berir að ofan með sitthvora rósina í munninum. Ekki var það verra að þeir voru í vinnubuxum og í skóm með stáltá. Maður fær nú ekki svona sendingu á hverjum degi. O nei.
Hoja!
------------------------
Særún dagsins
Og Særún dagsins er enginn annar en hann Haukur! Ég ákvað að hann þurfti ekki að skipta um nafn til að fá þennan titil af því að hann gerði mig að Hauki dagsins á blogginu sínu. Njóttu vel svo þér verði ekki um sel og hakkist í mél! (Ég var að búa þetta til. Hohohho)
Birt af Særún kl. 13:29 0 tuðituðituð
fimmtudagur, júní 03, 2004
"Doctor Doctor! This woman has been shot and had a blow on the head!"
Læknaþættir - alltaf samir við sig. Þeir eru hreint óteljanlegir þessir læknaþættir. ER, Chicaco Hope, Presidio Med, Strong Medicine og svo lengi mætti telja. Löggu- slökkvuliðs- og sjúkraliðaþættir eru líka margir: Third Watch, NYPD Blue, Law and Order og ég veit ekki hvað og hvað. Kennaraþættir eins og Boston Public, réttarlæknaþættir eins og CSI og Crossing Jordan. Lögfræðingaþættir og blabla. En hvað með öll láglaunuðu störfin? Þau fá að sitja úti í kuldanum bara fyrir það að vera láglaunuð og óspennandi. Hver myndi ekki vilja sjá þátt um líkhreinsi eða ræstitækni? Tja, allavega væri ég til í það! Ég er meira að segja komin með söguþráð fyrir líkhreinsaþátt:
Hann heitir Cleaning the Corps og er aðalsöguhetjan Susan McDowell, miðaldra kona sem býr í bænum Kensingtonville í Skotlandi. Lík eru hennar ær og kýr eftir að móðir hennar dó í hrikalegu traktorslysi og það var ekki sjón að sjá hana í kistunni því enginn var líkhreinsirinn til að gera hana fína. Susan gerir því allt sem hún getur til að gera líkin húsum hæf og stundum kemur það fyrir að hún leysi eitt og eitt sakamál í leiðinni. Ástir og fjölskyldumál flækjast inn í söguþráðinn og hinir mörgu ástmenn hennar yfirgefa hana vegna starfsins síns. Í lokaþættinum kemur svo að því að lík kemur inn á líkstofuna hennar... líkið að hennar einu ást: Karl Bretaprins! Hvað gerir Susan núna?
Æjæj, ég er þá búin að eyðileggja endinn. Nújæja.
Einhvern veginn svona leit móðir Susan út eftir traktorslysið. Blessuð sé minning hennar.
Birt af Særún kl. 14:24 0 tuðituðituð
miðvikudagur, júní 02, 2004
Ógeðis SMS
hafa borist mér í hrönnum. Ég hélt að allir væru hættir að senda svona SMS en nei nei, ég fékk slatta í gær frá sama ógeðisaðilanum. Það fyrsta hljómaði svona:
Limur, brundur, lykt af vessum,
klám og kynlíf líkar mér.
Í rassinn reið ég 14 lessum
með mynd af þér í huga mér.
Jæja, ég viðurkenni að þetta er svolítið fyndið en þegar SMS-in héldu áfram að flæða inn, hætti þetta að vera skondið. Það næsta hljómaði svona:
Það var ekki Guð sem skapaði konuna - heldur gatnadeild borgarinnar. Hverjum öðrum hefði dottið í hug að leggja vatn og klóak alveg ofan í leiksvæðinu?
Gubbidígubb! Á eftir þessu komu fleiri og fleiri sem ekki er hægt að birta á þessari síðu. Síminn er eins og sést, skaðræðistæki sem ekki er á færi allra að nota. Það að senda ungum saklausum skólastelpum klúr skilaboð er refsivert. Jáh, refsivert!
Niður með klúrheit og perra burt!!
Birt af Særún kl. 20:30 0 tuðituðituð
þriðjudagur, júní 01, 2004
Fréttir af heimilinu
Sú ákvörðun var tekin hérna á Hverfisgötunni á laugardaginn að mála útidyrahurðina upp á nýtt. Þessi massíva hurð frá 1700 og súrkál hefur alla tíð verið rauð en nú átti að bæta um betur og mála hana vínrauða. Svo skemmtilega vildi til að málningin er ekki enn þornuð nú á þessum þriðjudegi og mun seint gera það. Ekki er vitað af hverju í ósköpunum. Enginn hurðahúnn, skráargat eða bréfalúga er nú á hurðinni og erum við því nokkurn veginn læst inni á okkar heimili. En sem betur fer eru 3 aðrar hurðir á húsinu.
Fréttir af tónlistinni
Einkunnir úr tónlistarskólanum bárust mér nú um nónleytið mér til mikillar gleði. Gleðilegast var þó að sjá einkunn mína í tónlistarsögu: 9,8. Þetta er því næsthæsta einkunn sem ég hef fengið fyrir ritgerð en sú hæsta var tía fyrir ritgerð sem ég gerði um Sri Lanka í 10. bekk. Ég náði bæði hljómfræði og tónheyrn og fékk 7,8 í bæði.
Fréttir af atvinnu
Atvinna er komin í hús en get ég ekki byrjað fyrr en 14. júní. Næstu dagar munu því einkennast af aðgerðar- og peningaleysi og nokkrum aukavöktum á öldrunarheimilinu. Það væri því gaman ef fólk myndi skemmta mér á meðan og væri það vel þegið. Mér finnst til dæmis alltaf gaman að sjá fólk joggla.
Birt af Særún kl. 18:34 0 tuðituðituð