Olé!

Þá er Spánarævintýrið á enda. Dvölin í Madrid væri heit en góð. Giggið í krúttbænum Segovia var stuðgigg þrátt fyrir að aðeins 1200 manns hafi verið á staðnum. AÐEINS! Höll varð fyrir valinu sem tónleikastaður sem var ekki verra. Það var samt frekar óþægilegt í sándtékkinu þegar túristarnir gátu bara hlustað og tekið myndir eins og já túristum einum sæmir. Fann meira að segja myndband á youtube af Björk að klifra yfir öryggisgrindverk fyrir framan sviðið. Fáið ykkur líf í guðanna bænum.

Daginn eftir fórum við nokkrar skutlur í vatnsrennibrautagarð fyrir utan Madrid og var heldur betur misst sig í tækjunum. Ég breyttist í barn í nokkra tíma og sé ekkert eftir því. Svo lá ég eiginlega bara í leti þangað til í gær þegar maður þurfti að dröslast af rassgatinu og vinna fyrir laununum sínum. Ooooo! Nei djóhóhók. Plaza de los Toros var næsti viðkomustaður en fyrir óspænskumælandi fólk þýðir það Torg nautanna. Já við vorum mætt að aðalnautaatsvöll Madridbúa. Hlandlykt mætti mér þegar inn var komið enda eru dýrin örugglega ekkert að pæla í því hvar þau losa vatn. Leikvangurinn var hinn glæsilegasti. Sound checkið var hið heitasta enda fór hitinn mest upp í 45 gráður takk fyrir. Hljóðfærin við það að sjóða aftur yfir í málminn sem hann var búinn til úr og já við líka. Enda er maður búinn til úr stáli. Stemmarinn á tónleikunum var svakalegur og allir í essinu sínu. Krádið fær allavega 10 stig frá mér. Síðan voru danssporin tekin í görn og bjuggum við til nokkur ný á staðnum. Gerir lífið skemmtilegra.

Núna er ég svo í Marseille í Suður-Frakklandi. Miðjarðarhafið bara fyrir framan hótelið en í nótt brummum við beinustu til Ítalíu og spilum þar á laugardaginn. Það er spáð sól á morgun þar í landi þannig að þá vitið þið hvar ég verð... úti í sundlaug. Auvitað. En svo kem ég heim eftir slétta viku já!

Ég er mjög myndalöt þessa dagana. En hérna er eitthvað:


Hallargarðurinn í Segoviu er ekkert slor með hor


Valdís gerir sig tilbúna fyrir blóðugan bardaga við El Toro


Gott íessu!


Sóley kom í heimsókn til okkar. Hafnarfjörður leynist víða.


Einhver tussubeygla að þykjast vera eitthvað

Vamos a la playa

Eftir stutt og boríng stopp í Frans var haldið til Bilbao á Spánalandi. Áður en þangað var haldið fórum við nú í víntúr í Margaux héraðinu. Fengum að skoða allt klabbið, vínkjallarana og svona og að lokum fengum við að smakka 2001 árganginn sem var nú bara helvíti góður. Hérna koma svo nokkrar myndir frá túrnum:


Það væri nú gaman að hlaupa yfir þetta...


Hvað þá þetta


Þarna eru gömul vín geymd. Minnir meira á eitthvað svona sjóræningaeitthvað.


Maður má láta sig dreyma. Ha.

Bilbao er sjarmerandi borg. Hótelið var staðsett fyrir framan hið margrómaða Guggenheim safn en þar fyrir framan spiluðum við í gær. Ég og Vallarinn ætluðum svo að þvo skítugu fötin okkar en drösluðumst með fötin yfir hálfa borgina í leit að þvottahúsi. Leitin bar engan árangur þannig að við fórum bara að versla í staðinn. Haha. Ég keypti mér svo nýja skó sem ég skellti mér í þegar í matarleit var haldið. Setti á mig second skin til að vera seif. Eftir hálftímalabb var þetta orðið eitthvað óþægilegt og viti menn. Ég var komin með feitt blæðandi sár í gegnum second skin-ið! Allt er greinilega hægt. Erla var þá svo yndisleg að hoppa fyrir mig í næstu búð og kaupa opna skó fyrir mig þannig að það reddaðist. Leituðum af æti lengi lengi enda eru Spánverjar ekkert að flýta sér að borða kvöldmat og hafa opið á veitingastöðum. Bara svona um 9 leytið. Jájá.
Morguninn eftir fórum ég og Brynja í sólbað á svölunum á efstu hæðinni. Ég meikaði nú ekki meira en 2 tíma en fékk þetta hrikalega flotta júllufar í staðinn. Tónleikarnir heppnuðust ágætlega enda voru áhorfendur í essinu sínu. Sungu með eins og ég veit ekki hvað. Þeir tóku greinilega góða síestu á þetta til að safna kröftum fyrir kvöldið. Eftirpartíið var líka hrikalega skemmtilegt. Ég opnaði Hárgreiðslustofu Særúnar og fléttaði eins og ég ætti lífið að leysa.


Guggenheim séð frá hótelinu


Þessi flamengódansari hitaði upp fyrir okkur. Svo var þetta bara einhver 17 ára pjatti. Jidúddamía.


Ragga tók Snoop Dogg-greiðsluna á þetta


Þetta listaverk á auðvitað bara heima á Guggenheim


Harpa var svo sniðug, fann þennan langa auglýsingaborða...


...sem endaði þarna

Svo kom í kallkerfinu á bílastæðinu eitthvað: "blablablabla coche blablabla por favor" en við löbbuðum bara í burtu. Svo kom strax aftur það sama nema bara með reiðari rödd. Greinilega bíll konunnar í kallkerfinu. Haha.

En núna er ég í Madrid og spila á konsert í Segoviu á morgun og svo aftur í Madrid og verða tónleikarnir haldnir á nautaatsvelli. Það verður spes. Svo kem ég heim eftir 12 daga. Jei.

Ble á meðan,
Særún

I Am Sterdam

Jæja, þá er langt síðan ég bloggaði síðast. Hef bara ekki haft tíma til þess. Skemmti mér konunglega í Köben og ekki minna á Hróanum í allri drullunni og rigningunni. Ég hefði samt ekki alveg verið til í að gista í tjaldi eins og allir hinir á hátíðinni. Mestalagi eina nótt. En eftir sjóvið brummuðum við til Amsterdam sem tók sinn tíma að komast til. Þrjár af okkur voru alveg á nálum allan tímann því þeirra biðu kærastar sem komu allir með sama fluginu. En því fylgdi að við þurftum að vera fjórar í einu herbergi sem var á stærð við frímerki. Kannski tvö frímerki. Um kvöldið skunduðum við nokkur á krúttlegan bar nálægt hótelinu og drukkum ófátt ölið. Nóttin leið hægt enda vorum við fjórar í einu rúmi ef einhver skyldi hafa gleymt því. Það var því ekki sofið.

Um morguninn var stutt æfing og síðan ætisleit. Bergrún, Harpa og ég fórum svo í Rauða hverfið svokallaða og voru fáklæddar dömur í gluggum út um allt. Þær eru greinilega ekki spéhræddar þar í borg. Haha. Og verslað. Hvað annað? Um kvöldið var það aftur barinn góði en í þetta skiptið vorum við heldur fleiri. Um nóttina ætlaði ég svo að fá að gista með Hörpu og Bergrúnu í herbergi en þegar ég kom til þeirra þá svaraði enginn. Mín var því heldur betur pirrípú, kom aftur niður í herbergi og lagðist á gólfið og ætlaði að sofa þar. Stelpurnar héldu nú ekki en þrjóskan mín er mikil og haggaðist ég ekki. Svaf bara í öllum fötunum og hafði bara peysu undir hausnum. Svo vaknaði ég um morguninn úr skítakulda og var eiginlega bara búin að gleyma af hverju ég svaf á gólfinu. Og yfir morgunbeyglunni hlóum við stelpurnar yfir þessu uppátæki mínu en bakið mitt hló nú aðeins minna. Síðan var það rútan til Westerpark þar sem kvöldspileríið var haldið. Tónleikarnir gengu nú bara nokkuð vel að mínu mati og allir svaka hressir. Enda engin rigning þar á ferð. Eftirpartíið var svo haldið á bát hönnuðarins sem hannaði þessa íðilfögru búninga okkar. Reyndar voru bátarnir tveir, rosa flottir og sigldum við á þeim í gegnum Amsterdam. Stutt stopp var gert á einhverjum hólma og síðan aftur til baka. Fólk var afar hresst enda áfengið flæðandi yfir bakka sína. Um 2 leytið var svo hoppað aftur upp í rútu og nú erum við hér, í einhverju frægu vínhéraði í Frans. Hótelið er svakalega flott, risastór golfvöllur og læti. Var að enda við að mylja úr nokkrum nærbuxum a la mamma því ég hef ekki komist í tæri við þvottavél síðan ég yfirgaf Frónið. Maður verður því bara að redda sér og núna prýðir baðherbergið orugglega 15 blautar nærbuxur. Namminamm. En ef sólin skín á morgun er planið auðvitað að sóla sig í fyrsta skipti á þessu ferðalagi mínu. Rigningin hefur elt okkur allan tímann en núna segi ég bara stopp. Á miðvikudaginn er ferðinni síðan haldið til Bilbao á Spáni en hafið það gott þangað til.

Ég steingleymdi að taka myndir í Kuben en hér koma nokkrar hressar frá Amsterdam. Jess:


Teknópartí á torginu


Bergrún og týpíski Bretinn á krúttbarnum


Vallarinn, 3/4 af Gumma og Harpan


Partípíurnar á partíhólmanum


Jæja...


Fuglar? Neinei...

Polski prins polo!

Pólland er það heillin. En fyrst var það Berlín þar sem við stelpurnar og Chris túristuðumst eins og veitleysingar út um allar trissur. Fyrst Brandenburg Tor (maður kann þetta frá því í Þýska fyrir þig 2) og þaðan löbbuðum við að safni sem kallast Checkpoint Charlie. Á því safni gat maður séð allskonar dót sem tengdist Berlínarmúrnum og sá fullt af leiðum sem fólkið notaði til að flýja yfir múrinn eða koma ættingjum sínum yfir. Svakalegt alveg. Þá var það minnisvarðinn um gyðingahelförina, margir gráir steinklumpar sem mynduðu nokkurs konar völundarhús. Um kvöldið brummuðum við svo yfir til Póllands á eðalvegunum í því landi. En fyrst var það passatékk og komu tveir pólskir herramenn í rútuna okkar og margir hverjir gátu ekki hætt að flissa.

En núna er ég í Póllandi og er það allt annað en ég hélt. En við erum örugglega í "góða hlutanum". Öryggisgæslan er svakaleg en voru svona 10 öryggisverðir á hótelinu allan sólahringinn. Skellti mér í vax á hótelinu fyrir aðeins 1000 kall. Ekki það þægilegasta en maður má nú ekki vera loðnari en allt sem loðið er. Svo var það bara skylda að kaupa Prins Póló enda var það það eina sem búðarfólkið skyldi. Ég keypti eitt sem eg ætla að koma með heim í heilu lagi handa pabba. Haha.

Í gær var það svo Heineken festivalið og jú það var lögreglufylgd og læti. Það mátti til dæmis enginn bíll keyra við hliðina á bílnum okkar og þá var bara einn bíll sem sá um það að keyra á hinum vegarhelmingnum rétt fyrir aftan okkur. En þetta er víst nauðsynlegt í svona löndum. Bloc party spilaði á undan okkur og svo við. Pólsku áhangendurnir voru í svakalegu stuði og verður nú að segjast að þetta var besta krádið hingað til. Það er bara allt annað að spila fyrir dansglatt fólk sem kann að hreyfa sig. En það var ekkert voðalega þægilegt að þurfa að horfa á fólkið sem var verið að lyfta yfir hliðið og einn fór meira að segja út á börum. Svo var LCD Soundsystem á eftir okkur í svakalegu stuði. Eftirpartíið var líka stuðpartí heldur betur.

Í dag var svo sofið út og skellt sér í morgunmat/hádegismat. Snilld dagsins var svo að við Erla og Valdís uppgötvuðum hjól sem hópurinn má nota. Þau eru bara í poka og hægt að leggja saman. Algjör snilld. Við tókum smá túr á hjólunum, fórum á ströndina, í bæinn og svo aftur heim í góða veðrinu. Fórum svo út að borða og náði ég örugglega að móðga einn pólskan þjón með mínum stóra munni. En voðalega litlar líkur á að ég hitti kauða aftur. Ferðinni er svo heitið til Köben í nótt og þurfum víst að taka smá ferju í fyrramálið. Og jú, hér eru myndir fyrir myndaglatt fólk:


Völundarhúsið alræma


Pólski slippurinn er flottur!


Brynja alltaf að grína


LCD að spila Daft Punk er að spila í húsinu mínu


Hoppað yfir túbukassann. Skemmtilegur leikur.


Spot the book!

Belgium douze point

Belgía er fínt land. Það tók okkur aðeins 40 mínútur að fljúga þangað á meðan hinir þurftu að fara í 7 tíma ferjuferð. Hohohoho. Hótelið okkar var á fínum stað í miðbæ Brussel en nettengingin þeirra er eitthvað vanþróuð. Nenni nú bara ekki að tala um það. Við píurnar skelltum okkur á kínverskan veitingastað og jú fengum okkur svo sveitta belgíska vöfflu í eftirrétt. Súkkulaðið flæddi um alla munna og við vorum að fíla það.

Daginn eftir var æfing um hádegið og svo var auðvitað skellt sér í búðir. Svakaleg nótnabúð var á staðnum og svo var allt morandi í second hand búðum. Maður varð bara. Eftir það fékk ég mér einn kríublund sem var vel þeginn. Þá var það kvöldmaturinn og ís í eftirrétt. Það vita samt ekki allir að Stellubjórinn sem er besti bjór í heimi kemur einmitt frá Belgíu og auðvitað skellti maður sér á nokkrar dósir og svo horfðum við nokkrar stelpur á Fóstbræður og veltumst um af hlátri. Úff. Og þá var sofið meira. Mig dreymdi nú ekki rauðhærða krakkann sem er alltaf að lemja mig í þetta skiptið þannig að ég svaf ágætlega þessa nótt.

Þá var það rokkið. Við fengum loksins rútuna okkar sem heitir því skemmtilega nafni Beat The Street og er hún hin glæsilegasta. Brummuðum svo á Rock Werchter festivalið sem var aðeins fyrir utan Brussel. Þar var margt um manninn og allt út í drasli og það bara á fyrsta degi. Belgar eru sem sagt sóðar. Neinei segi svona. Marilyn Manson átrúnaðargoðið mitt spilaði á undan okkur og var það sjónarspil. Í miðju lagi hætti hljóðneminn hans að virka (greinilega mikið riðlast á honum) og þá var honum bara kastað baksviðs, rétt hjá þar sem við stóðum. Litlu munaði að hann lenti á hausnum á einhverri konu. Svo labbaði hann bakvið trommusettið og fékk sér smá súrefni. Orðinn gamall greyið. Og seinna lagaði hann svo varalitinn sinn með því að klína smá meira af rauðum á varirnar. Hann verður nú að vera sætur á sviðinu ha. Þá var komið að okkur. Þetta var fyrsta giggið þar sem við vorum ekki með nótur og fannst mér það bara takast nokkuð vel. Stressköstin voru samt nokkur en maður róaðist á endanum. Á eftir okkur spiluðu Muse-menn af tærri snilld og horfði ég á næstum því alla tónleikana þeirra. Þá var hoppað upp í rútu og keyrt um nóttina til Berlínar þar sem ég er núna á svakalegu hóteli. Hef ég þá tækifæri til að sýna mína gríðarlegu þýskukunnáttu. Haha. En við stoppum nú stutt því í nótt keyrum við til Póllands og spilum þar á öðru festivalinu. Jibbí.
Og hér kemur myndaflóð ykkur til yndisauka:


Hér demónstreitum við Brynja Leffe bjórinn í kampavínsflöskulíki


Rútupíur


Nóg var af bolunum. Ég skellti mér á einn hvítan.


Sviðið sem við spiluðum á já


Jónas í betri stofunni. Ef ég hefði haft meira pláss í ferðatöskunni minni þá heðfi ég stolið þessu efni á veggnum og saumað mér gardínur heima.


Muse-menn voru í essinu sínu


Ég lagði mig í gríðarlega hættu til þess eins að sjá kappana betur


Hressleikinn í fyrirrúmi

Glastonbury in a hurry with curry

Á föstudaginn spiluðum við á hinni margrómuðu tónlistarhátíð Glastonbury. Eftir um 5 tíma rútusetu komumst við loks inn á svæðið sem var þakið leðju. Við Íslendingarnir vorum bjartsýnir og komum bara í venjulegum strigaskóm og nokkrir voru svo heppnir að hafa regnhlíf. Þá voru bara keypt handa okkur þessi svaðalegu stígvél. Hér má sjá nokkur pör í essinu sínu:



Sjóvið gekk bara þrusuvel þrátt fyrir að maður væri smá ryðgaður eftir síðasta Íslandsfrí. Svo geta sumir bara verið alveg hrikalega barnalegir. Fremst í krádinu voru 3 stelpur búnar að planta sér niður með fána sem á stóð: Björk rhymes with jerk. Alveeeeg. Svo var brummað heim og náði ég nú að sofa eitthvað smá með hausinn í keng og komum aftur á hótelið klukkan 6 um morguninn. Og svo var sofið meira fram að kaffitímanum. Í dag skelltum við okkur flestar á Portobello og auðvitað var smá spreðað. Það má nú ekki breyta út af vananum. Ha... Á morgun förum við svo að taka upp gamla stöffið hennar Bjarkar í nýju brassútsetningunum. Það verður stöð. Ég kveð ykkur svo með nokkrum myndum. Adíós.




Þessir voru skíthræddir þegar ég bauðst til að sýna þeim nokkur glímuspor


Og meiri drulla


Stígvélin og búningurinn voru flott saman

Bloggí?

Er ekki kominn tími á smá blogg? Jú heldur betur í allan vetur. Þá er maður bara að fara af landi brott í aðrar fimm vikur á morgun og ég finn það á mér að þetta verður stuðferð allra tilkomandi stuðferða. Stuðið verður út um allt. Við erum líka að spila á 5 festi-völum (Ha Vala, ertu föst? Haha.) af 10 giggum þannig að já. Það verður sko stuð! Við byrjum allavega á því að fljúga til London á morgun og spila svo á Glastonbury á föstudaginn og viti menn, það er spáð úrhellisrigningu. Fuss. Og svo er það fyrsta giggið þar sem við þurfum að spila allt nótnalaust. Ég er bara ekki frá því að ég sé að pissa í mig úr stressi. En þá er bara málið að halda í sér og gera eins vel og maður getur. Jebbs. Og eftir allt pisseríið er brummað aftur til London í nokkra daga og þar ætla ég að reyna að finna mér eins og eitt horn eða svo. Ég er ekki alveg að nenna að standa í þessu flugvélaveseni af því að lúðurinn passar ekki í hólfin fyrir ofan sætin og maður fær bara dónaskap og ekkert annað frá þessum flugfreyjum. Þess vegna ætla ég að finna mér svona horn sem er hægt að taka í sundur og tekur því miklu minna pláss. Jæja tuðituðituði og ómerkilegheit. Svo verð ég líka að pakka gáfulega í þetta skiptið annað en síðast því þessir á Heathrow eru rosa strangir með yfirvigt og svona. Svo var ég um daginn eitthvað að tuða yfir því að rakfroðubrúsinn minn er alveg risastór og ég var ekki alveg að nenna að taka hann með mér. Þá sagði ein góðvinkona mín sem ég kýs að halda nafnleyndri: "Þá bara sprautarðu smá raksápu í dollu sem tekur miklu minna pláss." Úff og þið hélduð að ég væri ljóska! Uss og svei.

Og þeir sem vilja segja bless við mig geta gert það á morgun frá 9-13 en þurfa að vera þolinmóðir við mig því þegar ég er í pökkunarstressi er ég lítið viðræðuhæf. En svo tek ég líka við sms-um og tölvöpóstöm allan sólahringinn. Næstum því. Nema þegar ég er sofandi. Sem er oft. Þá er bara að kveðja því ég er að fara að hoppa yfir í Evrópusólina og planið er auðvitað að koma tönnuð heim. Líka þar sem sólin ekki skín. Þar hafið þið það. Bless félagar og ég skal vera dugleg við að blogga í útlöndunum!

Jájá

Lífið heldur áfram, ekkert sem stoppar það. Svona sirka vika þangað til maður hoppar yfir í geðveikina í Evrópu enn á ný. Síðustu dagar hafa verið góðir. Mikið borðað enda þýðir ekkert annað. Svo hefur maður sogið í sig slúðrið hvert á fætur öðru enda hefur hef ég misst af svo miklu á meðan ég var í burtu. Þetta lið...

Ég skellti mér í göngutúr með hann Sókrates um daginn í kvöldsólinni. Harpa systir fékk að fljóta með. Sókri reyndi að vingast við kött með litlum árangri. Svo er hann orðinn svo gamall greyið að hann rétt svo stendur uppi þegar hann er að pissa. Erfitt að horfa upp á þetta. Ég var bara við það að halda á honum á meðan hann gerði númer eitt. En það myndi ekki enda vel. Veit nú ekki alveg af hverju ég er að blogga um einhvern helvítis göngutúr en svona er þetta í dag. Gúrkutíð enda gerir maður mest lítið þessa dagana. Jú ég hitti nú hana Móu um daginn og við skelltum okkur svo í Kolaportið en það hafði ég ekki gert í mörg ár. Gaman að því.

En hérna koma svakalegar myndir frá Seattle en hótelherbergisskápurinn hafði að geyma þessa svakalegu sloppa. Ég bara varð. Njótið


Kynþokkinn hreinlega lekur


og lekur

Svo var ég í klippingu og litun í morgun. Annað gott dæmi um gúrkutíðina. Svo er mér illt í maganum.

Og ég kveð með myndbrotum úr Jools Holland þættinum sem var sýndur í síðustu viku. Njótið.

Earth Intruders


The Anchor Song


Declare Independence

Hæfaddirífaddírallallala!

Þá er ég komin heim enn á ný, klapp fyrir því. Lundúnaferðin tókst vel og nenni ég nú ekki að tala um stjörnufansinn sem maður var í þar í borg. Það nennir enginn að lesa um það. Var Paul McCartney að tala við mig með handapati í miðri upptöku? Neinei. Æfði gítarleikarinn í Raga Against The Machine og Audioslave einu sinni á horn, sökkaði á því og kom svo til Íslands '97 og partíaðist sjúkt mikið? Neineinei. Elskan mín. En það var mjög skrýtin stemmning að vera allt í einu í stúdíói í London að spila aðalpáverbúst-lagið sem er alltaf í endann á öllum tónleikum. Lagið þar sem maður sleppir sér, finnur reifið og hendir niður míkrófónum og bara öllu því sem maður getur. En það mátti víst ekki og verður því gaman að sjá þáttinn og sjá hversu halló maður var. En það er bara gaman.

Síðan fengum við þær skemmtilegu fréttir að við fáum engin nótnastatíf á næsta túr og hvað þá? Obbobobb, engar nótur og þá er það bara harkan sex og læra allt utan að og æfa af sér afturendann eins og alvöru tónlistarmanni/konu sæmir. Ég hefði nú getað notað þann mikla hæfileika að geta flett blöðum með tánum og þannig getað haft nóturnar bara fyrir neðan mig en það hefði verið svolítið kjánó. Bara smá.

Jáh, svo komst ég inn í viðskiptafræðina í HR og það er því bara háskólapían á tónleikatúr tekin á þetta. Tek nú eitthvað minna en hinir en ég verð búin fyrr fyrir vikið. Verð líka að hafa eitthvað að gera uppi á hótelherbergi svo ég detti ekki alltaf óvart inn í búðir í útlöndum. Það hefur nú komið fyrir. Bara nokkuð oft.

En engar myndir frá London því ég gleymdi myndavélinni heima enda var pakkað í fússi kl. 4 um morguninn. Ég kveð því í bili. Blellöð!

Jojojo mofos

Eg er i London trallala. Madur vedur i fraega folkinu eins og fyrri daginn. Allt ut i sellebum a Leifsstod og svo var Brain May, gitarleikarinn harfagri ur Queen bara nokkrum metrum fra mer a Heathrow. Eg var vid thad ad na mer i eins og einn harlokk a hofdi hans en litla gafada Saerunin stoppadi mig af. Hjukket. Svo kom eg upp a hotel og fann sardinur i Cesar salatinu minu. Veni, vidi, vici segi eg nu bara. Svo er thad aefing fyrir thattinn a eftir en upptakan er a morgun. Vonandi hittir madur herra Pal og get eg tha heldur betur baett honum a seleblistann minn sem lengist og lengist med hverjum deginum. Ja lifid er yndi med bindi.

So long suckers!
Wicked!