DIE REISE IST ZU ENDE!!

Ég er komin heim á kaldan klakann
ég er komin heim með stakan skó
ég er komin heim að heilsa mömmu
en fékk bara að heyra: "Særún þó!"

Já svona lauk þessari sjóferð. Ég fór úr 35 stiga hita og er komin í skítakulda. Ég elska Þýskaland!! Ég á margar góðar miningar þaðan en einnig slæmar. Ég á t.d. aldrei eftir að gleyma þýsku klósettunum. Á heimilinu sem ég var á, var eitt af þessum vibbaklósettum. Lorturinn og pissið fór ekki neðst á botninn, heldur lenti á einhverjum stalli ofarlega í klóinu. Þetta myndi Íslendingar ekki sætta sig við. Svo á sumum heimilum var annað lítið klósett við hliðina á því stóra, til að þvo og þurrka rassinn eða fæturna. Ég fékk því miður ekki að sjá þann litla gaur... ég er alveg miður mín.

Ég er hætt að tala um þýska skítadalla. Hæ hó og jibbí jei og jibbí jei. Það er kominn 17. júní!! Gangan gekk bara vel í dag því ég datt ekki. Systir mín sagði að litli feiti trommukallinn hafi næstum því dottið aftur á sama stað og hann gerði 1. maí en hann náði að halda jafnvæginu. Til hamingju með það Doddi!

DIE REISE!

Ich fliege nach Deutschland heute! Ich kan nicht auf dieser Zeite in 8 Tage schreiben!! :( Es tut mir SEHR leid! Du tenkst: “Nein, sie spinnst!!” Aber ich spinne nicht, ich nie spinne. Vielleicht kannst du nach mir in die Nummer +003546959252 anrufen. Das ist ein gut Idee! Nein, ich spinne jetzt! Nicht anrufen!! Ich schläfe in einem Haus in Deutschland, ja, draußen. Die Flugzeug fährt!!!! NICHT WEITER!! Auf Wiedersehen!! :D

Viele Grusse nach Deutschland!!!

VIÐTAL DAGSINS!

Til mín er kominn hestur, hesturinn Pablo. Hann er tígulegur, hörgulur að lit, sterklega byggður en auðvitað á hann ekki roð í íslenska hestinn. Hann býr í bæ í Evrópunni þar sem nýjar reglur um saurlát hesta hafa verið samþykktar. Ég ræddi aðeins við hann um þetta á kaffihúsi um daginn:

Blaðamaður: Góðan daginn Pablo. Hvernig er heilsan??
Pablo: PRRRRR, hún er fín fyrir utan smá roða og eymsli í vinstri rasskinninni, þakka þér fyrir.
B: Já.... einmitt. En segðu mér nú aðeins frá þessum nýju reglum sem hafa verið samþykktar í heimabæ þínum.
P: ÍHÍHÍHÍHÍHÍ.... alveg sjálfsagt. Mannbleyðurnar voru eitthvað ósáttar við það að við hestarnir skitum bara á jörðina og þá aðallega á götuna. Þær fengu þá flugu í hausinn að setja á okkur bleiur. Þetta er náttúrulega útí hött. Það hefur aldrei verið svona. Við hestarnir erum annaðhvort miður okkar eða bara hestvitlausir útaf þessari fásinnu.
B: Ég get trúað því. En hvernig ganga þessu bleiuskipti fyrir sig?
P: Jahh, það er bara sett fólk í þetta á launum allan ársins hring. Svo var annað fólk sem sá um að sauma bleiurnar. Þær voru aðallega innfluttar frá Seglagerðinni Ægi á Íslandi en einnig frá Panama. Tvífætlingarnir sem kepptu í Ungfrú Alheimur voru settar í þetta þegar þær áttu frítíma. En núna er byrjuð samvinna milli bæjarstjórnar, Pampers og Pony. Nýjar bleiur eru komnar á markaðinn, Ponpers. Það sem fer nú aðallega í taugarnar á okkur eru myndirnar á bleiunum, hægt er að velja um Pony myndir eða brauð-myndir. Þetta er bara svo mikil niðurlæging fyrir okkur. Óprúttnir menn reyna líka stundum að líma aftan á okkur auglýsingar en þeir lenda nú flestir á sjúkrahúsi.
B: Uhh... þú ert ekki alveg að skilja spurninguna, fákur. Ég spurði hvernig bleiurnar væru settar á ykkur.
P: UHUHUHUHUHUHUHU! Já það er afar mikil fyrirhöfn. Við erum bara beðnir um að lyfta einum afturfæti í einu og svo er taglið sett í gat á bleiunni. Þær eru svo tæmdar á klukkutíma fresti og svo er sett barnapúður á bossann. Stundum gleymast bleiurnar og þá myglar kúkurinn og festist utan á okkur og myndar svona þykka skán. Það er líka algengt að útbrot myndist. Ég veit að margir hestar hafa ekki getað keppt á veðhlaupabrautinni vegna eymsla í rassi. Það er auðvitað alveg hrikalegt!! Svo á maður svo erfitt með að hreyfa sig í þessu, það brakar svo mikið í þessu og þetta er bara fyrir okkur.
B: Og hvað getið þið hestarnir gert í þessu??
P: Ja, það er nú allt í bígerð. Samningaviðræður við fólk á elliheimilum standa einmitt yfir núna og ef allt gengur upp, þá ætlum við að heyja stríð, svokallað “Bleiustríðið” eða "Diper-War". Það verður svipað í sniðum og Þrælastríðið undir stjórn Spartakusar hérna í den. Það er samt ekkert víst, þetta kemur allt í ljós.
B: Ehe... þú segir það já! Pablo, ég vil þakka þér kærlega fyrir að leyfa okkur að sjá þína hlið á þessu máli og gangi ykkur vel í stríðinu. Gefðu mér spaðann foli!!!!

Með þessum orðum brokkaði Pablo út með bleiuna flaksandi upp í loftið. Hestar hafa nefnilega líka stolt!!

KJÉÉFTÆÐI DAGSINS!

Margt er nú skrýtið í kýrhausnum, en í þessu tilfelli hestshausnum. Greyið hesturinn getur kannski lítið að því gert, því að mannveran er að gera hann að einhverju sem hann er alls ekki.... að smákrakka. Bæjaryfirvöld í einhverjum bæ í Evrópunni hafa átt í miklum vandræðum með saurinn sem hestar bæjarins skilja eftir sig og hafa brugðið á það ráð... að skella á hestana BLEIU!! En mér er spurn: “Eru margir hestar vappandi um bæi í Evrópu, skítandi um allt?” Ég held nefnilega ekki, jú kannski svona þrælahestar sem puða við það daginn út og daginn inn að draga feita túrista um á risakerrum og droppa svo herlegheitunum í miðju kafi. Og núna þarf að taka af þessum elskum, skítastoltið sem þær hafa! Maður getur nú auðveldlega séð það á hestunum hvað þeir hugsa: “Farið frá... ég er hestur!!” “Ég kúka þar sem ég vil!”

Ég veit að það er ekki gaman að stíga í hestaskít og það þýskan hestaskít, en þetta er bara gras!! Það ætti að banna svona pjatt!
Og hvernig á svo að koma bleium á hesta?? Segja bara við þá: “Blesi minn, lyfta afturlöppunum smá..... og núna hinni.”?? Ég hef sett bleiu á gamalt fólk (afsakið.... stykki) og það er alls ekki auðvelt!! Ímyndið ykkur að setja bleiu á hesta... (lokið augunum núna)
Svo er örugglega ekki gaman að fara á bak á hesti með bleiu. Fólk fer að hlæja að manni og hestinum og bara... þetta er asnalegt!!
Evrópa er að fara til fjandans!!! Verum góð við dýrin!!!

LAG VIKUNNAR!

Ég nenni ekki að segja meira frá þessum óspennandi bíltúr og ef ég segi meira þá missir maður allt kúlið sko! Tótallí! En í þessum bíltúr heyrðum við afar kynæsandi auglýsingu, Durex-auglýsingu og mamma var ekki alveg að fatta hana. Skildi ekkert af hverju það var verið að lýsa samförum í rafhlöðuauglýsingu. Já hún ruglast víst alltaf á Durex og Durell sem eru rafhlöður. Þetta er svo flippuð kona!

En þann eftirsótta titil: Lag vikunnar, hlýtur lagið Kúkalagið með hljómsveitinni Enn ein sólin. Ég verð að viðurkenna fáfræði mína á þessari hljómsveit því ég veit ekkert um hana. Jú hún tók þátt í Músiktilraunum og vann.... ekki! Það er nú ekkert hægt að hrópa húrra fyrir laginu sjálfu né söngnum en textinn.... hann er á heimsvísu! Tökum viðlagið sem dæmi:

Á klóstinu sit ég og kúka á fullu,
ég er að kafna því ég er með drullu.
Ég öskra á Jesús og alla Guðs engla
því görnin á mér er að rifna í hengla.

Þeir gerast ekki betri en þessir! Þarna lýsir höfundur því mikla sálarstríði sem hann er í... stríðið við saurlátið. Það getur verið erfitt og dáist ég að höfundinum fyrir að deila því með áheyrendum lagsins. Svona vinnubrögð eru alveg týnd í íslenskri tónlistargerð og fær Enn ein sólin stjörnu í kladdann fyrir það!

Hlustið á lagið.... hérna!

BÍLTÚR VIKUNNAR! (1. HLUTI)

Í síðustu viku voru mikil tímamót í lífi mömmu minnar. Hún átti nefnilega afmæli, kjéllingin. Hún varð 26 ára gömul (+10 ár) og hún ákvað að halda upp á það með því að bjóða fjölskyldunni út að borða. Við hugsuðum okkur vel til glóðarinnar og héldum að hún ætlaði að fara með okkur á Ítalíu eða Argentínu en nei.... hún var í miðaldarstuði og ákvað að fara á Hróa Hött. Tekur af þeim ríku og gefur fátæku!!!
Maturinn var svona lala en það var kannski útaf lélegu vali mínu á fæðinu. Mamma er alltaf að hylla einhverja fjögura-mygluosta-pizzu og ég ákvað að treysta henni. Það hefði ég ekki átt að gera því núna veit ég hvernig það er að borða pizzu og tásigg í einum og sama réttinum. Bara viðbjóður!!
Við skunduðum glöð í bragði útaf staðnum og útí bílinn. Þá kom mamma með þá snilldarhugmynd: “Fáum okkur ís!!! Og förum svo í bíltúr!!!” Og allir: “JEI” bara til að þóknast afmælisbarninu. Við fórum reyndar fyrst í bíltúr og það útí rassgat... s.s. útí hraun fyrir utan Hafnarfjörð. Pabbi fór í göngutúr og við hin þurftum að bíða í bílnum. Þegar pabbi kom til baka var hann með þetta risabros upp á augu. Þá töfraði hann fram úr erminni þessa fínu hreindýrshauskúpu með horn og allt! Vá hvað hann var stoltur og glaður! Mér leist ekkert á kvikindið og ekki mömmu heldur en pabbi ætlaði að fara með hana heim og það gerði hann. Núna situr hauskúpan hreykin uppi á sjónvarpsskáp fyrir ofan sjónvarpið í “piparsveinaíbúðinni” í kringum risa-fílastyttu frá Afríku og gerviblóm í vasa. “Þetta sýnir bara vald mitt yfir sjónvarpinu!!” Þetta sýnir kannski hvað hann pápi er mikil karlremba... karlmennskan alltaf í fyrirrúmi! En hey... karlremba er kvenkyns-orð!! AHAHAHAHA!

Þetta var svo langur bíltúr að ég verð að hafa ferðina á tveim pörtum... því miður. En bíðið spennt við skjáinn!

SKRÝTIÐ....

... að heimasíðan www.skyr.is er virkilega til!!
... að heimasíðan www.ungfruisland.is er EKKI til!?!
... að tunglið er svo ekkert búið til úr osti eftir allt saman... heldur úr marmara!!
... að ef maður er með –4 á vinstra auga og –5 á því hægra og prófar að taka af sér gleraugun... þá er Woody Allen bara helvíti fallegur!!
... að ef maður segir: “Komdu þér í það!” mjög hratt og nokkrum sinnum, þá er eins og maður segi: “Komdu að ríða!” Afar furðulegt!
... að þegar pabbi sest við matarborðið (og kemur seint) þá segir hann í hvert einasta skipti: “Hva... af hverju fæ ég alltaf kaldan mat??” Klikkar aldrei!!
... að Bretland fékk ekkert stig í Júróvisjon. Eða nei, það er bara.... FYNDIÐ!!

Kæru lesendur... þið verðið að afsaka þessa bloggleysu sem hefur ríkt meðal mér síðustu daga. Ég þurfti nefnilega að undirbúa mig andlega fyrir tjaldferðina sem ég var að koma úr bara rétt áðan og mátti alls ekki láta sorugar skoðanir mínar sem ég birti á þessati síðu, trufla mína guðdómlegu upplyftingu. Eins gott að ég sleppti því!!

En ég held að það sé bara best að tala ekkert mikið um þessa ferð, því ekki vill maður nú uppljóstra einhverju sem umræddur aðili vissi alls ekki að hann hafi gert. Hann hugsanlega les það á þessu vefsetri og fyllist minnimáttarkennd og á endanum... bindur enda á sitt líf! Og af þeim ástæðum er minn munnur lokaður með renni- og hjólalás!

En ég get sagt frá því að tveggja manna-bleika-Rúmfatalagers-tjaldið mitt sem ég keypti sumarið '98, fékk á sig stimpilinn "3-some tjaldið" því tveir ónefndir einstaklingar ákváðu að sótthreinsa munna sína með tungu hins aðilans og lenti ég á milli. Ja OK, ég var úti í horni í fílu því ég fékk ekki að vera með! Nei hei... mér var samt boðið að vera með en ég deili ekki með mér og þannig vil ég hafa það!

Jámm, Selfoss er afar skrautlegur bær. Eftir þessa ferð ætla ég að kalla bæinn "Sleffoss" því það var ekki óalgeng sjón að sjá slefskipti milli útilegumanna. Þeir eru líka með tvo KFC staði og skammast sín ekkert fyrir það!!

Í nótt lofaði ég líka honum Degi að gefa honum link og auðvitað stend ég við það!! Ég efa samt að hann muni eftir því að hann lofaði að gefa mér líka link en hey.... mér er alveg sama *snökt snökt*

Framhald af sögunni: "THE ADVENTURES OF CLAUDIUS AND MORTIMER" er líka á leiðinni. Er bara með sssmmmááá ritstíflu á einum stað, en ritstíflu-drullusokkurinn góði ætti nú að geta lagað það!

MARTRÖÐ NÆTURINNAR!

Í nótt dreymdi mig draum. Þetta var ekki venjulegur draumur, heldur hræðilegasta martröð sem ég hef fengið. Verri en martröðin um það þegar mamma fór til helvítis með lyftu og ég varð að taka stigana. Verri en martröðin þegar ég labbaði fram af bryggju. Og ó já... verri en að ég sé föst í tölvuleiknum Jack The Rabbit og ég sé elt af morðóðum, stökkbreyttum gulrótum.
Sú martröð sem toppaði eitt sinn Topp 10-listann minn var það þegar amma mín fór inn í helli, ýtti á takka og þá byrjaði eldfjall að gjósa í Hafnarfirði. Ég og hundurinn minn vorum þau einu sem dóu því að í sameiningu ætluðum við að bjarga henni Björk frá því að steikjast, því hún nýtti bara tækifærið því það var svo heitt og skellti sér í sólbað. Við náðum samt að bjarga öðlingnum henni Björk en ekki okkur sjálfum. Svo er verið að segja að maður sé sjálfselskur!!!
En best að vinda sér nú að fyrirsögninni. Martröðin byrjaði þannig að ég ákvað að fara í ljós (hlutur sem ég geri kannski ca. einu sinni á ári, bara svona til að lifa) Þetta byrjaði bara ágætlega, varð reyndar að hlusta á eitthvað FM-hnakka-ógeð því ég kunni ekki að skipta um útvarpsstöð. Svo gerðist það.... gagnsæa platan sem á einhvern hátt, á að halda manni uppi, byrjaði að bresta. Og svo bara... PÚMM!! TSSSS! Mín datt bara á þessar 333° heitu perur og bara steiktist! Og þarna var ég... spælt egg á sólbaðsstofu og öllum var sama. Það komu samt nokkrir í jarðarförina... eigandi sólbaðsstofunnar og mamma og pabbi. Svo var búið að skrifa á legsteininn: “Hún sá ljósið” Já, mamma og pabbi eru alltaf svo heppin með orðin!
En sem sagt þá var þetta versta martröð lífs míns. Þetta sýnir kannski að það er ekki gott að fara í ljós, allavega geri ég það ekki í bráðinni! :S Góður boðskapur og góð skilaboð!

FORELDRAGULLKORN DAGSINS!

1. Ólíklegasta mannveran að mínu mati til að koma með gullkorn, er hann pabbi. Hann leynir svo sannarlega á sér kallinn, og getur bara verið fruntalega fyndinn þegar hann vill það og tekur sig til. Þetta byrjaði allt saman þegar við sátum við matarborðið og ég var að segja meðlimum fjölskyldunnar frá því sem ég skrifaði í íslensku ritgerðinni minni. Hún var um bækur sem dægradvöl og einhvern veginn fékk ég þá ósniðugu flögu í hausinn að segja að án bókar væri ég eins og franskar kartöflur án kokteilsósu. Léleg samlíking sú arna.Pabbi fór nú bara að hlæja að mér, kallaði mig kjánaprik og sagðist geta komið með miklu betri setningu en þetta. Og þá kom það: "Það er gott að búa í Bókavogi!" HAHA! Jæja, þetta var kannski fyndið þá en hann náði feita-sjalla-undirhökukarlinum bara nokkuð vel! :)

2. Móðir mín kær á gullkorn númer 2 og það ekki í fyrsta skiptið. Þetta er nú reyndar eldgömul saga sem pabbi var að segja mér í gær, en hún telur. Mamma átti einu sinni bol sem á stóð: Choose Life! (Fyrir þá sem eru í sjálfsmorðshugleiðingum??) Ég hef alltaf vitað að enskukunnáttan hennar mömmu hefur aldrei verið upp á marga fiska en núna sé að hún er hörmuleg!! Kellan hélt nefnilega að það stæði á bolnum: Goose Life! Pabbi stríddi henni víst allsvakalega útaf þessu en hún stóð við sitt; á bolnum stendur: Goose Life! Það er nú eilítill sannleikur í þessu því mamma lifir hálfgerðu gæsalífi. Hún er gæsamamma og hún var gæsuð fyrir brúðkaupið sitt og varð að ná í plastgæs útá tjörnina í Hellisgerði.... með sundfit!

Svona fór um sjóferð þá. Hjónakornin eiga nú einhver fleiri gullkorn en ég man bara engin eins og er. Ég veit... þessi sem ég er búin að segja frá eru svona -þú-varðst-að-vera-þar- móment en hey... ég vil bara deila með mér gleðinni!! :E