Parí Parí Parí Parí

Rosalega kósí borg verð ég nú bara að viðurkenna. Við erum á þessu fína hóteli þar sem lögreglan vaktar götuna allan sólahringinn. Örugglega besta vinna í heimi. Auðvitað fór maður á Louvre safnið í öllu sínu veldi til að berja Mónu Lísu. Augum. Og Venus frá Míló og svona svínx. Og alvöru múmíu. Þetta var bara eins og að labba inn í tíma hjá Helga Ingólfs all over again. Svo er maður bara áreittur af frönskum karlmönnum þegar maður labbar á götum úti. Eins gott að ég skil ekki frönsku því annars væri margir fransmenn búnir að fá einn á lúðurinn. Haha. Svo myndi ég hlæja að frönskum sið: lu HA lu HA lu HAA!

En nóg af bulli því bráðum stíg ég á svið, vonandi í nýjum búning. Þessi gamli farinn að rotna. Kings of Leon voru flottir á því í alltof þröngum buxum sem hljóta að hafa skemmt einhverja líkamsstarfsemi. Núna er Faithless-fólk að ljúka sér af og svo kemur röðin að okkur. Svo tökum við úberhraðlest til London á morgun og þar get ég nú tekið einhverjar myndir og get leyft ykkur að sjá ef þið verðið stillt. Kannski tek eg myndir af mér að lesa hagfræðibókina mína. Kannski. Og munið að kommtenta takk því ég þarf líka smá ást.

Gettó-Særún kveður í bili. Blingbling!

Bloggið sem átti að koma í gær en fór:

Giggibú!

Var að enda við að spila hérna í Nimes í Frans og gekk það bara svona tússuvel. Áhorfendurnir voru í góðum fíling og gerðu hina yndislegu bylgju sí og æ. Smá eftir á hér í landi. Fatta bara ekkert að þetta telst ekki kúl á Íslandi. En ég get alveg látið þá vita því við spilum aftur hérna á fimmtudaginn á þessum svakalega gladiator-velli. En núna er pælingin að fara bara aftur upp á hótel og lesa smá markaðsfræði. Markaðsfræði - holl fyrir bein og blóð. Svo verð ég bara að segja ykkur frá pizzu sem ég fékk á einum pöbbnum hérna í gær. Okkur grunar sterklega að botninn hafi bara verið tortillakaka. Haha. Alveg með þetta hér í bæ. En því miður eru myndirnar engar því kameran er rafhlöðulaus. Ég reddaþí.

Bless og ekkert stress... nema að þið viljið það eitthvað frekar

Minn tími er kominn

til að blogga smá. Bráðum fer ég svo aftur út, réttara sagt á sunnudaginn og fluffast ég þá til London. Best að passa yfirvigtina. Bæði í töskunum og á mér. Bráðum fara þeir örugglega að rukka fyrir líkamsyfirvigt. Sveimérþá. En fyrir forvitna þá verður þetta heljarinnar ferðalag á okkur sem skipast svo:

London, UK
Nimes, Frans
París, Frans
London, UK
Döööblin, Ærlend
Glesgóv, Skottlend
Toronto, Keneda
Put your hands up for Detroit, US
Téxas, US
Atleeenta, US
Montreal, Keneda
Njú Jork, US

Alveg 6 vikur. Hólímólí. Svo verð ég í rekstrarhagfræði og markaðsfræði á meðan líka. Spennó já. Næ ekki einu sinni fyrsta skóladeginum en hvaða hvaða. Þýðir ekki að kvarta.

En í dag er merkisdagur. Foreldrar mínir eiga hvorki meira né minna en 9 ára brúðkaupsafmæli í dag. Klapp fyrir því. Dagurinn verður haldinn hátíðlegur með londonlambi og gluggakistuísetningu. Ómæld gleði á Hverfisgötunni. En það var einmitt fyrir 9 árum þegar ég steig mín fyrstu skref í hornleiknum og spilaði hið margrómaða lag My Heart Will Go On úr Títanik. Náði ég nú að prumpa mig í gegnum þetta klakklaust og er ég ennþá svo stolt af mér. Í tilefni af því er hérna mjög blörruð mynd af mér að spila. Í bláum kínakjól með glimmermaskara í hárinu.


Þarna var maður nú á við tannstöngul. Mörg vötn hafa runnið til sjávar síðan þá.


Og uppalendurnir fylgjast með og skilja ekkert í því af hverju þau leyfðu mér að gera sér þetta. Og pabbi er ekki með kollu. Hárið hans er bara svona.

Ætla nú ekki að þreyta ykkur lengur með eilífu rausi en ég hef samband í Frans. Ætli það ekki.

Ble.

Bada bing

Helgi allra helga er liðin. Ég gerði nú alveg slatta. Fór í Úthlíð með skvísunum Sigrúnu og Brynju úr gömlu vinnunni og skemmtum okkur konunglega. Fórum á sveitaball, í kollhnísa, á Gullfoss, ég stal hamborgurum og ég veit ekki hvað og hvað. Myndir allra mynda eru á MínumGeimi hérna til hliðar fyrir forvitna. Komum nú heim rétt fyrir 10 um morguninn og pæjurnar að fara að vinna kl. 12. Obbosí. En ég bara svaf og svaf. Svo fór familían til Kuben á mánudaginn og það hefur því bara verið rólegt hérna heima hjá okkur Sókra. Enginn að bögga mann. Jújú, alveg smá.

Á eftir er svo myndataka fyrir eitthvað erlent tónlistarblað. Og það úti. Veðrið er nú ekkert að hrópa húrra en ég læt það nú ekki á mig fá. Ég mun ekki bugast! Við stelpurnar höldum hita á hvorri annarri. Blása bara. En jæja, fyrst ég er komin í bullið hérna er tilvalið að enda þetta með smá lagi sem ég er búin að vera með á heilanum í alllangan tíma:

Ég er ekki kynmóðir þín,
elsku sonur minn.
Kynmóðir þín er dáin
og líka kynpabbi þinn.
Kynpabbi þinn,
kynpabbi þinn,
kynpabbi þiiiinn.

Örugglega ekki allir sem fatta hvaða lag þetta er en þeir sem gera það eru heppnir.


Ofurlúðinn kveður í bili

Svefninn - að eilífu - amen

Ég hef sofið endalaust síðan ég kom heim. Hálfur sólahringurinn eða jafnvel meira fer í svefn. Svo geyspa ég hinn helminginn af sólahringnum sem ég er vakandi. Þetta gerist víst þegar maður hefur þannig lagað séð ekkert sérstakt að gera. Ég þarf ekki að mæta í vinnu. Ég fæ eiginlega borgað fyrir að sofa. En þetta er ekkert sniðugt. Þá fer helmingurinn af fríinu mínu bara í eitthvað rugl. Einhverja fokkdöpp drauma og martraðir sem ég vil ekkert með hafa. Mig dreymdi til dæmis aftur í nótt að Erla reyndi að keyra bílinn minn upp tröppur og þar með eyðilagði hann. Það er ekkert þægilegt að vakna við svona. Hér með dömpa ég svefninum og byrja með... vöknuninni. Fer svo bara út að hjóla í rokinu. Erfitt að geyspa í vindinn þið fattið.

Og nei, ég er ekki að gera neitt spes um helgina heldur. Allavega ekki sofa. Bara djamma.

PartýSærún kveður

In English: I sleep a lot. And I'm hot.

Heim í heiðardallinn

En hvað það er gott að vera komin heim! Ferðalagið heim tók alveg slatta tíma eða heilan sólahring og það var því yndislegt að leggjast í rúmið sitt.

Í Sviss var nú lavað margt skemmtilegt. Til dæmis báðu Arcade Fire-liðar okkur stelpurnar um að spila með sér í Wake Up - síðasta laginu sem þau ætluðu að taka þetta kvöldið. Vissulega gerðum við það, æfðum smá með þeim og dressuðum okkur svo upp. Fórum bara í svarta gallann sem við erum alltaf í undir búningunum okkar og skelltum á okkur gleraugum. Það var svaka stuð að spila með þeim og komst ég allavega í svakalegan gír fyrir okkar gigg. Svo var svakalegt eftirpartí og svo beinustu leið upp í rútu áleiðis til London.

Myndamyndir frá Sviss:


Heitar skvísur í Genf og einhver dónagaur að pissa bak við


Ísóðar


Og partíið byrjaði


Photoshop-hæfileikar mínir eru eins dæmi


Hann var hressari en allt





Smá glitt í mig ef rýnt er vel...

Svo var það ættarmót Balastaðaættar (eitthvað svoleiðis) um helgina og brummuðum ég, mamma og Harpa á Húnvelli á laugardaginn en pabbi fór á annað ættarmót úti í rassbala. Sókri kall fékk ekki að koma með af því að á síðasta ættarmóti þefaði hann af rassi gamallar konu og þá var kvartað. Byrjað var á því að skoðaður var kirkugarður og leiði langalangaömmu og langalangaafa. Allir voru leiðir yfir því. Haha. Þá var miðdegislúrinn tekinn á þetta og síðan kvöldmatur sem var þrusugóður. Síðan voru milljón ættarupptöl og þegar það var loksins búið hélt ég að partíið væri að byrja. En nei, þá fóru bara allir að sofa og ekkert djamm. Ég fór því bara að sofa um miðnætti sem er náttúrulega bara slappt á laugardagskvöldi.

Og hún Harpa elskulega systir mín er 16 ára í dag og var himinlifani yfir svissneska úrinu sem ég gaf henni og var meira að segja keypt í Sviss. Til hamingju með það elsku dúllan mín.

Oooog auðvitað myndir frá apamótinu:


Prins rassaþefaranna tilbúinn í slaginn


Rækjufyrirtæki á Blönduósi. Haha.


Afi og amma komin í partígallann


Mæðgur já


Saga frænka var sæt að vanda

Ble á meðan!

Ííííítalía

Já, netið og ég erum ekki góðir vinir þessa dagana. Það ætti að útskýra bloggleysið. Á Ítalíu var gaman, mikið étið og sundlaugin var besta vinkona mín í hitasukkinu. Samt voru alltaf helvísku geitungarnir að bögga mig á bakkanum. Ojj. Ég fékk samt mjög skemmtilegt samtal kvöldið fyrir tónleikana. Þá var þetta hann Gimmi frændi sem sá frétt um tónleikana í sjónvarpinu og var hann þá ekki bara á Ítalíu líka. Lítill heimur. Þannig að hann og fjórir vinir hans komu á tónleikana sem var gaman. Rakinn var samt alveg að gera út af við mann allan tímann og var yfirliðið ekki langt undan. Eftirpartíið var svo það skemmtilegasta hingað til verð ég að segja. Við fórum í snúsnú með margra kílóa ljósaseríu og urðu eflaust til nokkrir marblettir eftir það.

Þá var brummað til Genfar þar sem ég er núna. Falleg borg með eindæmum en allt frekar dýrt. Úrin ekki langt undan. Mikið og nóg af þeim. Samt vissi ég aldrei hvað klukkan sló. Haha. Svo sko, af því að við erum að spila á festivali í kvöld, þá voru Muse að spila í gærkvöldi og við nokkrar skelltum okkur. Fengum baksviðspassa en vorum svo flippaðar að fara bara beint í krávdið og djamma feitt. Það var svakasvaka gaman. Og núna er ég á festivalinu og spila í kvöld. Arcade Fire (hvað annað?) eru að spila á undan okkur og svo brummum við bara beinustu leið til London í nótt með einu ferjustoppi. Fáum svo að fara í sturtu á flughóteli og ef allt gengur upp verð ég komin á klakann kl. 23:10 á morgun. Ví! Læt bara heyra í mér þegar að því kemur. Ble á meðan!

Nokkrar myndir frá Ítalíunni:


Björk og Sigrún fundu sér eitthvað að gera


Finnið stílbrotið


Frændsystkinin voru hress og sveitt


Það verður auðvitað að ræða málin!


Snúsnú

Olé!

Þá er Spánarævintýrið á enda. Dvölin í Madrid væri heit en góð. Giggið í krúttbænum Segovia var stuðgigg þrátt fyrir að aðeins 1200 manns hafi verið á staðnum. AÐEINS! Höll varð fyrir valinu sem tónleikastaður sem var ekki verra. Það var samt frekar óþægilegt í sándtékkinu þegar túristarnir gátu bara hlustað og tekið myndir eins og já túristum einum sæmir. Fann meira að segja myndband á youtube af Björk að klifra yfir öryggisgrindverk fyrir framan sviðið. Fáið ykkur líf í guðanna bænum.

Daginn eftir fórum við nokkrar skutlur í vatnsrennibrautagarð fyrir utan Madrid og var heldur betur misst sig í tækjunum. Ég breyttist í barn í nokkra tíma og sé ekkert eftir því. Svo lá ég eiginlega bara í leti þangað til í gær þegar maður þurfti að dröslast af rassgatinu og vinna fyrir laununum sínum. Ooooo! Nei djóhóhók. Plaza de los Toros var næsti viðkomustaður en fyrir óspænskumælandi fólk þýðir það Torg nautanna. Já við vorum mætt að aðalnautaatsvöll Madridbúa. Hlandlykt mætti mér þegar inn var komið enda eru dýrin örugglega ekkert að pæla í því hvar þau losa vatn. Leikvangurinn var hinn glæsilegasti. Sound checkið var hið heitasta enda fór hitinn mest upp í 45 gráður takk fyrir. Hljóðfærin við það að sjóða aftur yfir í málminn sem hann var búinn til úr og já við líka. Enda er maður búinn til úr stáli. Stemmarinn á tónleikunum var svakalegur og allir í essinu sínu. Krádið fær allavega 10 stig frá mér. Síðan voru danssporin tekin í görn og bjuggum við til nokkur ný á staðnum. Gerir lífið skemmtilegra.

Núna er ég svo í Marseille í Suður-Frakklandi. Miðjarðarhafið bara fyrir framan hótelið en í nótt brummum við beinustu til Ítalíu og spilum þar á laugardaginn. Það er spáð sól á morgun þar í landi þannig að þá vitið þið hvar ég verð... úti í sundlaug. Auvitað. En svo kem ég heim eftir slétta viku já!

Ég er mjög myndalöt þessa dagana. En hérna er eitthvað:


Hallargarðurinn í Segoviu er ekkert slor með hor


Valdís gerir sig tilbúna fyrir blóðugan bardaga við El Toro


Gott íessu!


Sóley kom í heimsókn til okkar. Hafnarfjörður leynist víða.


Einhver tussubeygla að þykjast vera eitthvað

Vamos a la playa

Eftir stutt og boríng stopp í Frans var haldið til Bilbao á Spánalandi. Áður en þangað var haldið fórum við nú í víntúr í Margaux héraðinu. Fengum að skoða allt klabbið, vínkjallarana og svona og að lokum fengum við að smakka 2001 árganginn sem var nú bara helvíti góður. Hérna koma svo nokkrar myndir frá túrnum:


Það væri nú gaman að hlaupa yfir þetta...


Hvað þá þetta


Þarna eru gömul vín geymd. Minnir meira á eitthvað svona sjóræningaeitthvað.


Maður má láta sig dreyma. Ha.

Bilbao er sjarmerandi borg. Hótelið var staðsett fyrir framan hið margrómaða Guggenheim safn en þar fyrir framan spiluðum við í gær. Ég og Vallarinn ætluðum svo að þvo skítugu fötin okkar en drösluðumst með fötin yfir hálfa borgina í leit að þvottahúsi. Leitin bar engan árangur þannig að við fórum bara að versla í staðinn. Haha. Ég keypti mér svo nýja skó sem ég skellti mér í þegar í matarleit var haldið. Setti á mig second skin til að vera seif. Eftir hálftímalabb var þetta orðið eitthvað óþægilegt og viti menn. Ég var komin með feitt blæðandi sár í gegnum second skin-ið! Allt er greinilega hægt. Erla var þá svo yndisleg að hoppa fyrir mig í næstu búð og kaupa opna skó fyrir mig þannig að það reddaðist. Leituðum af æti lengi lengi enda eru Spánverjar ekkert að flýta sér að borða kvöldmat og hafa opið á veitingastöðum. Bara svona um 9 leytið. Jájá.
Morguninn eftir fórum ég og Brynja í sólbað á svölunum á efstu hæðinni. Ég meikaði nú ekki meira en 2 tíma en fékk þetta hrikalega flotta júllufar í staðinn. Tónleikarnir heppnuðust ágætlega enda voru áhorfendur í essinu sínu. Sungu með eins og ég veit ekki hvað. Þeir tóku greinilega góða síestu á þetta til að safna kröftum fyrir kvöldið. Eftirpartíið var líka hrikalega skemmtilegt. Ég opnaði Hárgreiðslustofu Særúnar og fléttaði eins og ég ætti lífið að leysa.


Guggenheim séð frá hótelinu


Þessi flamengódansari hitaði upp fyrir okkur. Svo var þetta bara einhver 17 ára pjatti. Jidúddamía.


Ragga tók Snoop Dogg-greiðsluna á þetta


Þetta listaverk á auðvitað bara heima á Guggenheim


Harpa var svo sniðug, fann þennan langa auglýsingaborða...


...sem endaði þarna

Svo kom í kallkerfinu á bílastæðinu eitthvað: "blablablabla coche blablabla por favor" en við löbbuðum bara í burtu. Svo kom strax aftur það sama nema bara með reiðari rödd. Greinilega bíll konunnar í kallkerfinu. Haha.

En núna er ég í Madrid og spila á konsert í Segoviu á morgun og svo aftur í Madrid og verða tónleikarnir haldnir á nautaatsvelli. Það verður spes. Svo kem ég heim eftir 12 daga. Jei.

Ble á meðan,
Særún

I Am Sterdam

Jæja, þá er langt síðan ég bloggaði síðast. Hef bara ekki haft tíma til þess. Skemmti mér konunglega í Köben og ekki minna á Hróanum í allri drullunni og rigningunni. Ég hefði samt ekki alveg verið til í að gista í tjaldi eins og allir hinir á hátíðinni. Mestalagi eina nótt. En eftir sjóvið brummuðum við til Amsterdam sem tók sinn tíma að komast til. Þrjár af okkur voru alveg á nálum allan tímann því þeirra biðu kærastar sem komu allir með sama fluginu. En því fylgdi að við þurftum að vera fjórar í einu herbergi sem var á stærð við frímerki. Kannski tvö frímerki. Um kvöldið skunduðum við nokkur á krúttlegan bar nálægt hótelinu og drukkum ófátt ölið. Nóttin leið hægt enda vorum við fjórar í einu rúmi ef einhver skyldi hafa gleymt því. Það var því ekki sofið.

Um morguninn var stutt æfing og síðan ætisleit. Bergrún, Harpa og ég fórum svo í Rauða hverfið svokallaða og voru fáklæddar dömur í gluggum út um allt. Þær eru greinilega ekki spéhræddar þar í borg. Haha. Og verslað. Hvað annað? Um kvöldið var það aftur barinn góði en í þetta skiptið vorum við heldur fleiri. Um nóttina ætlaði ég svo að fá að gista með Hörpu og Bergrúnu í herbergi en þegar ég kom til þeirra þá svaraði enginn. Mín var því heldur betur pirrípú, kom aftur niður í herbergi og lagðist á gólfið og ætlaði að sofa þar. Stelpurnar héldu nú ekki en þrjóskan mín er mikil og haggaðist ég ekki. Svaf bara í öllum fötunum og hafði bara peysu undir hausnum. Svo vaknaði ég um morguninn úr skítakulda og var eiginlega bara búin að gleyma af hverju ég svaf á gólfinu. Og yfir morgunbeyglunni hlóum við stelpurnar yfir þessu uppátæki mínu en bakið mitt hló nú aðeins minna. Síðan var það rútan til Westerpark þar sem kvöldspileríið var haldið. Tónleikarnir gengu nú bara nokkuð vel að mínu mati og allir svaka hressir. Enda engin rigning þar á ferð. Eftirpartíið var svo haldið á bát hönnuðarins sem hannaði þessa íðilfögru búninga okkar. Reyndar voru bátarnir tveir, rosa flottir og sigldum við á þeim í gegnum Amsterdam. Stutt stopp var gert á einhverjum hólma og síðan aftur til baka. Fólk var afar hresst enda áfengið flæðandi yfir bakka sína. Um 2 leytið var svo hoppað aftur upp í rútu og nú erum við hér, í einhverju frægu vínhéraði í Frans. Hótelið er svakalega flott, risastór golfvöllur og læti. Var að enda við að mylja úr nokkrum nærbuxum a la mamma því ég hef ekki komist í tæri við þvottavél síðan ég yfirgaf Frónið. Maður verður því bara að redda sér og núna prýðir baðherbergið orugglega 15 blautar nærbuxur. Namminamm. En ef sólin skín á morgun er planið auðvitað að sóla sig í fyrsta skipti á þessu ferðalagi mínu. Rigningin hefur elt okkur allan tímann en núna segi ég bara stopp. Á miðvikudaginn er ferðinni síðan haldið til Bilbao á Spáni en hafið það gott þangað til.

Ég steingleymdi að taka myndir í Kuben en hér koma nokkrar hressar frá Amsterdam. Jess:


Teknópartí á torginu


Bergrún og týpíski Bretinn á krúttbarnum


Vallarinn, 3/4 af Gumma og Harpan


Partípíurnar á partíhólmanum


Jæja...


Fuglar? Neinei...