The StageJam

2009-01-18T20:53:00.002Z

Snjómokstur

Í hverfinu mínu eru göturnar frekar þröngar og stundum erfitt að keyra um. Ég reyni því eins og ég get að forðast að keyra innan þess, sérstaklega þegar ég er að flýta mér. Það er þó ein gata sem mér finnst hvað leiðinlegust. Bæði þröng og fjölfarin.

Ég hef þó tekið eftir því að eftir að það byrjaði að snjóa nú í vetur, sé ég oft 2 litla stráka vera að moka snjó af umræddri götu fyrir framan húsið sitt (geri bara ráð fyrir að þeir eigi heima þar). En þegar ég var farin að sjá þá gera þetta ansi oft fannst mér þetta meira skrítið en sætt. Einn daginn varð ég að keyra þarna í gegn til að fara í Nóatún og styðsta leiðin þangað er að keyra um þessa götu. Þá sá ég strákana alveg á fullu að moka snjó með stórum skóflum af litlum part af götunni og færðu sig svo alltaf frá ef bíll var að koma. Mér fannst þetta frekar fyndið en hló mig máttlausa á leiðinni til baka. Um 5 mínútum seinna voru strákarnir mættir með garðslönguna og voru farnir að sprauta heitu vatni á hálkuna til að hún færi. Alveg magnað!

Og það sem mér finnst mest áhugavert er: hvað fær svona litla stráka til að gera þetta svona oft? Það eina og fyrsta sem mér dettur í hug eru foreldrarnir. Það getur vel verið að þeim sé verðlaunað með þessu eða að þetta sé refsing fyrir eitthvað sem þeir gerðu af sér. Þá væri það frekar asnaleg og skrýtin refsing því ég stórefa að foreldrarnir græði eitthvað á þessu annað en snjó- og hálkulausa götu fyrir framan húsið sitt. Svo er þetta eiginlega bara hættulegt fyrir strákana því þegar ég hef séð þá gera þetta er oftast myrkur og oft erfitt að sjá þá. Svo datt mér í hug afar andstyggilega ástæðu: kannski hafa foreldrarnir sagt þeim að afi þeirra hafi dáið þegar hann rann í hálku eða frændi þeirra kafnað í snjóskafli. Langsótt en maður veit aldrei...

Bráðum fara þeir að biðja um svona í jólagjöf

2009-01-07T13:47:00.011Z

20000009

Tíminn líður hratt á kreppuhnattaöld. Nú tekur við ár breytinga á Særúnarbæ og er átakið nú þegar byrjað. Nokkrir liðir þurfa þó að bíða betri tíma því breytingin á eftir að verða gríðarlega gígantískt stórvægileg. Á richterskvarða Særúnar allavega. Nú hljóma ég kannski eins og viss íþróttamaður ársins 2008 en ég skal alveg sleppa því að mixa Morfeusi við þetta. Og nei, ég er ekki að fara í kynskiptiaðgerð.

Árið 2008 byrjaði ekki vel. Kl. 00:00 lá mín í sófanum með handklæði undir sér í svitabaði, ein heima með 40+ stiga hita. Missti í kjölfarið 7 kíló og engar buxur héngu utan á mér. Það þýddi þó ekkert að væla yfir því heldur fór ég bara í teygjustökk og borðaði áströlsk nömm til að ná fitunni minni aftur á mig. Lúxuslíf. Það sem á eftir kom einkenndist aðallega af ljósum, konfettí, hoppi, látum og heyrnaskemmdum. Inn á milli var gaman, hlátur, grín og skemmtilegheit. Eftir yndislegt sumar fór ég í skóla og hafði gaman af. Og nú er ég hér.

Þetta átti að vera ógeðslega útpælt og djúpt blogg en fokkit, nenni ekki að vera væmin og solleis. Það sem ég gerði:

Hitti þennan

Fékk mér svona

Fékk mér líka eina svona óþekka

Tsjillaði með þessum

Mátaði svona fínt

Fekk að sjá þessa pjöllu verða stúdent

Fleppaði með þessum

Hitti þessar á einhverju balli

og vorum í essunum okkar

Takk fyrir 2008!

2008-12-14T12:49:00.002Z

Oh

Gaman að vera að blogga bara fyrir sjálfa sig. Og Völu og hann Trygg vin minn. Mjög upplífgandi. En verið róleg því þetta er póstur nr. 796 og planið er að púlla þetta upp í 800. 1000 væri töffaðast en þetta blogg er bara löngu dautt. Enda er það að verða 6 ára!!! Gosh, held að þetta sé kannski bara með þeim elstu á landinu. En í þá gömlu daga hafði ég smá blogghæfileika sem hafa gufað upp í atóm sín í dag. Nei ég er bara ekki eins skemmtileg og flippuð og ég var þá. Orðin gömul kelling sem allir hafa misst áhugann á ef hann var einhver til að byrja með. Það glittir í smá biturleika núna en það er kannski af því að ég á eitt jólapróf eftir og er bara hreinlega ekki að nenna því. En þá er gott að eiga góða vini eins og þessa:

og smá íslenskur svartur djókur í lokinn:

Og svo verður blogg nr. 797 allsherjar jólablogg.

Bæ Vala og Tryggur!

2008-12-04T18:09:00.005Z

ðfrðfrð

Nýjast fútt Særúnar: að skrifa öll skólafög án sérhljóða. Eins og sést greinilega á titlinum er ég að læra fyrir aðferðafræði, það yndisfríða fag. Er að lesa hérna um bókasöfn og að internetið sé vont. Gígantískt stuð. Enda þetta stuðblogg á íðilfagurri mynd sem mér barst frá aðdáenda í vikunni.

Við vinkonurnar í blússandi sveiflu, það er allavega ekki hægt að sjá annað.

Verð að þjóta, þarf að hlaupa á næsta borð og gubba yfir allt.

Sæjó gubbó

2008-11-11T19:01:00.003Z

Vondur draumur marr!

Ég veit að þessi fræga auglýsing segir allt annað en mínir draumar síðastliðnu nætur hafa bara verið vondir.

Þarsíðasta nótt

Þá var ég komin til heimilislæknisins míns og kippti mér ekkert upp við það enda hef ég verið tíður gestur þar á bæ síðastliðnar vikur. Nú þetta byrjaði bara með venjulegri skoðun en allt í einu erum við komin í hörkusudda sleik og sem betur fer vaknaði ég með andfælum því ekki vildi ég sjá meira af þessari martröð. Vonandi þarf ég ekki að fara til doksa í bráð því ekki vil ég nú sjá þessa sjón fyrir mér aftur. Eða bara skipta um lækni...

Síðasta nótt

Þá var öldin önnur en þá var ég mætt í lesstofuna hérna í Morgunblaðshúsinu og engar læknar né sleikar í augnsýn. Bara sama gamla. Mig dreymdi meira að segja að ég væri að gera stærðfræðidæmið sem ég riðlaðist við kvöldið áður en því miður birtist svarið mér ekki. Deeeem. En allt í einu er hurðunum rykkt upp og svartklæddir karatekappar með vélbyssur hrúgast inn og segja öllum að leggjast í jörðina. Ég geri það auðvitað en svo bara búmm, Særún skotin í magann. Ég vakna við það að ég er að drepast í maganum en sem betur fer er hann ennþá áfastur. Þá veit ég hvernig er að láta skjóta sig í magann.

Já krakkar, draumar eru merkilegt fyrirbæri. Segi ekki annað.

Ég og nýi besti vinur minn. Dýrka þennan strák!
Nei ókei, ég þekki hann eiginlega ekki neitt, var bara með honum á mynd sko.

2008-10-27T12:02:00.002Z

Draumastarfið mitt

Um daginn píndi ég sjálfa mig til að taka til í geymslunni og í gömlu menntóskóladóti um leið. Mátti þar finna margt skondið og skemmtilegt og var heldur betur gaman að skoða gömul verkefni. Má þar helst nefna ritgerðirnar: "Er Harry Potter slæmur fyrir umhverfið?" og "Af hverju eru strákar svona leiðinlegir?". Fann líka nokkra spjallmiða, þá aðallega milli mín og Móu. Það sem við gátum talað um... En upp úr stóð fyrirlesturinn Draumastarfið mitt fyrir lífsleiknitíma hjá Knúti árið 2003:

Ég á mér lítinn draum. Draum um gott framtíðarstarf. En leitin að þessu starfi er ekki auðveld. Hindranirnar eru margar líkt og gallarnir. Á tímabili hélt að ég væri búin að finna rétta starfið. En allt kom fyrir ekki því ég sá að ég gat bara ekki unnið við tannréttingar því ég er með viðkvæmt nef og þoli því andfýlu illa.
Ég lét þó ekki bugast, heldur leitaði og fann. Flugfreyja, það er eitthvað fyrir mig! Það er afar heillandi starf; flottur hattur, sætir flugmenn og flugþjónar, ef þeir eru ekki hýrir. Svo get ég verslað í Fríhöfninni hvenær sem ég vil og heimsótt framandi lönd.
Ég vil halda því fram að ég hef marga kosti sem eru nauðsynlegir í þessu starfi. Ég er ljóshærð, leggjalöng og get nokkurn veginn bjargað mér á 4 tungumálum. Svo er starfið líka þokkalega vel borgað miðað við að það eina sem þarf að gera er að labba milli farþega, brosa, sýna þjónustulund og spyrja með móðurlegu röddinni sinni: "Má nokkuð bjóða þér djús?"
Þar sem ég er afar fyrirferðamikill og plássfrekur kvenmaður, væri nú ekki gott að mæta mér á þröngum gangi. Af þeim ástæðum er þetta kannski ekki mjög hentugt starf fyrir mig en oft má kenna gömlum hundi að sitja.
Segjum sem svo að ég nái að komast í gegnum flugfreyjuskólann og gerist atvinnuflugfreyja, þá verður það mitt takmark að láta stækka klósettin og fótaplássið og í leiðinni verða þjóðinni til sóma!

Stór orð fyrir svo unga mannsveskju. Ég man samt mjög vel eftir flutningi þessa fyrirlestrar. Í salnum í Gamla skóla þar sem Jón Sigurðsson sagði hin frægu orð í gamla daga, stóð ég upp í pontu og frussaði yfir hana alla af hlátri. Stundum var ég bara alltof fyndin. Knútur kennari varð að reyna að róa mig niður svo ég gæti nú klárað þetta en mér fannst öndunaræfingarnar hans bara meira fyndnar og hélt því áfram að grenja af hlátri. Af tvöföldum krafti. Sem betur fer var ég ekki ein um það að hlæja því bekkjarfélagarnir gerðu mér þann greiða að hlæja með mér. Og að mér.

Mín fyrstu ræðuhöld voru því afar misheppnuð en svona er þetta víst. Og sem betur fer gerðist ég ekki flugfreyja því þá væri ég kannski bara ekki með vinnuna mína lengur í dag.

2008-10-10T13:45:00.002Z

Vasareiknaglens

Í tilefni þess að ég var í stærðfræðiprófi í gær kemur hér smá vasareiknaglens sem fróðir menn geta stundað á þessum síðustu og verstu tímum. Nú hefur enginn efni á að fara í bíó og því er þetta tilvalin skemmtun og alveg ókeypis.
Vasareiknar eru skemmtileg tól. En það er ekki einungis hægt að reikna með þeim, heldur einnig er hægt að hlæja að þeim. Hér koma nokkur dæmi sem hægt er að framkvæma með t.d. Casio reiknivélum:

- Pressa 2x á samasemtakkann (=) Þá stendur efst á skjánum: AnsAns
- Pressa á "svigi opnast" takkann, síðan á kommutakkann. Síðan á "svigi lokast" og endurtaka undanfarandi rullu. Þá kemur þetta: (.)(.) Þá ertu kominn með þessar fínu júllur til að dást að; þér að kostnaðarlausu.
- Pressa á "svigi opnast" og síðan á sinnummerkið x. Loka sviganum með "svigi lokast." Þá er útkoman (x) Og nú hefurðu beygjandi rassgat til að horfa á, daginn út og daginn inn.
- Svo þessi klassíski. Pressa á 170.55378. Svo einfaldlega snýrðu reiknivélinni 180° og þá hefurðu orðin Bless Óli. Góð kveðja ef þú þekkir einhvern Óla.

Stærðfræði getur nefnilega líka verið skemmtileg krakkar. Yfir. Sæjó.

2008-09-26T16:50:00.002Z

Reglur morgunökumannsins

Nú þegar skóli og vinna tekur við sumrinu þyngist umferðin um aðalgötur bæjarins. Hjá því verður ekki komist. Ég er svo heppin að hafa kynnst þessu allvel upp á síðkastið enda þarf ég að mæta í skólann kl. 8:15 á hverjum degi. Ef ekki væri fyrir reglurnar sem ég hef búið til handa sjálfri mér, væri ég eflaust ennþá föst í viðjum umferðarinnar.

1. Leggja 5 mínútum fyrr af stað en þú gerir venjulega. Það gerir gæfumuninn því fyrstu skóladagana lagði ég af stað kl. 7:45 og var stundum mætt of seint. Nú legg ég af stað kl. 7:40 og hef nokkrum sinnum komið 20 mínútum of snemma (sem er reyndar svolítið lúðó) en það er víst betra að mæta snemma en seint. Eða það finnst mér.

2. Aldrei hafa mikið bil á milli þín og bílsins fyrir framan þig í umferðarteppunni. Því með því nýtir ökumaðurinn á hinni akreininni sér það til fulls og svínar fram fyrir þig þegar hann getur. Það leiðir til þess að fleiri bílar verða fyrir framan þig og þú verður lengur á leiðinni. Einföld stærðfræði. Bilið sem um er að ræða má ekki verða meira en sirka 2 metrar því annars verður allt vitlaust.

3. Ef einhver bíll reynir að troða sér fyrir framan þig og bilið er mjög lítið, ekki leyfa hinum sama að komast upp með það. Sá ökumaður er bara frekja og við þolum ekki frekjur. Frekar skrúfa niður bílrúðuna og sýna viðkomandi puttann og/eða öskra eitthvað skemmtilegt fúkyrði á viðkomandi. Afar hressandi svona í morgunsárið.

4. Aldrei mynda augnsamband við þann sem þú sérð að ætlar að koma inn á þína akrein. Því ef það gerist tekur hinn ökumaðurinn augnsambandinu sem samþykki og oftar en ekki endar það illa, svo sem með dauðsföllum eða limlestingum. Frekar láta eins og þú sjáir ekki viðkomandi og þá getur hann lítið gert annað en verið áfram á sinni fúlu akrein.

5. Oft getur verið gaman að fylgjast með öðrum ökumönnum í umferðinni. Ekki er leiðinlegt að sjá manninn í bílnum við hliðina á bora í nefið eða kreista fílapensil í baksýnisspeglinum. Þegar hann lítur svo á þig og sér þig, er alltaf skemmtilegt að skella upp úr og láta manngreyið alveg fara hjá sér. Góð byrjun á ef til vill afar góðum degi.

Prófið bara og þið munuð trúa mér.

Smá pæling: Væri ekki fyndið að heita Benjamín, vera handrukkari og vera kallaður Berjamín?

2008-09-16T17:45:00.003Z

Heitt

Hundaástir

Svo langt frá því að vera heitt

Jónsi með ljótasta dú sem ég hef séð. Og þá er mikið sagt.

Egg, beikon og knús,
Sæbba

2008-09-09T13:03:00.002Z

Stuð að eilífu

Ég sit hérna í lesstofunni og svitinn lekur ofan á stærðfræðibókina mína. Ég held að ég stofni sjóð fyrir skólasystkini mín, sjóð fyrir kommúnusvitaspreyi því lyktin er GASAleg í orðsins fyllstu merkingu. Ég held að hún komi aðallega frá manninum á móti mér sem er með EVE online belti. Maður kann að velja sér mótsessunauta krakkar. Annars eru allir hressir hér, gleðin skín úr hverju andliti yfir sömu stærðfræði og ég. Jess-in óma í loftinu og þá veit ég að einhver gat gert dæmið rétt og aðrir samnemendur flykkjast í átt að jess-inu í von um hjálp. Samskiptamóti okkar krakkanna er ekkert flókinn skal ég ykkur segja.

Útsendingu héðan úr mbl-húsinu er lokið. Þangað til næst, hittumst heil - alaus.

Bæjó, Sæjó

2008-08-30T12:19:00.002Z

Já ég veit

ég er ömurlegur bloggari. En ég hef bara ekki nennt að blogga, svo einfalt er það. En núna kemur þetta. Já, komin heim fyrir fullt og allt og er því ekkert á leiðinni til útlanda á næstunni. Nema að einhver bjóði mér sem væri vel þegið. Það gerðist bara allt of mikið á Spáni að það er ekki hægt að tala um það hér, skulum því bara segja að þar hafi verið mikið gaman, mikið grín og mikið tanað. Svo voru WB tónleikar bara rétt eftir að við komum heim, góð mæting, mikið af kökum og freyðivíni. Svo voru aðrir Bjöllutónleikar í vikunni og það var stuð. Ríkur kall var á svæðinu en ekki var hann mikið að gefa mér monní. Nánösin. Mín bara byrjuð í skóló og læti og allt að gerast! Hef þetta ekki lengra því ég er að fara á ættarmót. Mamma verður með leiki og kannski les afi ljóð. Smá kennsla í fullri varalitun frá mér og Sóley:+

Respect!

2008-08-18T02:33:00.001Z

Ef þú hefur ekkert að gera í kvöld...

Málmblásarasveitin Wonderbrass heldur sína fyrstu opinberlegu tónleika mánudaginn 18. ágúst í Hásölum Tónlistarskóla Hafnarfjarðar, Strandgötu 51 klukkan 20:30.

Wonderbrass samanstendur af 10 íslenskum brassmeyjum sem hafa nýverið lokið við 18 mánaða tónleikaferðalag með Björk Guðmundsdóttur.
Á efnisskránni má m.a. finna brassverk eftir G. Gabrielli, Chris Hazell, Pál Ísólfsson og fleiri.
Aðgangur ókeypis meðan húsrúm leyfir.

2008-08-09T16:33:00.010Z

Letilíf í svitapolli

Í Istanbúl var heldur betur líf og fjör. Sprengjuleitartæki í lobbíinu og svona. Við skvísurnar fórum í túristagallann og vöppuðum glaðar í bragði að berja bláu moskuna og Hagia Sofia augum. Konur í svörtum búrkum voru út um allt og sömuleiðis tyrkneskur karlpeningur sem súmmuðu á rassinn á okkur með myndavélunum sínum sí og æ. Línurnar þeirra voru heldur ekki af lakari endanum. Þið íslensku strákarnir ættuð kannski að taka ykkur þá til fyrirmyndar. Hér koma nokkur sýnishorn fyrir ykkur, esskurnar mínar og þessir frasar spruttu upp eftir aðeins nokkurra mínútna labb:

- I scream, you scream. Let’s see who can scream more… (ég var sem sagt að borða is)
- Want to share your ice-cream with me?
- Aaaa… Spice Girls!
- How can I rip you off?

Lesið og skælið! Af hlátri eða gráti, mér er sama. Svona á sko að gera þetta. En af einskærri tilviljun hittum við tvær íslenskar stelpur á interraili og reyndist önnur þeirra vera gömul skólasystir mín úr MR og hin vinkona Valdísar. Og nokkrum mínútum seinna mættum við íslensku pari. Heimurinn er nú heldur betur lítill, krakkar mínir.

Tónleikarnir voru svo við ána Bosphorus og voru um 17.000 manns á svæðinu og voru þetta okkar síðustu einkatónleikar á þessu tónleikaferðalagi. Það var því mikið sprellað í síðasta sándtékkinu og fékk krúið heldur betur að njóta sín í stað okkar brassstelpna.

Næsta dag var fluffast til Lissabon í tveimur heldur löngum flugum. Daginn eftir hélt Chris trommari tónleika með sópran saxófónleikara sem var afar góð skemmtun. Djammað fram eftir kvöldi enda ekkert annað hægt þegar stuðið er í hámarki. Spiluðum síðan á festivalinu Sudoeste í fyrradag og tók næstum 3 tíma að komast þangað. Allt gekk voða vel og einkenndist heimferðin af endalausum pissuspreng á mínum bæ.

Hér erum við svo mætt til Almería, eins heitasta staðar Spánar enda ein eyðimörk. Hér voru líka teknir upp nokkrir spaghettí-vestrar á sínum tíma og svona. Veit ekki um hina en ég ætla allavega að sleikja sólina í viku áður en ég kem heim og hafa það náðugt. Ef til vill verður þetta síðasta blogg þessa túrs og verður eflaust mikið grátið á næstum dögum því helvíti á maður eftir að sakna allra.

Dass af myndum:

Brynja þurfti að hylja axlirnar og ég fæturnar með þessu forláta efni til að fá inngöngu í bláu moskun

Píur

Og Chris bara trommaði og trommaði og blés og blés

Framtíðardyraverðir þarna á ferð…

Monseur Anthony og æi, þessi leiðinlega þarna

Mín bara mætt í ullarnaríurnar fyrir veturinn

Við í bandinu gáfum krúinu áritaðar myndir af þeim við störf sín og sáust nokkur gleðitár á hvörmum þeirra

Næsta helgi: Olá-festivalið og heimkoma. Fokk já.

Smá jútjúb af Overture sem við stelpurnar spilum.

Adios y hasta luego,
-Sæbba rokk

2008-08-02T15:29:00.005Z

Dobbúl blogg

Sorrí krakkar mínir en það er bara búið að vera svo gaman hjá mér að ég hef ekki haft tíma né rænu í að blogga fyrr en nú. Hér kemur það:

Verona

Þar var nú heldur betur stuð á okkur. Valdís og fjölskylda eru gamalreyndir Verónusérfræðingar og fyrsta kvöldið fór mestallur hópurinn á þennan flotta veitingastað. Maturinn var í einu orði sagt yndislegur og hef ég sjaldan verið jafn södd. Daginn eftir bauð vinafólk Valdísar okkur í garðinn sinn í úthverfi Verona og auðvitað voru ítalskar kræsingar í boði. Einnig afnot af sundlaug sem var heldur betur freskandi í steikjandi sólinni. Um kvöldið var spilað í Arenu fyrir um 12.000 manns og mátti sjá hvern einasta Ítala dilla sér í takt við tónlistina.

Fallegur hópur í vínkjallaranum... hvar annars staðar?

Greyið Jez var með einhvern aðskotahlut í auganu

Engin miskunn í vatnsslagnum

Aþena

Fyrsta deginum þar eyddi mín nú bara við sundlaugarbakkann og var ekki alveg að nenna að klöngrast upp á Akropolis. Gat séð það ágætlega frá sundlauginni ofan á þakinu...
Ekki gerði ég mikið þar annað en að versla og fór jú í þetta svakafína baknudd enda kroppurinn ekki alveg að sætta sig við þetta brölt á manni. Tónleikarnir þar voru í risastórri ólympíuhöll og gengu bara glymrandi vel.

Nú erum við mætt í dýrðina til Istanbúl í Tyrklandi og fann ég alveg svakalega tengingu við Ísland af því tilefni. Tyrkir réðust jú einmitt á Vestmannaeyjar forðum daga og nú stendur yfir Þjóðhátíð. Og hver er þar? Jú pabbi. Ókei þetta var lélegt. Spilum svo á morgun og í næsta bloggi skal ég taka ykkur í tyrkneska frasakennslu. Þeir eru svakalegir kallarnir hérna...

Jæja nóg af blaðri. Ég er farin í froðubað.

Smá augnakonfekt... bara af því að það er laugardagur

2008-07-25T18:04:00.008Z

Teflt við páfann

Á mánudaginn mættum við hingað í Róm og síðan þá erum við heldur betur búnar að ofurtúristast. Á þriðjudaginn löbbuðum við ansi mikið og skoðuðum meðal annars Panþeon, Fontana di Trevi og Spænsku tröppurnar. Gangan tók vel á en næsta dag var heldur engu til sparað og örkuðum við á Forum Romanum. Ekki var þolinmæðin mikil því við nenntum engan veginn að bíða í endalausri túristaröð til að komast inn á svæðið. Ég fékk því ekki að ganga þann sama veg og Quintus gerði þegar hann mætti leiðindarskjóðunni á Via Sacra fyrir þúsundum ára. Við á fornmáladeildinni skiljum þetta. Colosseo var hinum megin við hornið og létum við okkur það nægja að horfa í fjarlægð.

Í gær var heldur betur teflt við páfann því Vatikanið var arkað fram og til baka og list Michelangelos sogin í sig. Því næst fórum við í San Lorenzo hverfið, fjarri öllum túristum og eyddum restinni af deginum þar. Við náðum því að skoða alla helstu staði Rómar á þremur dögum sem telst ansi gott að mínu mati.

Í dag spilum við hér í Róm í Arcadium tónleikahöllinni og á morgun tökum við lest til Verona.

Nokkrar myndir frá Melt! festivalinu í Þýskalandi og Róm:

Tónleikastaðurinn var ansi magnaður. Minnti helst á pólskan slipp.

Ég fór í einhvers konar flugjóga hjá Sylvíuvini sem var ansi magnað

Þetta kann maður

Hafiði komið til Rejkyavik?

Sprellað í Pantheon

Ví!

Kannski fer páfinn í djakúsí þarna eftir erfiðan vinnudag...

Svo er ekki mikið stuð að vakna við það um miðja nótt að fólkið í herberginu við hliðina á sé að gera dodo...

-Særún

2008-07-20T15:07:00.003Z

Ich habe Dürchfall

Hér í Berlín er búið að vera svaka stuð. Stuðið byrjaði á flugvellinum þegar að æstir æsiblaðaljósmyndarar biðu Bjarkar og tóku myndir sí og æ. Skil nú ekki af hverju þeir tóku ekki bara mynd af mér... En krú-gaurarnir okkar eru svo yndislegir að þeir fóru í það að hoppa á ljósmyndarana sem eltu Bjölluna út í rútu. Það var frekar fyndið sjónarspil og komu þeir móðir og másandi inn í rútu eftir erfitt verk.

Það fyrsta sem við gerðum var auðvitað að fara í uppáhaldsbúð okkar allra, American Apparel og flugu nokkrar evrur við það og töskuyfirvigtin fylgdi á eftir. Þetta er bara svo flott búð krakkar. Föstudagurinn fór í almenna peningaeyðslu, yndislegan víetnamískan mat og myndatökur í "photobooth". Eyddum þónokkrum tíma á þeim staðnum og hér má sjá smá sýnishorn:

Fundum þennan svakagóða sushi-stað og fékk ég svo sterkar núðlur að ég var við það að fara að gráta. Allavega lak heilmikið úr augunum á mér. Fengum okkur svo Fuck-You-Fries á barnum White Trash Fast Food sem björguðu kvöldinu.

Annars er ekki búið að gerast mikið merkilegt en á eftir skundum við á Melt! festivalið og hittum þar góðkunningja okkur úr Battles og Hot Chip. Ansi langt síðan við höfum spilað á festivali en síðast var það í Ástralíu í febrúar. Kominn tími til.

Myndavélin var pásu þannig að... æjæj.

Bæjó, Sæjó (eitthvað nýtt trend hjá stelpunum)

2008-07-15T21:21:00.005Z

Vinnustaðatussan

Hér held ég sögu minni áfram þaðan sem frá var horfið í Litháen. Hefst nú lestur:

Í Vilnius var nú aðallega labbað um gamla bæinn, rambað inn í fermingu og indverski maturinn gúffaður í sig. Við og körfuboltaliðið vorum þó ekki eini stóri Íslendingahópurinn á svæðinu því Karlakórinn Fóstbræður var einnig á vappi en þeir héldu tónleika þar í borg kvöldið sem við komum. Það var því mikið um bjórþambandi tenóra á götum úti sem brá heldur betur í brún þegar þeir heyrðu íslenskar smápjásur flissa milli rekka í matvörubúðunum.

Tónleikarnir heppnuðust hinsvegar afar vel að vanda og var sú nýbreytni að í miðjum konsertnum spiluðum við stelpurnar lagið Overture úr Dancer In The Darkog er þetta svona ekta lag sem maður fær hroll við það að heyra, svo átakanlegt er lagið. Eftir gigg fór ég nú bara upp á hótel og hvíldi lúin bein fyrir rútuferðina sem var daginn eftir. Stóð hún yfir í sirka 5 tíma og á endanum komum við hingað til Riga sem er jú einmitt stöðnuð borg frá árinu '98. Já og svo fengum við okkur sushi í kvöldmat og ein þjónustustúlkan var það sem ég myndi kalla: Vinnustaðatussan. Þar hafið þið það.

Á morgun eru tónleikar hér í Riga og verða um 10.000 manns á svæðinu. Daginn eftir það er flug til Berlín og get ég varla beðið.

Bless í bili og hér koma fótógrafíur:

Má bjóða þér chilli-píku?

Þetta gerðist á sirka 5 mínútum

Verðlaust

Sovéskur morgunmatur: Sovétnúðlur bornar fram í bjórglasi

Sushistuð

Þá er það komið. Lifið vel og lengi takk.

-Saaaerún

2008-07-11T18:05:00.002Z

Partýbær

Já já, þá er ferðinni haldið áfram og það í síðasta skiptið. Okkar fyrsta gigg var planað í Helsinki í gær en það var hætt við það á síðustu stundu. Þess vegna lögðum við af stað í gær og erum nú mætt til Vilnius í Litháen. Sauðskjáninn ég gleymdi auðvitað i-podnum sínum heima og verður þetta ferðalag því heldur einmanalegt ef ég geri ekki eitthvað í þessu á næstunni.

Við höfum kannski ekki séð mikið af pleisinu annað en traktor dreginn af vörubíl á miðri götu og jú, hótellobbíið. Á flugvellinum hér í borg var svo mætt íslenska landsliðið í körfubolta og eiga þeir víst að spila á móti Litháuum (væri kannski betra ef þeir væru LitLágir í körfuboltanum. Hehehe) á næstu dögum. En hvað það væri nú fyndið ef við myndum mæta á leikinn og styðja okkar menn. Ég leggst í málið og reyni að koma því í kring. Ekki spurning.

Kíkti svo aðeins á litháenska imbann og allt er döbbað af sama manninum. Toy Story var á einhverri barnastöðinni og sami dimmraddaði maðurinn talaði fyrir alla og upprunalega talið var samt undir því sem hann sagði. Svona á að gera þetta!

Tónleikarnir eru svo núna á sunnudaginn og fer því morgundagurinn í æfingu og almennt tjill. Þýðir ekkert annað. Það verður eflaust frískandi að hoppa aftur upp á svið eftir svona langa fjarveru þótt það séu nú bara 2 vikur síðan við spiluðum í Laugadalnum. Deffó.

Ég kveð í bili og læt heyra í mér þegar kostur og tími gefst.

-S

2008-06-30T23:58:00.003Z

Náttúra

Síðastliðinn miðvikudag spiluðum við Volta fólk í Olympiu-tónleikasalnum í París. Ótrúlegur hiti var á sviðinu og kamerur í öllum hljóðfærabjöllum. Það var því gott að komast heim úr rakanum.

Á laugardaginn voru hinir margumtöluðu Náttúrutónleikar það sem Ghostigital, Ólöf Arnalds, Sigur Rós og Björk létu gott af sér leiða í þágu íslenskrar náttúru. Ég hef sjaldan skemmt mér jafn vel en kuldinn var kannski full mikill. Ef það hefði verið skrúfað aðeins niður í honum hefði þetta verið fullkomið. Eftir mikið hopp, sprell og míkrófónarúst (af minni hálfu) var tjúttað smá í Þróttaraheimilinu og síðan marserað í miðbæinn og skvett úr klaufunum.

Planið var svo að við færum til Sheffield í fyrramálið í annað skiptið að spila eina sárabótatónleika en aftur er röddin hennar Bjarkar að stríða henni þannig að ekkert verður af þeim tónleikum. Svo er líka búið að hætta við aðra tónleika á Wild In The Country festivalinu í Bretlandi þannig að ég fer ekki aftur út fyrr en 9. júlí og þá verður ferðinni heitið til saunulandsins Finnlands.

Þangað til eru hér nokkrar gleðimyndir:

Að springa úr gleði fyrir giggið (mynd: Damian Taylor)

Pabbi var öflugur á kamerunni en þessi error var ekki eins öflugur..

Hörpuvinkonur voru hressastar

Dillontöffararnir

Leiter skeiter

2008-06-23T18:03:00.001Z

Sko

ég er eiginlega að fara til París á morgun

blelló

2008-06-16T19:27:00.003Z

Þú ert að lesa

virkasta blogg heimssögunnar! Vó! (leisersjóv, glimmer og g-strengur)
Kjellan komin í hóp kúlaða fólksins og fékk sér tattú fyrir viku. Mega röff tattú, g-lykil á mjöðmina. Lítið tattú en töff tattú. Núna er það samt bara ljótt, allt að flagna og svona en það verður flottara seinna. Þá skal ég skella inn mynd af fegurðinni. Ég er ekki kölluð Særún Hardkor Pálmadóttir fyrir ekki neitt.

Öööö svo bara fer ég til París eftir sirka viku að spila eitt gigg sem verður örugglega tekið upp á VHS. Síðan fjölfaldað hjá Fjölföldun Valda og hægt að kaupa eintak á 500 kall í Kolaportinu frá 10-16 allar helgar það sem eftir er sumars. Svo náttúrast maður eitthvað í Laugardalnum og svo aftur til útlanda. Alltaf þetta fart á manni alltaf hreint.

Meira sexí en þú og pabbi til samans

Hætt þessu bulli og farin í gymmið að pumpa. Hver veit nema að ég flexi tattúinu í leiðinni. Fæ allavega nokkur kúl-stig fyrir það.

Tattrún

2008-06-08T13:04:00.002Z

Yndislegt

að vakna kl. 8 á sunnudagsmorgni við það að það er verið að berja niður hellur beint fyrir neðan svefnherbergisgluggann þinn.

En svona stöff er enn yndislegra:

Ja sei sei nú.

2008-05-31T18:47:00.009Z

Skjálftinn mikli

Fyrst enginn talar um annað verð ég að vera memm. Jújú skjálfti og læti en sama dag var ljóta nágrannahúsið rifið og leit kannski út eins og að það hefði farið í skjálftanum. Svo var ekki. Meira að segja pólskíkallarnir í framkvæmdunum hinum megin við húsið tóku sér pásu til að horfa. Hér koma myndir og lýsingar með:

Stofan farin...

Tékkið á strompinum sem er farinn að halla ískyggilega mikið

Nokkrum sekúndum seinna datt strompurinn á gröfuna sem fór í hakk og efsta stykkið á strompinum rúllaði í bílastæðið okkar en mamma var nýbúin að færa bílinn. Þá hló ég.

Uss

En það fyndna við þetta er að mamma færði bílinn annars staðar í götuna og um kvöldið klessti gamall kall á bílinn. Bílnum var greinilega ætlað að verða fyrir hnjaski þennan dag. En kreisílúkk dagsins er í boði Flugu Særúnardóttur. Haldið ró ykkar.

Björk bað um fleiri dónamyndir og dónamyndir skal hún fá!

Alveg með þetta í bleikum H&M nærbuxum og nývöknuð á netfylleríi

Blæ, Slærún

2008-05-23T21:05:00.001Z

Sumar sumar, gleðjumst með humar

Nú er sumar og get ég ekki annað en rifjað upp gamlar sumarminningar þar sem ég hef voðalega lítið að gera þessa dagana. Nú mun maður detta um arfaklórur og hrífur um allar götur bæjarins en einu sinni var ég nú einmitt að munda slík tól heilu sumrin. Ég nenni nú ekki að rifja upp langt aftur í tímann en þá var ég nú aðallega að passa litla kúkakrakka fyrir 50 kall á tímann. Barnaþrælkun á háu stigi. En ég byrja bara hér:

Sumarið 2000
Þá fengu krakkar á mínum aldri bara að vinna í 2 vikur í enda ágúst. Það var því lítið að gera fyrir mig annað en að hanga heima, borða nammi, horfa á sjónvarpið og búa mér til flórsykurskrem sem ég borðaði svo með skeið. Enda var ekki sjón að sjá mig. Vinnan fólst svo í því að vera í skotbolta og brennó allan daginn enda var ég í svokölluðum listahóp. Sýndum svo eitt fáránlegt bangsaleikrit í leikskólum bæjarins þar sem ég sýndi glæsitakta sem gelgja. Margir krakkar fóru svo að grenja yfir leikritinu. Slappt sumar verð ég að segja.

Sumarið 2001
Við Björk, Erla og Sigrún unnum allar þetta sumar í skógrækt Hafnarfjarðar við Hvaleyravatn. Unnum alltaf af okkur alla föstudaga og fengum grill og nammi sirka einu sinni í viku. Vinnan fólst í því að gróðursetja tré, reyta arfa, búa til og laga göngustíga og gera grín að feita strætóbílstjóranum í Kvennahlaupsbolnum. Yfirmennirnir okkar voru tvær skessur og hann Darri. Önnur skessan var með ógeðslega gömlum feitum gaur og hin átti pabba sem var prestur sem hélt framhjá mömmu hennar. Svo lugu strákarnir að mér að stóri rauðhærði gaurinn væri hrifinn af mér og eftir það var ég ógeðslega hrædd við hann. Núna er hann held ég svona homma-Mansonisti. Næs. Svo varð allt brjálað þegar vandræðagemlingurinn Kristín “Keikó” kom í nokkra daga að vinna með okkur og stal nokkrum geisladiskum af okkur og kláraði inneignina á símanum mínum án leyfis sem á þeim tíma var mesti glæpur sem þú gast framið. Ætla nú ekki að segja frá þýsku stelpunni, það tæki heila öld. Toppsumar!

Sumarið 2002
Þessi venjulega unglingavinna. Ég og Björk vorum saman í hóp og kynntumst henni Sóley sem vill nú ekki tala við mig í dag af því að ég er víst búin að breytast svo mikið. Jæja, flokkstjórinn okkar var frekar spes og reykti eins og strompur. Sagði okkur svo að það væri ógeðslega kúl að reykja og hann ætli aldrei að hætta. Góð fyrirmynd. Ætti kannski að tékka hvort hann reyki ennþá. Hann var líka alltaf að segja okkur að hann væri svo fátækur og það skemmtilegasta í heimi var að skoða sms-in í símanum hans þegar hann sá ekki til. Aðallega sms frá mömmu hans að segja honum hvað væri í kvöldmatinn og oftast voru bara kjötbollur. Lægst lögðumst við þó þetta sumar þegar við þurftum að vera í viku að búa til veiðafæri fyrir dorgveiðikeppni í loftlausum kjallara. Og númer tvö þegar ég þurfti að standa í gulu vesti og vera markstöng í fótboltaleik milli bæjarstjórnar og leikjanámskeiðakrakka. Lúlli bæjarstjóri þrusaði 2x í mig.

Sumarið 2003
Þá lenti ég í einhverjum kúkavinnuhóp sem fékk það yndislega verkefni að vera aðallega að tyrfa. Það voru nú aðallega bara þroskaheftir að vinna með okkur Helmu og Guðnýju þannig að við vorum duglegar að dútla okkur einar. Þetta sumar lærði ég til að mynda p-málið. Með þessari vinnu var ég svo að vinna á elliheimilinu Sólvangi og var ég næstum því hætt á fyrstu vakt þegar ég þurfti að sjá um neðanþvott á konu með gyllinæð. Ég náði þó að taka mig saman í andlitinu og vann þar aðrahverja helgi það sem eftir var af sumrinu.

Sumarið 2004
Enn og aftur lenti ég í kúkavinnuhóp sem samanstóð af gelgjum og nördum en eftir viku í helvíti fékk ég að færi mig yfir í sláttuhópinn til Erlu og Kristínar. Það var allt annað líf og þrusustuð. Ég var snillingur með orfinn og orfaði eins og ég fengi borgað fyrir það! Tvíhöfði í útvarpinu bjargaði líka því sumri enda var ekki talað um annað í hléum. Svo náði ég líka að hella jógúrti í hárið á flokkstjóranum þegar við fórum yfir hraðahindrun. Hann fattaði það held ég ekki. Og aftur vann ég við skeiningar um helgar. Snilldar sumar.

Sumarið 2005
Aftur var það slátturinn og fékk ég smá stöðuhækkun í þetta skiptð. Fékk nefnilega að brumma um á 5 km hraða á Stiga og slá grasbletti bæjarins. Ég náði samt oft að rústa hinu og þessu tækinu en það var nú bara fyndið. Enginn Tvíhöfði þetta sumar en Capone-bræður náðu oft að láta mig keyra út af með bullinu í sér. Vondu-laga-keppnin á föstudögum var samt best. Með þessu vann ég á Hereford steikhúsi með henni Oddnýju minni en fattaði síðar að þjónastarfið er ekki alveg fyrir mig. Ónei. Þetta sumar var líka útskriftarferð okkar í MR og fórum við til Portúgal. Mikið drukkið, við læstumst nokkrar inni á fatlaðraklósetti í klukkutíma og allir héldu að ég hefði drukknað. Minnisstætt sumar.

Sumarið 2006
Þetta sumar vann ég á sambýli og gerði ekki annað en að vinna. Ágústmánuður var næturvaktarmánuðurinn ógurlegi enda var ég eins og uppvakningur eftir vinnu. Ég fór held ég ekkert úr bænum og var að vinna um verslunarmannahelgina. Geðveikt sumar.

Sumarið 2007
Besta vinna í heimi. Ferðast um Evrópu í rigningu og roki eða í steikjandi hita með rútubílstjóra dauðans. “Hello cuties!” En ég fékk að vaða drullu á bæði Glastonbury og Hróarskeldu. Já og spila þar í yndislegra manna hópi.

Sumarið 2008
Fer í það að gera lítið en í júlí og ágúst er ferðinni haldið til Englands, Finnlands, Lettlands, Litháen, Tyrklands, Ítalíu, Þýskalands, Portúgal og Spánar og verða nokkur rassgöt spiluð af sér eins og enginn væri morgundagurinn. To be continued…
----------------
Eins og sést þá styttast pistlarnir með árunum og sýnir það kannski helst að langtímaminnið mitt er mun betra en það skammtíma-. Sem er kannski ágætt bara. Vonandi skemmtuð þið ykkur yfir þessari 1000 orða ritgerð minni. Ég skemmti mér allavega við að skrifa hana og hló mikið. Ahaha. Gott.

Blelló
-S

2008-05-20T17:52:00.003Z

Gott kombó

Heimatilbúið sushi, borðað með gaffli

Og ein eldheit í þröngum fimleikasamfesting á djamminu

Gerist ekki betra

2008-05-11T17:20:00.009Z

Jæja

Kjellan komin heim og allt hennar hafurtask. Síðustu tónleikunum okkar í Sjeffíld var því miður aflýst sökum veikinda en lítill fugl sagði mér að kannski förum við bara aftur þangað og tökum svakalegt gigg í sárabætur.

Ekki er ég nú búin að gera mikið síðan ég kom á klakann. Aðallega klóra mér í rassinum og bora í nefið. Alltaf gott. Jú, sækja um í skóla og svona.

hl nµ2q1 ,kµmaqwm, qw,.wsþæþw.´wg. Þessi skilaboð voru í boði Flugu Særúnardóttur sem steig ofan á tölvuna mína rétt í þessu. Hún breyttist líka í risa á þessum mánuði sem ég var að heiman og núna þarf lyftara til að lyfta henni. Djuuuuk. Hún hefur það fínt og alltaf jafn óþekk ef þú varst að pæla í því.

Sokkastelari

Haha, þessir alltaf jafn fönní

En við stelpurnar fórum á soldið misheppnað djamm í gær því við héldum að allt væri opið til 6 en neeeeei, hvítasunnan stoppaði það. En við áttum gott ruglmyndasessjón í staðinn:

Hæfæv!

Ekkert skemmtilegra en að fara berrassaður á djemmið

Kveð í bili. Gubba einhverju út úr mér ef eitthvað merkilegt gerist.
-Seeeeerún

2008-05-03T14:54:00.006Z

Obbobojobobboboj

Svei ef við erum ekki bara komin til Sheffield, síðasta áfangastað okkar hér á Bretlandi fyrir utan auðvitað minn uppáhalds stað, Heathrow. Blackpool var nú meiri bærinn, eiginlega bara fyndinn. Troðfullur af gömlu fólki, 18 ára smástelpum með annað barn á leiðinni og auðvitað fish and chips. Margur maðurinn nældi sér í niðurgang eða/og kvef en blessunarlega hef ég sloppið við allt svoleiðis. Tónleikarnir voru svaka stuð enda krádið í góðum fíling í Empress Ballroom tónleikahöllinni. Við vorum samt flest fegin að komast burt frá Blackpool enda nokkrir orðnir blindir út af öllum neonskiltunum. Nei segi svona.

Allt annar handleggur hér í snókerborginni Sheffield því það er bara fínt að vera hér. Á morgun eru tónleikar og eftir þá verður hoppað upp í rútu og beint á Heathrow. Ég kveð því af þessum næst síðasta túr okkar með nokkrum myndum:

Brynja og Thelma voru skotóðar í ferjunni til Blackpool

Erla og Björk voru í essinu sínu umkringdar gógó-dansara skiltum

Dónapiparkökukall að hætti Særúnar

Bíddö, má bjóða þér nammi eða?

Hasta la vista
-Saaaerún

2008-04-29T22:11:00.008Z

Mikið gaman, mikið grín

Vera okkar í N-Írlandi var blússandi góð að mínu mati enda Írarnir óttarlegir stuðboltar með fyndnasta hreim norðan Alpafjalla. Það vantaði bara búálfabúninginn og Lucky Charms og þá hefði þetta verið fullkomið. Fyrsti túristinn var tekinn á þetta á frídeginum okkar en þá skutluðumst við ásamt nokkrum úr krúinu og bandinu á Giant’s Causeway sem er svakalega flott stuðlaberg í fjöru. Einu sinni lærði maður nú um það hvernig þetta varð til en það er allt gleymt og grafið eins og flest frá menntaskólaárunum. En Led Zeppelin notuðu einmitt þetta sama stuðlaberg framan á plötu sinni Houses Of The Holy frá 1973. Merkilegt nokk. Ferðin tók nú tíma sinn og á þvagblaðran mín skilið Fálkaorðinu fyrir að springa ekki í tætlur þessa þrjá tíma sem ég hélt í mér í rútunni á leiðinni til baka. Besta piss lífs míns.

Tónleikarnir voru töff og ennþá meira töff af því að rétt hjá tónleikastaðnum var Titanic byggt á sínum tíma. Uss. Eftir tónleika byggðist upp allsvakalegt rútupartí og hristist rútan sem aldrei fyrr við allan dansinn. Þreytt og mygluð var hoppað í ferju yfir á meginlandið og komum við hingað til Blackpool um kvöldmatarleytið. Svartlaugamenn hafa meira að segja byggt sinn eigin Eifell-turn og er ekki furða að bærinn sé kallaður Las Vegas Bretlands. Tónleikar hér á fimmtudaginn, svo til Sheffield og hvert svo? Jú heim.

Kveð með myndum:

Komum við í viskíverksmiðju og þar mætti okkur Ferrari-klúbburinn "Gamlir kallar með lítil typpi og gráan fiðring"

Erla og Stulli stuðlaberg

Þarna erum við

Ísbeibs

Vó, bara 800 mílur í Ísland. Ég þangað!

Ég kveð héðan frá Blackpool
Særún Ósk Palmandale (nýtt hótelnafn komið í hús)

2008-04-25T15:04:00.003Z

Ekki minn tebolli

Síðustu tónleikar voru hinir ágætustu og voru áhorfendurnir hinir fuðrulegustu. Fremst mátti sjá tvær vinkonur með neonlitað hár, með neon varalit og neon skartgripi. Þær voru greinilega á vitlausum tónleikum því þær áttu frekar heima á Spice Girls tónleikum ’98. Þegar ég sá betur framan í þær komst ég að því að þær voru báðar í kringum fertugt. Ég gaf þeim því nýtt nafn: tvær úr Tungunum. Alltaf bondar maður við áhorfendurna.

Eftir giggið tókum við svakalegt píanósessjón frammi á gangi tónleikahallarinnar. Hásar fórum við inn í rútu og var horft á Donnie Darko í betri stofu rútunnar. Rigningin dundi á bílrúðunum og gardínurnar flöksuðu til og frá í ósýnilegum vindi. Þetta var þetta týpíska veður þar sem eitthvað slæmt myndi gerast. Mér datt fyrst í hug að rútan myndi lifna við og taka völdin eða að við yrðum stoppaðar af blóðþyrstum kúrekum á miðri leið og rændar öllum eigum okkar. Það kennir mér að horfa hvorki á hryllings- né kúrekamyndir seint á kvöldin.

Við komumst þó klakklaust til Wolverhampton sem er sko mega djammbær. Nei núna lýg ég. Við skulum bara segja að ég myndi aldrei á ævi minni flytja hingað. En nóg um það því í kvöld spilum við hér í bæ og við tekur 10 tíma rútuferð + ferjuferð í fyrramálið. Belfast er staðurinn og vonandi lendum við ekki í miðjum götubardaga.

Ég var mjög myndalöt í stuðbænum en tók eina sem lýsir andrúmsloftinu vel:

Bis später
-S

2008-04-22T14:46:00.008Z

Stuðkompaníið

Nú er dvöl okkar í London lokið og draugabælið Plymouth tekið við. En meira um það síðar.

Í London var megastuð eins og alltaf. Mamma, pabbi og Harpa gerðu sér ferð til að sjá sjóvið og auðvitað mig líka. Dögunum var nú aðallega eytt í búðarráp og samgöngur sem eru með þeim dýrari í heiminum.

Nú á eftir spilum við hér í Plymouth sem við fyrstu sýn virtist vera bær á barmi örvæntingar en annað kom nú í ljós við frekari bæjarrölt. Í nótt brummum við svo til Woulverhampton í tveggja hæða lúxusrútunni okkar og vonum að það sé aðeins meira líf í þeim bæ en hér.

Sandra og co. skelltu sér á tónleika nr. 2 í London

Shaun túrdúddinn okkar ásamt fríðu föruneyti

Jú þetta getur maður.

Fyrsta neðanjarðarlestarferð Hörpu. Á myndinni sést samt ekki fyrsti Stabucks kakóbollinn hennar. Allt að gerast!

Mamma og pabbi voða dúlló á skrítna indverska staðnum. Og mamma ekki með lokuð augun! Allt að gerast!

Systurnar á sama stað nema hinum megin við borðið.

Þangað til næst!
-Saeerún hotness

2008-04-17T12:17:00.007Z

Rónar

Hér í London er gott að vera. Þetta er örugglega í fimmta skipti sem við stöllurnar erum á þessu blessaða hóteli og í þessu blessaða hverfi þannig að allt kemur kunnuglega fyrir sjónir. Meira að segja þjónar á veitingastöðum þekkja okkur í sjón og muna eftir okkur frá því í ágúst þegar við vorum hérna síðast. Minnugir Bretarnir.

Síðasta sunnudag spiluðum við í Hammersmith Apollo fyrir um 5000 manns og var stemmarinn allsvakalegur. Í kvöld verður leikurinn endurtekinn og þá er bara um að gera að gera betur en síðast.

Ég lenti líka í afar skondnu í gær þegar ég var að rölta yfir í þá yndislegu búð Marks & Spencer. Eins og oftast er ég í mínum eigin heimi og var að labba fyrir horn þegar ég steig á eitthvað á jörðinni. Var þetta þá sofandi róni en sem betur fer kippti hann sér ekkert upp við þetta og hélt áfram að sofa. En svona er bara að liggja á jörðinni eins og skata.

Stelpurnar spássera yfir Abbey Road að hætti Bítlanna eins og enginn væri morgundagurinn

Fyrir utan stúdíóið víðfræga. Einn daginn...

Fann þessa lekker tímavél í Camden

Erla var svo frökk að svara í hringjandi símaklefa. Hún á yfir höfði sér 5 ára langa fangelsisvist.

Helga Sólveig kíkti í heimsókn alla leið frá Brighton

Á morgun kíkja uppalendurnir og örverpið í heimsókn þannig að það verður nóg að gera hjá mér við að halda þeim vakandi og vel á verði. Búðarverði. Ahaha.

Rugludallurinn kveður héðan frá Lundúnum

2008-04-13T11:21:00.005Z

Man Júnæted

Þá er sjöundi hluti þessa túrs hafinn og byrjaði hann með trompi eins og alltaf. Ég svaf massívt yfir mig fyrir flugið og ekki skánaði það þegar ég lenti hliðina á tveimur sveittum útlendingum í vélinni. Jæja, bið á Heathrow, uppáhalds samastað okkar allra og sirka 20 mínútna flug til Mansjester. Í fyrradag var svo giggað í Manchester Apollo tónleikasalnum og var megagóð stemming á liðinu. Pottþétt einhver fótboltakappinn í krádinu, nýkominn af æfingu og velsveittur.
Í gærmorgun svaf ég aftur smá yfir mig og rauk út til að fá mér morgunmat og nesti fyrir komandi 5 tíma löngu rútusetu til London. Í hótellobbínu mætti mér enginn annar en Árni Johnson í öllu sínu veldi, með svefnhnakka og allt. Ekki gat ég ímyndað mér hvað hann var að gera þarna en ákvað fljótt að hann væri gígantískur Bjarkaraðdáandi. Þegar ég kom aftur á hótelið heyrði ég íslensku út um allt, meira að segja í lyftunum. Mér var ekki farið að lítast á blikuna þegar ég mætti Þorsteini Joð á leiðinni niður og spurði hann því hvað allir þessir Íslendingar væru að gera á hótelinu. Hann tjáði mér að allt hótelið væri morandi í fótboltasjúkum Íslendingum á leið á Manchester United - Arsenal leik sem er í dag. Já, heimurinn er svo sannarlega lítill, líka í Stóra-Bretlandi þótt stórt sé.

Í dag verður gert eitthvað svakalega menningarlegt. Ekki nenni ég að versla. Nei djók. Og á morgun eru okkar fyrstu tónleikar hér í London af þremur í Hammersmith Apollo. Ég er með gesti og læti á öllum tónleikunum þannig að það verður nóg að gera hjá minni. Ég kveð því í bili með nokkrum sveittum nektarmyndum sem Hugh Hefner myndi eflaust borga fúlgu fjár fyrir að birta í blaðinu sínu:

Stelpurnar voru í krúttstuði á sándtékkinu

En ég og Benni minn ákváðum bara að tjilla

Harpa og Erla voru rútuferðinni fegnar

Maðurinn á hjólaleigunni misskildi mig aðeins…

Ég ætla að fá mér te og kex með marmelaði
-Saaaaeeeerún

2008-03-29T17:13:00.002Z

Kúkurogpiss!

Afurðir vikunnar.
Pissusaga: Hvolpar pissa út um allt. Allavega minn. Ég var að fara niður í kjallara um daginn í gegnum hlerann í gólfinu og skildi ekkert af hverju það lak eitthvað á hausinn á mér. Jújú, þá hafði lafðin bara pissað ofan á hlerann og þegar ég opnaði lak allt niður og á mig. Frábært.

Kúkasaga: Hvolpar kúka út um allt. Allavega minn. Var uppi að passa skrudduna þegar ég fann þessa svaðalegu kúkalykt í loftinu. Ætlaði að kíkja á staðinn þar sem hún kúkar venjulega en nei. Hún hafði ekki kúkað þar heldur beint á hlerann þar sem hún pissaði deginum áður og var hællinn á mér ofan í kúknum. Geðveikt.

Tvær sturtuferðir þökk sé kúks og piss's

En ég er komin í bloggpásu enn eina ferðina en sný aftur í Manchester United í apríl.

Svona á að gera þetta!

Lifið vel
Sætún 10

2008-03-23T18:13:00.005Z

Pleðilega gáska

Klukkan bara sex og allir búnir að borða hér. Kjötinu var hreinlega hakkað í sig enda alvöru sveitadólgar sem sátu við matarborðið og svolgruðu í sig ölið með. Ekkert fokkíng kjaftæði! Svo fékk ég nú fáránlegasta málshátt sem hægt er að fá ef málshátt má kalla:

,,Ef þú hefur ekki farið með manninum þínum að veiða, veistu ekki hversu þolinmóðum manni þú ert gift.''

Ég á engan mann og ef svo væri, væri ég ekkert að fara með honum að veiða. Fæ mér sko ekki Góu-páskaegg á næsta ári sem inniheldur bara eitthvað kynjablablabull.

En í aðra sálma. Lítil fegurðardrottning er komin á heimilið og er algjör stuðbolti. Hún er yfir sig ástfangin af Sókratesi en hann lítur ekki við þessu litla skrímsli sem óð inn á heimilið að honum óspurðum. Hann er líka skotinn í kettinum á móti þannig að þetta er ekkert að fara að ganga. Svo er hann líka ca. 100 ára og hún kannski 2ja ára. Svo finnst henni voða gaman að bíta í hökur og nef og sofa við táfýlusokka.

Flugan á leiðinni heim í fyrsta skipti. Pissaði svo smá á mig. Namminamm.

Soddan póser

Fluga að vinka bless

Lifið heil
-Særún

2008-03-17T21:06:00.004Z

Nýr fjölskyldumeðlimur

Hlutirnir gerast svo sannarlega hratt því núna á miðvikudaginn kemur lítið krútturassgat á heimilið. Ekki ég heldur íslenskur hvolpur sem heitir Fluga. Kannski fær hún nýtt og betra nafn því persónulega er mér illa við flest allar flugur. Þannig að það verður svo sannarlega líf og fjör á heimilinu enn á ný og allir skór étnir og tættir. Það ætti allavega að halda manni í formi. Hérna er mynd af töffaranum:

Bússímússí!

Svo er um að gera og kíkja í eins og tíu vatnsdropa og berja kúlistann augum. Alveg ókeypis fyrstu vikuna!

En sorgarfréttir vikunnar eru þó þær að mér er greinilega ekki ætlað að komast á Hróarskeldu þetta árið útaf vinnunni. Ég sem ætlaði að púlla þetta í ár. Jæja, það er alltaf næsta ár. Bleeeeeeee. Ég er bara bitur.

Alltaf svo dónalegir þessir Indverjar...

2008-03-11T16:41:00.002Z

Lítill heimur

Sá merkilegi atburður gerðist á föstudaginn að ég týndi öðrum vettlingnum mínum. Voða leið yfir því fór ég í ræktina í dag og viti menn, fann ég þá ekki sósuvotan vettlinginn á bílastæðinu fyrir framan World Class. Lítill heimur. Ég skildi hann samt eftir.
Á meðan þið íhugið þessa djúpu sögu, hlustið á meistara Mr. T. Hann er sko ekki með vitið í buxunum.

Svo verðum við að passa okkur í heita pottinum:

2008-03-06T14:43:00.004Z

Á klakanum

Alltaf kalt á klakanum. En það er allt í lagi því ég er á honum og þá er nú heitt í hamsi. Eftir mikið hlaup á Kastrup komumst við loksins heim og ji hvað það var indælt að losna við gröðu, fullu og háværu saumaklúbbskonurnar fyrir framan okkur Brynju í vélinni. Nú tekur við nákvæmlega ekki neitt en ætli ég reyni ekki að læra á rassabassann minn og dúndra mér í ræktina af og til. Það verður því lítið um blogg hér næstu vikurnar því ekki nennið þið að lesa hrakfallasögur af hlaupabrettinu daginn út og inn. Ef eitthvað Séð og heyrt-merkilegt gerist læt ég þó vita af því áður en það birtist í Séð og heyrt.

Allt vitlaust í Shanghai og var þetta eina myndin sem ég tók þar í borg. Sorrí gæs.

Tvær heitar beint úr múmínálfakökuforminu

Blellöð
-Seeeerún

2008-03-02T09:32:00.008Z

Allir voru í karate

í Hong Kong enda ekkert annað í stöðunni. Tónleikarnir voru þrusustuð og var aðeins meira líf í Hong Kong-fólki en Tokyobúum. En við píur vorum heldur fúlar þegar við komumst að því að engir aðrir en drengirnir í Backstreet Boys voru með tónleika á sama stað kvöldið eftir og var ekki séns að berja þá augum því við fórum til Shanghai þann sama morgun. Úff hvað ég hefði fengið mikið nostalgíukast og rifjað upp dansinn sem við sömdum í 6. bekk við eitt lag þeirra og dansað og píkuöskrað af mér alla limi. En minn tími með Afturstrætisdrengjum mun koma! Ég held því samt fram að þeir hafi allir verið á tónleikunum okkar og líka í eftirpartíinu en ég sá þá bara ekki. Því miður. Já svona er lífið.

Hér í Shanghai er allt á iði. Alltof mikið af fólki og já, þau eru ekkert svakalega kurteis. Bara ýta manni í burtu ef maður er eitthvað fyrir þeim. Lítið sem ég get gert við því annað en að sýna einhvern fingur. Í gær gerðumst við nokkur agalega menningarleg og skelltum okkur á kínverska óperu. Sagan var víst í stuttu máli um prinsessu sem ákvað að giftast betlara sem fór í stríð og hún beið eftir honum í 18 ár en þá var hann bara kominn með aðra konu karlpungurinn og hún varð keisarynja. En eftir 2 klukkustunda rassasetu var sagan bara hálfnuð og enginn skildi neitt. En menningarlegt var þetta og spes. Næst var etið og svo hoppað á svakalegan prúttmarkað sem minnti svolítið á gamla góða Kolaportið. ‘Survival of the fittest’ er greinlega mottó sölumanna og var gripið í mann og potað að manni allskyns feik-drasli og auðvitað kolféll ég fyrir því en var nokkuð góð í prúttinu. Keypti til dæmis Gucci úr á 1000 kall. Elveg ekta sko.

Á eftir er okkar síðasta gigg á þessum túr og ef ég tel rétt voru þau alls 12 talsins. Okkur bíða þó þrjú ógeðisflug snemma í fyrramálið en það er bara kökusneið. Get samt ekki beðið eftir að koma heim því þetta er orðið alveg ágætt.

Sjáumst heima og hérna koma menningarlegustu myndir í heimi!

Valdís og Erla voru fegnar rúllustigunum í Soho-hverfinu í Hong Kong

Þessir héldu á þessari flottu platköku

Engihjalli hvað?

Þessi ákvað bara að viðra sængurnar sínar í strætóskýlinu

Hressar skvísur fyrir sýningu. Já FYRIR sýningu

Við auðvitað líka og eins og sést var múgur og margmenni á sýningunni.

Allt að gerast en ekki spyrja mig hvað…

2008-02-25T08:25:00.008Z

Ó Japan

Síðustu tónleikar okkar í Tokyoborg voru á föstudaginn og gengu svona hrikalega vel. Krávdið var líka í aðeins meira stuði núna en síðast. Helgin að koma og svona. Daginn eftir var svo lestarferð hingað til Osaka og var þynnkan ferðafélagi flestra innanborðs. Nei ég segi svona.

Í Osaka var mikið gert en í gær fórum við nokkrar til Kyoto en það ferðalag tók aðeins hálftíma með hraðlest. Ferðinni var heitið í geisjuleit og sáum við nokkrar á vappi. Ætli þær haldi sig ekki innivið í snjókomu. Við fundum þó elsta musteri í Japan og fengum okkur smá göngutúr þar inni á sokkaleistunum en það má víst ekki fara inn á skónum. Musterið var þó ekki inni heldur úti þannig að tærnar okkar voru ansi kaldar og vorum við skónum fegnar að skoðunarferð lokinni. Þá vorum við orðnar svolítið þreyttar á snjónum þannig að við fórum bara til baka til Osaka. Smá rím svona í tilefni mánudagsins. Í gærkvöldi var okkur svo boðið í ekta japanskan kvöldverð í boði prómotorsins hérna í Japan. Allir þurftu að fara úr skónum enn og aftur setjast við pínulítið borð og á litla og lága stóla. Maturinn var mjög góður og er ég alltaf að meta sushi meira og meira þótt það sé mikið hlegið að prjónatækninni minni af sérfræðingum.

Á eftir spilum við svo hér í Osaka Castle Hall. Ekki amalegur kofi. Flogið til Hong Kong á morgun og vitiði hvað, bara vika þangað til við komum heim. Þessi túr er núna búinn að standa yfir í 6 vikur og er þreytan aldeilis farin að segja til sín meðal fólks hér. En það þýðir ekki að kvarta því þetta er jú vinnan okkar.

Seeerún kveður með vel völdu myndefni

Mark Bell átti afmæli og fékk þessa risaköku

Loftur kom í heimsókn

Japanarnir alltaf svo kurteisir og glaðir

Bara eins og í Kill Bill

Munkarnir voru jú tæknivæddir

Girnó?

Allir að springa úr gleði

2008-02-20T15:07:00.007Z

Big in Japan

Í Tokyo er svaka stuð og er maður heldur betur búinn að verlsa af sér alla limi. Dagurinn í dag fór í draslinnkaup eins og hund sem þú tengir við USB á tölvu og þá riðlast hann á tölvunni eins og hann eigi lífið að leysa. Og loftgítar sem er bara snilld. Og gaffal, skeið og hníf í einu og sama búsáhaldinu. En við erum nú í Tokyo og þá má svona.

Hér í Japan er allt voða tæknilegt. Klósetttæknin heillar mig samt mest enda er ég afar mikil áhugakona um klósett. Í þeim flestum er innbyggður rassahreinsir með mörgum stillingum sem sprautar vatni í bossann eftir losun. Og þegar á klóið er sest byrjar vatn að renna sem á bæði að hjálpa til við pisseríið og einnig útiloka öll leiðindarhljóð sem klósettferðum fylgja. Í gær bjóst ég svo við kaldri klósettsetu en nei, hún var bara heit. Mér leið bara helvíti vel á því klósetti verð ég að segja. Svona klósett ætla ég sko að koma með heim í handfarangri.

En nóg af klósettum. Í gær var giggað í Budokan sem er íþróttahöll. Þar spiluðu Bítlarnir líka á sögufrægum tónleikum hér um árið. Ég stend pottþétt þar sem Ringo stóð. Áhorfendurnir voru hinir kurteisustu og var ekki að sjá og heyra á pleisinu að þarna væru 10.000 manns samankomnir. En liðið hresstist fljótt í hressu lögunum og ég tók þau í sátt. Eftir giggið var skoppað á afar tæknilegan karókíbar. Þá borgaði maður vissa upphæð til að fá að vera með og næstu 2 tímana voru fríir drykkir og matur. Vitaskuld var það nýtt til hins ýtrasta.

Næstu tónleikar eru svo á föstudaginn á sama stað.

Kveð með nokkrum myndum frá Kóreu og Tokyo:

Hótellyfturnar í Kóreu prýddu sjálflýsandi fimleikahringi og við bara urðum að prufa og pósa

Jújú maður er módel svona on the side

Alveg nokkrir úti að labba þennan dag

Klikkað að gera

Smokkabúð. Jidúddamía.

Arigato!

2008-02-17T11:28:00.004Z

Hrísgrjón í hádeginu og núðlur á kvöldin

Dvölinni í Jakörtuborg er lokið og rann ljúflega niður með tónleikum í tennishöll. Áhorfendaskarinn var ekki eins og við bjuggumst við og allir frekar rólegir á því. Flestir í okkar hóp voru líka rólegir og var farið snemma að sofa eftir allt hoppið á sviðinu.

Flugin hingað til Seoul í Suður-Kóreu voru frekar döll enda ekki við öðru að búast. Í fluginu fékk ég þó týpíska kóreska máltíð sem ég kýs að kalla bimm bamm búmm af því að nafnið hljómaði þannig í mínum eyrum. Grjón og aftur grjón. Þegar á hótelið var komið (sem er eitt af því flottasta sem ég hef gist á) var lúllað smá en við stelpurnar létum ekki þar við liggja heldur hoppuðum beint í uppáhaldsbúð okkar allra og létum ekki frostið hér aftra okkur. Fyrri gærdagurinn fór einnig í afar menningarlega hluti eins og að kíkja í búðir og skoða mannlífið. Ekki sást í marga vestræna hausa þar sem við vorum og fannst Kóreubúunum örugglega skrýtið að sjá svona marga ljóshærða kolla. Við Björk, Sigrún júníor og Valdís gerðumst svo kræfar að skella okkur á kóreskt grillhús og vissum ekkert í hvað við vorum að fara. Enginn skildi ensku og því var rykið dustað af allskonar handapati og táknmáli. Fyrir framan okkur var lagt allskonar gúmmelaði og í miðju borðinu var einhvers konar viðargrill. Þjónninn sá greinilega að við vorum afar ringlaðar yfir þessu öllu saman og grillaði svínakjötið bara fyrir okkur en venjulega á maður að gera það sjálfur. Kjötið var suddagott og var okkur heldur skemmt þegar framkvæmdarstjóri staðarins fór að mata Sigrúnu og blés á heita matinn hennar með frussi og tilheyrandi. Allir svo hjálpsamir.

Í gær skunduðum við á svið í ólympíuhöllinni hér í borg og gekk fruntalega vel. Þetta er ritað í Tokyo en hingað komum við í dag. Karókí- og Harajukusögur koma síðar. Buxur? Nei stuttar. Aaaahaha.

Blelluð,
Seeeeerún

Tvær myndir:

Hressar úti á götu

Sigrún og Björk ásamt matnum góða

2008-02-12T11:07:00.000Z

Balíblogg

Loks kemst maður á internet en það er greinilega af skornum skammti í þessum hluta álfunnar. Á Balí var meira að segja ekki hægt að kaupa farsíma heldur varð maður að panta hann og fá hann nokkrum vikum seinna. En hér í Jakarta er mikil mengun enda mikil umferð. Umferðin var einnig svakaleg á götum Balí en þar keyra um fleiri vespur en bílar. Þar kaupa fáir fjölskyldubíl heldur fjölskylduvespu og er allt að tveimur fullorðnum og tveimur litlum börnum vippað á bak á sömu vespunni. Sum börnin eru meira að segja sofandi og ekki með hjálm. Er ekki alveg að sjá það fyrir mér á götum Reykjavíkur.

En á Balí var lavað mikið sjóvt eins og að skoða apamusteri. Hér eru apar taldir vera heilagar verur og eru þeim færðar fórnir daglega sem einkennist aðallega af mat. Sumir aparnir voru líka afar holdmiklir og áttu sumir erfitt með gang. Aparnir voru svaka hressir og hoppuðu upp á fólk og rifu í föt. Þeir voru svo ekkert að fela sitt daglega amstur eins og að þrífa lýs á óæðri stöðum og riðlast á næsta apa. Svo vaknaði maður upp við hressan jarðskjálfta um miðja nótt. Afar hressandi. Næsti dagur fór svo í brennslu og freknusöfnun, sem sagt sólbað og leti. Eyddum við stelpurnar svo flestum kvöldum í spil og vídjógláp sem var voða kósí.

Þá var það fílaferðin. Skelltum okkur á fílsbak og var það alveg hreint magnað. Löbbuðum um svæðið í sirka hálftíma og fílarnir enduðu herlegheitin með smá munnhörpuspili. Gáfum fílunum svo að borða og aftur upp á hótel.

Nú erum við mætt til Jakarta og í kvöld spilum við í sveittri tennishöll. Á morgun er okkur svo skutlað í kuldann í Kóreu og er undirrituð bara með eina hlýja peysu með sér. Maður er gáfaður. Vonandi er netið þar betra en hér og þá kem ég með ofurfærslu. Lofa.

Nokkrar gleðimyndir:

Smá riðlerí milli vina

Þessi var svangur

Bakarí á hjólum

Brynja og Valdís skella sér á bak

Fílahjörðin

Svaka stuð á okkur

2008-02-07T17:00:00.000Z

BaliBaliBaliBali

Litid um internet her. Hamsturinn sem snyr hjolinu er i sumarfrii. Thad eina sem thid thurfid ad vita er: HITI og RAKI og RIGNING. Annars er eg ad fara a filsbak a morgun. Typiskt ad eg detti. Sjaum til. Hoa i ykkur thegar eg kemst i mina eigin tolvu.

Gledilegt kinverskt nyar segi eg nu bara!

2008-02-03T08:07:00.001Z

G’day mate

Við erum lent á síðasta áfangastað okkar hér í Ástralíu, Perth. En fyrst fórum við nú til Adelaide og gerðum ekki mikið annað en að spila á spil og spila á lúðra. Spilaæðið í hámarki. Tókum nokkra gaura hjá henni Brynju. Haha nei sko spilið heitir Gaur. Ég tapaði á lokasprettinum sem er kannski ekki frásögu færandi. Daginn eftir var okkur vippað á festivalið og byrjuðum við á því að kíkja aftur á strákana í Battles. Þeir eru bara svo miklar dúllur. Í kvöldmat fengum við svo kóalabjörn, krókódíl og slöngu. Nei nei allt í plati, þeir voru ekki á boðstólnum heldur fengum við aðeins að klappa og halda. Krókódíllinn var eins og gúmmí viðkomu og sem betur fer var hann með teygju utan um kjaftinn. Hefði nú ekki nennt að vera bitin með mína óheppni á hælunum. Upp á svið og voru áhorfendurnir nú frekar döll og latir en það skemmdi ekki skemmtanagleðina hjá okkur stelpunum. Ó nei. Partýið byrjaði svo í lobbíinu á hótelinu og tókum við smá sing-along með Arcade Fire sem fór misvel í aðra lobbígesti. Því hertókum við skemmtistað rétt hjá hótelinu og fífluðumst þar fram eftir nóttu.
Í gær flugum við hingað í 37 stiga hita og voru Rage Against the Machine, Arcade Fire og LCD Soundsystem með í för. Sannkallað stjörnuflug og sem betur fer komst vélin á leiðarenda því það hefði nú verið frekar sorglegt ef þessi flugvél hefði hrapað. Já bara eins og með allar flugvélar… En papparassarnir biðu þónokkrir við töskubandið og hver veit nema að ég birtist í einu áströlsku slúðurblaðinu svei mér þá.

Gærkvöldið fór svo í almennt sukk og svínerí en umræddir strákar í Battles og James úr LCD voru að plötusnúðast á bar hér í grendinni og auðvitað lét maður sjá sig.

Í dag spilum við svo í síðasta sinn á BigDayOut hátíðinni og eiga eflaust nokkur tár eftir að fella í kvöld. Allir orðnir blússandi góðir vinir og allir eiga eftir að sakna allra. Já þetta var svo sannarlega snilldar festival og verð ég að segja að þessi hluti túrsins hefur verið sá besti hingað til. Og þá er nú mikið sagt. Ástralía - sweet ass!

Balí tekur á móti okkur á morgun og verðum við á þessu líka flotta strandhóteli með öllu sem til þarf. Dveljum þar í viku en veðurspáin lofar kannski ekki góðu. Regntímabil á þessum tíma en við gerum bara gott úr því. Ég læt heyra í mér þegar þangað er komið og kveð með nokkrum vel völdum myndum.

Bara töffarar sem fá sér indverskan

Skvísupjásur

Helvíti flott mynd af Rage þótt ég segi sjálf frá. Stuttu eftir myndatökuna flaug svitadropi gaursins við hliðina á mér í augað á mér. Nammi.

Þessi fluggaur hafði nákvæmlega ekkert að gera þann daginn

Ég og Kolli kóalabjörn. Sorrí en ég klippti kallinn úr sem hélt á honum. Hann minnti mig svo á einhvern stjórnmálamann.

Kristófer krókódíll var alveg kjaftstopp. Haha.

Stuðborðið eins og sést vel á svipbrigðum Bjarkar

Seeeerún kveður

2008-01-30T06:50:00.000Z

Allir í stuði

hér í Melbourne enda ekki annað hægt. Á mánudaginn var spilað í fjórða sinn (reyndar þriðja sinn fyrir okkur) á Big Day Out festivalinu og byrjuðum við kvöldið á því að spila með Arcade Fire í þeirra síðasta lagi, Rebellion Lies. Svo var okkur hent í úmpa-lúmpa gallana og upp á svið. Eftirpartíið var svo hið skrautlegasta eins og alltaf og var maður því rúminu feginn morguninn eftir.

Í kvöld er svo planið að fara á Rage Against the Machine tónleika og keyptum við því byrgðir af eyrnatöppum fyrir kvöldið. Heyrnin er víst svolítið mikilvæg og ómissandi. Á morgun fluffumst við svo til Adeleide og voða gaman.

Tjá!

Rage hafa engu gleymt

Tékkið á apanum í trénu þarna aftast

Hressar Pálmadætur

Mennirnir í lífi okkar: Shaun, Ken, Jez og Mark.

Lafði Björk eða hékk hún?

Aðrar myndir eru ekki húsum hæfar.

2008-01-26T12:45:00.000Z

Sydney Lohan

Ekkert mas í þessari færslu því þetta verður myndafærsla og skiptist hún í tvo flokka.

Súrmeti

Tímaeyðsla

Ekki drekka

Tæknin marr!

Kraftar í kögglum

Stuðmenn

Fjarstýrður boxísskápur

Lét bleikja á mér tunguna og fékk smá freknun í kaupæti

Bak við tjöldin

Góðmeti

Mannmergð við óperuna

Flotti nýi undirrúllukragaspilabolurinn minn

Dópmynd

Bondi-ströndin er ekki amaleg

Sydney óperuhúsið að innan rétt fyrir Joönnu Newsom tónleika

Fluffast svo til Melbourne á morgun. Þéttur melur! Ég ætla að halda áfram að horfa á Heath Ledger tribute kvöldið í sjónvarpinu.

Gleðilegan Ástraladag!

2008-01-22T14:40:00.000Z

Gullna flippið

Gullströndin fór vel í mannskapinn enda ekki við öðru að búast. Brimbrettaparadís og himnaríki næpuhvítra Íslendinga. Eitís-hótelið okkar var staðsett fyrir framan ströndina þannig að labbið var stutt og einnig strandarlegan því festivalið beið ekki á meðan við sóluðum okkur og köstuðumst til og frá í öldugangi. Eftirtektarvert er þó hvað fallegir menn búa á þessu landi. Greinilegt hvar ég leita ef ekkert gengur heima. Hoho.
Við píurnar skelltum okkur á vini okkar í Shy Child en þeir performuðu einmitt í sama sjónvarpsþætti og við hér um árið. Ávallt hressir. Arcade Fire liðar rúlluðu sínu sjóvi upp eins og alltaf og verð ég nú að segja að við gerðum það líka þetta kvöld. Mikið stuðsjóv. Eftirpartíið var snilld mikil og má þar helst nefna marblettastóladansinn, viftudansinn og kæliskápasetuna. Af því að ég get verið svo flippuð ákvað ég að skella mér inn í kæliskáp og náði einhvernveginn að brjóta stálplötuna sem ég sat á. Enda með stálrass. Win úr Arcade reyndi slíkt hið sama en komst ekki fyrir í skápnum enda slefar hann upp í tvo metrana. Eftir mikið danssvitakóf, vatns- og vodkaáhellingar og sófapulluslag var haldið í eftireftirpartí og var þar margt um manninn. Maður ruglaði aðeins í liðinu þarna eins og sönnum Íslendingi sæmir. Ég lenti í afar skemmtilegu samtali við Tom úr Rage Against the Machine og kenndi honum meðal annars smá íslensku. Þurfti hann nokkrar tilraunir til að læra hina klassísku frasa “Flott gervibrúnka” og “Æ ég veitiggi”. Erfiðara að kenna Könum íslensku en Bretunum. Svo fór líkaminn að segja stopp við allri þessari vitleysu og við fórum upp á hótelið að lúlla því daginn eftir var flug hingað til Sydney.

Sydney er svaka töff og er hótelið staðsett við óperhúsið og brúna. Í dag fórum við nokkrar í ferjuferð um borgina og létum okkur dreyma um hafnarvillur og seglskútur á meðan Japanir tóku Fuji-myndir sí og æ. Rétt í þessu var meirihluti okkar að koma af Arcade Fire tónleikum. Allt annað að þekkja lögin og svona en sú var ekki raunin þegar ég sá þau fyrst í New York í apríl. Obbosí. En ég er allavega búin að gera heimavinnuna mína núna. Svo verð ég að hryggja ansi marga Íslendinga með því að þessi ágæta hljómsveit mun ekki stíga á stokk á klakanum árið 2008. En það er alltaf annað ár eftir þetta. Særún - alltaf með nýjasta skúbbið.

Tilhlökkunin á mínum bæ er mikil fyrir morgundeginum en þá spilum við fyrir framan óperuhúsið hér í Sydney. Ekki margir sem fá að gera það. Shy Child hita lýðinn upp og má búast við miklu stuði. Dvöl okkar í Sydney er þó ekki lokið eftir það því á fimmtudaginn spilum við aftur á festivalinu.

Þið afsakið allt rausið í mér en ég skelli nokkrum myndum með í sárabót:

Fönní búð í Auckland

Nokkrar að pissa í sig af spenningi fyrir Arcade

Blörrað en bjútífúl

Ég kveð úr Kengúrulandi. Skoppiskopp.

2008-01-21T10:29:00.001Z

Loksins!

Tókst mér að setja inn þetta blessaða myndband. Hér er það en þið þurfið örugglega að halla ykkur smá á vissum tímapunkti. Brynja snillingur var svo yndisleg að vera upptökumaður og þakka ég henni fyrir það. Svo setti ég nokkrar myndir við færsluna hérna fyrir neðan. Svo er um að gera að hlæja að mér. Voðalega vinsælt þessa dagana. Njótið beibs!

Svo kemur ofurfærsla á næstu dögum.

2008-01-19T22:55:00.000Z

Down Under like a Thunder

Þá er legunni á Nýja-Sjálandi lokið og kellan mætt til Ástralíu. Tónleikarnir í Auckland voru já, afar skrýtnir en stuðið var nóg og þá er ég sátt. Skemmtileg uppsetning á sviðunum á Big Day Out festivalinu en þá eru tvö svið hlið við hlið (svona júllusvið) og þá er alltaf stöðugt rennsli og áhorfendurnir þurfa því lítið að bíða í hitanum og svitanum. Rage Against The Machine spiluðu því á sviðinu við hliðina á okkur eftir okkur en þegar á staðinn var komið var sviðið þeirra lokað. Við fengum því ekki að sjá dýrðina í þetta skiptið en því verður reddað í kvöld því þá spilum við aftur hérna á Goald Coast sem á víst að vera algjör paradís.

Og þá að aðalskemmtiefni dagsins. Um daginn skelltum ég og Bergrún okkur í teygjustökk af Auckland-brúnni á Nýja-Sjálandi. Brynja, Sigrún Jr., Harpa og Valdís voru okkur til halds og trausts og komu með okkur á brúna. Fyrst vorum við allar ólaðar upp, viktaðar og gerðar fínar og eftir það tók við heljarinnar löng ganga meðfram stálplanka. Þegar upp var komið byrjaði stressið að segja til sín en það fór um leið og maður sá alla hina fara á undan sér. Flestir nema við vildu steypa sér ofan í sjóinn en ég vissi að með minni óheppni hefði það endað illa. Kannski ofan í gininu á hákarli. Ég ætlaði þó að fá að snerta sjóinn og blotna smá. Þá var komið að mér og þá var ekkert annað hægt en að stökkva og gefa frá sér smá öskur til að gera þetta nú smá djúsí. Valdís var á útsýnispalli aðeins neðar og að hennar sögn mátti glitta í smá plömmer á konunni. Ekki verra. En ji hvað þetta var mikið stuð. Ég náði reyndar ekki að snerta sjóinn en það var nóg að finna hvernig adrenalínið steymdi um allan líkamann og teygjan dróg mig aftur upp. Svo skoppaði maður í smá stund og svo var ég toguð upp. Þegar upp var komið fékk ég þetta móðusýkilega hláturskast og skalf öll af gleði og ánægju. Mæli hiklaust með þessu. Við keyptum svo DVD disk með öllu heila klabbinu og það verður því vídjókvöld fyrir áhugasama þegar heim var komið. Brynja tók samt smá myndband af mér sem ég er að reyna að koma í nethæft form. Gengur illa en ég set það hérna inn um leið og það kemur.

Planið í dag er svo að skella sér smá á ströndina hérna fyrir framan og rokka svo allsvakalega á tónleikunum í kvöld. Á morgun er svo flug til Sydney og verðum við þar í nokkra daga enda 2 gigg þar í borg.

Smá leisersjóv:

Megabeibs við höfnina

Spekingar miklir

Plankinn genginn. Úúúú.

Neinei, ekkert stressuð

2008-01-16T07:49:00.000Z

Komin!

Já sem betur fer fékk ég bloggveikina því ji minn eini hvað ég hefði tuðað mikið um mitt vesæla líf á nýju ári. Tölum ekki um það en ég fer allavega í jaxlatöku þegar ég kem heim enda jaxl mikill. Haha.

En nóg af því því eftir heljarinnar ferðalag er ég loksins mætt til Nýja-Sjálands. Ferðalagið gekk þó allt á afturfótunum til að byrja með og má um kenna hinni frægu íslensku veðráttu. Snjóstormurinn sem bætti gráu hári á höfuð móður minnar þann sama morgun, gerði það að verkum að tveggja tíma seinkun varð á fluginu okkar til London en tveir tímar var akkúrat sá tími sem við áttum að fá til að komast í flugið okkar til Nýja-Sjálands. Aldrei hef ég hlaupið svo hratt yfir í annað terminal og hefðum við ef til vill náð fluginu ef ekki hefði verið fyrir heimsku og skilningsleysi starfsmanns á Heathrow. Urðum við því að dúsa á flugvelli helvítis í um 7 stundir þangað til okkur var reddað öðru flugi sem fór nú í allt aðra átt en upprunalega flugið. Millilentum í Hong Kong eftir 12 tíma flug og hoppuðum síðan aftur upp í sömu vél eftir afar súrt öryggistékk. Önnur 12 tíma rassaseta tók við og þurfti ég nú að sitja á milli gamallar konu og rakspíramanns. Ánægjulegt það. Við komumst þó klakklaust til Auckland eftir um tveggja sólahringja ferðalag og fögnuðum eflaust allar hótelherberginu og sturtuferðinni. Fæturnir mínir eru samt ennþá afar þrútnir og vesælir en það ætti að lagast með tímanum. Planið á morgun er svo að ég og Bergrún erum þær einu sem þorum að fara í teygjustökk og sjáum nú bara til hvort að því verður. Ef svo er verður það allt dokúmenterað fyrir forvitna. Svo er líka svo gaman að hlæja að mér. Mér finnst það allavega.

Nú er klukkan 9 að kveldi miðvikudags en heima er fólk að skríða úr bólum klukkan átta að morgni sama dags. Við erum því 13 tímum á undan okkar samtíð sem gerist ekki meira. Ég bíð því góðan dag og kem með myndablogg síðar. Myglaðar flugvallamyndir eru ekki mjög lekkerar.

Ást,
Saerun Oskpaladottir (þetta heiti ég í tölvum hótelsins...Nett.)

2007-12-29T13:34:00.000Z

Skil mig ekki

Það er bara allt að mér þessa dagana.

1. Svefnvenjur mínar eru asnalegar. Í gærkvöldi dottaði ég kl. 8 og svaf af mér djammið sem ég ætlaði að fara á með krökkunum. Glaðvaknaði svo kl. 6 í morgun. Djí!

2. Ég held að ég sé litblind. Hélt að svartur bíll væri blár, að brúnir vettlingar væru fjólubláir og að gulllitaði kjóllinn minn væri grænn. Það er allavega eitthvað brenglað þarna bak við augun.

3. Ég er búin að hósta samfleytt í svona 3 vikur. Ekki er ég á leiðinni til læknis því þessi hósti Á að fara sjálfur. Heyrirðu það hósti.

4. Svo er ég komin með bloggveikina sem lýsir sér þannig að ég ætla ekki að blogga aftur fyrr en ég kem til Nýja-Sjálands um miðjan janúar. Ekkert meðal til við þessari veiki. Sorrí. Lifið heil á meðan og við sjáumst á vappinu.

En á meðan fáið þið hér gott ráð í boði fyrrverandi fimleikaiðkanda:

Einu sinni gat umtalaður iðkandi einu sinni gert svona en ekki lengur án þess að koma til baka eins og þessi á myndinni. Búhú.

2007-12-25T16:05:00.000Z

Hátíðarfærslan

Fyrir sumum eru jólin búin því pakkarnir eru búnir. En stærsta gjöfin er óopnuð og þurfið þið að finna út sjálf hver hún er (voða korní tónlist)

Og núna fáið þið að lesa hvað ég gerði síðastliðnu daga:

Á föstudaginn var húllumhæ. Ég, Vala og Oddný skelltum okkur á ömurlegasta ball ever. Háskólaballið á Breiðvangi. Við mættum í seinni kantinum og þegar við komum fór ég bara að hlæja því mættar voru sirka 8 hræður og aðeins hálfur staðurinn opinn. Í það korter sem við vorum á staðnum vorum við í hláturskasti en hættum því þegar við mættum í bæinn og dönsuðum af okkur allt svekkelsi. Aahh, það var gott.

Laugardagurinn fór í leti en á þoddlák fór ég á Laugarveginn með Sigrúnu minni í jólageðveikina. Hleypa þurfti inn í sumar búðirnar í hollum og kvensur með vagna áttu svæðið. Svo var asskoti kalt.

Í gær byrjaði jólastressið fyrir alvöru með pakkakeyrslum og veseni. Þegar ég fer að búa ætla ég að heimta að pakkarnir komi til mín. Jæja þegar við komum heim kl. 5 var ofninn kominn í gang en engin hamborgarahryggjalykt. Þá hafði mamma gleymt að setja hrygginn inn í ofninn. Það er víst nauðsynlegt ef eitthvað á að eldast. Svo gleymdist að fara með Sókra í göngutúr þannig að kl. 6 var ég ein á gangi um hverfið með hundinn minn. Voða næs. Sem betur fer fengum við ekki matinn um miðnætti heldur reddaðist þetta allt. Pakkarnir rifnir upp og allir voða ánægðir. Nenni ekki að telja upp hvað ég fékk. Sorrí. En pabba fannst munkakuflinn utan um rauðvínsflösku sem ég gaf honum, ekki eins flottur og mér. Ísinn var svo allur kláraður sem hefur ekki gerst lengi en það er af því að mandlan í ísnum fannst hvergi. Þá hafði Siggi frændi fengið hana í fyrsta bitanum og geymt hana allan þennan tíma. Hann Siggi frændi prakkari. Síðan eyddum ég og síðarnefndur Siggi frændi örugglega heilum klukkutíma í gestaþraut sem gekk svo aldrei upp. En hún verður kláruð í kvöld í hangikjötinu hjá ömmu og afa.

Á morgun er svo Millaball og ég verð þar. Og hér koma nokkrar góðar frá föstudeginum. Já og gleðileg jól gott fólk.

Þessir voru flottastir

Svo vil ég leiðrétta algengan misskilning. Ef þú hellir útrunni mjólk út í óútrunna mjólk, þá er ekki allt í lagi með mjólkina. Hún er alltaf jafn útrunnin. Vildi bara koma þessu á framfæri. Takk.

2007-12-20T20:27:00.000Z

Tvífarar vikunnar

Jói Fel og Win Butler úr Arcade Fire

Kallið mig brjálaða en maður má alveg segja það sem manni finnst.

2007-12-17T20:18:00.000Z

Heimkomin kona

Og komin í kærkomið jólafrí þangað til 15. janúar en þá er ferðinni haldið til Nýja-Sjálands, Ástralíu, kannski Balí og Asíu. En Vegas já. Ég og Vallarinn rifum okkur upp úr almennum veikindum og fundum þetta svaðalega moll þar sem peningunum var eytt eins og ég veit ekki hvað. Ég skrapp svo á I Am Legend í bíóið á hótelinu og brá bara nokkrum sinnum. Smá. Þið verðið bara að bíða þangað til annan í jólum til að sjá hana í bíó. Haha hí á þig. Nú svo fórum við nokkur á tónleika með The Killers-mönnum. Ekki á þeirra tónleika heldur aðra tónleika. Ætluðum svo að fara á Beowulf í bíó en það gekk ekki. Þá hefði ég farið í bíó tvisvar sinnum á sama deginum. Úff. Í staðinn fóru þeir með okkur á ekta 70' ítalskan Vegas veitingastað sem er opinn allan sólahringinn. Bara fyndið.
Jæja daginn eftir var hljóðprufa og veikindin alveg að gera alla brjálaða. Hóst og hor um allar trissur. Tónleikarnir gengu samt ágætlega og var stuð á fólkinu. Ég þorði nú samt ekki að gera neinar snöggar hreyfingar því ekki vildi ég að horið færi að fljúga á mann og annan. Þetta voru sem sagt síðustu tónleikarnir í Bandaríkjunum sem er bara fínt. Komin með soldið ógeð á því landi í bili.
Eftirpartíið var svakalegt og haldið á 53. hæð á hótelinu. En það sem gerist í Vegas verður eftir í Vegas. Ég kom samt ekki heim með hring á fingri, því miður.
Kl. 5:30 um morguninn mætti ég niður í lobbí í misgóðu ástandi og steinrotaðist um leið og ég settist í vélina til NY. Þurftum að bíða á JFK í nokkra klulla og heim. Aaaa það er gott að vera komin heim.

Myndir!

Til hvers að fara til París þegar þú getur séð það sama í Vegas?

Dúðuð Valdís í Aladín-mollinu

Eitt klikkað par sem ákvað að halda brúðkaupsveisluna í hlaðborðinu á spilavítinu. Gerist bara í USA!

Give it to me

Helvíti getur maður verið eggjandi

Fyrst voru þær tvær

Svo þrjár

Á nú ekki að þurfa að telja ofan í ykkur

Gleði gleði gleði

Og hættið svo að kommenta svona mikið. Hef ekki tíma til að lesa þetta allt!

Blellöð
-S

2007-12-14T05:19:00.000Z

Skemmtilegheit

Nú er ég víst komin til Las Vegas en það breytir því ekki að í þrjá daga vorum við staðsett í Hollywood. Eftir langt flug til borgarinnar alræmdu fórum við skvísurnar beint í risastórt moll og byrjaði kaupæðið þar fyrir alvöru. Næsti dagur var tekinn snemma og komum við aftur upp á hótel uppgefnar með pyngjur og pakka. Á baki mínu leyndist þó eitt stykki rjómahvítur Fender Jazz bassi sem ég gaf mér í snemmbúna jólagjöf. Ég ætla nefnilega að gerast rokkari. Þetta kemur allt með kalda vatninu. Ég hef þó ákveðið að persónugera ekki hljóðfærið mitt í þetta skipti með því að gefa því nafn. Það þykir ekki töff.

Á miðvikudeginum fórum við Valdís í morgunjólavaxið á báðum fótleggjum og voru átökin það mikil að ég er öll marin og blá á fótunum. Já fegurð er svo sannarlega sársauki. Haldið var í Nokia Theatre tónleikahöllina og voru Svíarnir því með okkur í anda. Shaun, tour managerinn okkur frábæri átti afmæli þann sama dag og var Sigrún eldri búin að útsetja þennan skemmtilega afmælissöng honum til heiðurs sem við síðan spiluðum fyrir hann. Eftir það kom górilla í tútúpilsi og söng fyrir hann. Varð hann sá vandræðalegasti og skil ég það afar vel. Tónleikarnir voru hinir skemmtilegustu og fékk ég afar slæmt tilfelli af geyspunni sem er algengt vandamál hjá mér þessa dagana. Geyspa út í eitt og hósta þar á milli eða sýg upp í nös. Jólapest að ganga í hópnum. Eftirpartíið var nú ekkert spes þannig að við fórum snemma í háttinn. Allavega flest.

Í dag keyrðum við í rútu í 6 tíma til Las Vegas og er alveg hreint magnað um að litast hér í bæ. Leisersjóv á hverju götuhorni og hálfnaktar konur á öðru hverju skilti. Spilavítið á hótelinu er risastórt og ætli ég splæsi ekki nokkrum dollurum þar á morgun og kannski nokkrum í jólagjafir í Playboy búðinni í lobbíinu. Planið á morgun er síðan að fara á Cirque du Soleil sýningu eða á Tool tónleika hér á hótelinu. Á laugardaginn spilum við svo á hótelinu og morgunflug daginn eftir til NY og svo heim. Gaman. Kannski kem ég heim með hring á baugfingri en það fáið þið ekki að vita því það sem gerist í Vegas verður eftir í Vegas. Híhíhí.

Eitthvað verður maður að myndskreyta þetta:

Ég var næstum búin að kaupa svona fínan sombrero í Mexíkó. Næstum.

Massabassi á hlýjum stað í klofinu á rúmgaflinum mínum

Stuðpíur

Sama borð og var á Coachella. Alveg magnað hvað heimurinn er lítill.

Jólatréð í lobbíinu

Skrapp svo á Pussycat Dolls tónleika.

Fer þetta mér ekki bara ágætlega?

Allsber runni að múna á Bergrúnu yfir matnum á 52. hæð.

Og megi Josh Groban farast.

Howdie

2007-12-09T16:21:00.000Z

Sombrero

Núna er ég víst að slaka í Mexíkó í steikjandi hita. Þýðir ekkert annað í desember. Ferðin byrjaði vel. Lítill krakki ældi bláu og grænu í innritunarröðinni á Leifsstöð og lyktin var yfirþyrmandi. Jæja, flugum til Boston og gistum þar í eina nótt og svo til Atlanta daginn eftir og þaðan til Guadalajara. Flugþreytan í hámarki. Í fyrradag fórum við í hljóðprufu á festivalinu sem við spiluðum á í gær og tók aðeins 2 tíma að komast á staðinn. Keyrðum niður gil og upp aftur. Svaka flott útsýni og fullt af flækingshundum, -hvolpum og -beljum á veginum til að skoða á meðan. Eins gott að sumir eru með hundaæðissprautu! Tónleikarnir voru svo í gær sem voru svona svakalega hressir. Peyjarnir í RATATAT hituðu liðið upp og þá kom röðin að okkur. Hún Harpa átti svo afmæli í gær og sungu Mexíkanarnir fyrir hana. Mússímússí. Eftirpartíið var morandi í Íslendingum þannig að auðvitað var Hemmi Gunn settur á fullt blast. Ferðin til baka var afar skrautleg en það þýðir ekkert annað þegar Rodie Wine Club er með í för. Ekki allir sem fá að skrá sig í þann klúbb skal ég ykkur segja. Dagurinn í dag er óráðinn en á morgun fluffumst við til Los Angeles og beint að versla bassa og aðrar nauðsynjar.

Svo dreymdi mig svakalega góða hugmynd að sjónvarpsþætti í nótt. Hann heitir Iceland’s Next Wonderbrass og er íslenskum brassstelpum hent inn í blokkaríbúð í Breiðholti og í hverri viku fara þær í upptökur, ekki myndatökur og eiga að semja lög fyrir hverja viku. Aðaldramað var svo þegar allar voru að æfa sig í þessari litlu íbúð og jú, þegar stelpur koma saman er ávallt gaman. Munnstykkjastuldur og beyglur á lúðrum hér og þar. Það er greinilegt að ég fer beint upp á Skjá 1 þegar ég kem heim. Sveimérþá.

Ooog nokkrar leiðinlegar myndir:

Þeir hreyfðu sig á ljóshraða. Magnað.

Harpa fína afmælisbarn

Ekki bara apakettir sem klifra í trjám...

Ein góð af tilvonandi hljómsveitarmeðlimum í drum'n'bass hljómveitinni

Lifið heil

2007-12-03T19:13:00.000Z

Flöðeskúmm

Þá vippar maður sér aftur af landi brott á miðvikudaginn. Eftir þrjú eflaust yndisleg flug ættum við að lenda í Guadalajara sem er í Mexíkó. Eins gott að það sé eitthvað heitara þar en hér. Vonandi um nokkrar gráður, ég bið ekki um meira. Svo bara LA og Vegas. Í LA ætla ég að gerast svo djörf og kaupa mér rafmagnsbassa og eyða jólafríinu í almennt strengjafikt og hljóðmengun. Maður heyrir það svona út undan sér að ekkert sé heitara en stelpa sem spilar á bassa. Dæmi hver um sig.

Svo mæli ég með því að fólk kaupi lottó.

Læt heyra í mér þegar út ég kem en á meðan skuluð þið gera eins og ég og Oddný, tannhirðunnar vegna:

Og ekki reyna að rífa bilaðan klósettpappírskassa af veggnum. Það er ekkert sérstaklega þægilegt.

Hér má sjá myndbandsklippu sem einn dúddi í Spank Rock tók á meðan við dilluðum okkur við Declare Independence í Brasilíu. Svona upp á stemmarann:

Svo á örið mitt á hnénu eins árs afmæli í dag. Vúhú.
Núna er ég hætt.
S.

2007-12-01T01:17:00.000Z

Júgur

Í gær lá ég á maganum í rúminu mínu, andvaka eins og alltaf. Hafði ekkert annað að gera en að pæla í því af hverju mér var ekki illt í brjóstunum á því að liggja á þeim og kremja í öreindir. Jú það er út af því að þau eru svo lítil. Flest allar konur með lítil brjóst bölva daginn út og inn yfir því hvað þær séu smábrjósta og ætla sko að setja jólabónusinn í sílíkonaðgerðasjóðinn sinn. Ekki ég því ég fagna litlum brjóstum og sé kostina í staðinn fyrir gallana. Sko:

1. Þú getur legið á maganum án þess að finna fyrir brjóstaóþægindum. Bara forréttindi.

2. Þú getur verið í gymminu að hamast og þarft varla að vera í íþróttabrjóstahaldara. Svo eru þeir líka svo dýrir.

3. Þú getur eiginlega alltaf fengið brjóstarhaldara í þinni stærð. Margar búðir eru meira að segja með AA sem er bara snilld.

4. Þú getur verið nokkuð viss um að karlmaður sem reynir við þig, lítur fyrst á barminn þinn, sér smæð hans og fer síðan, er ekki þess verðugur. Hann hugsar nefnilega með typpinu.

5. Þú sprengir ekki alla bolina þína með brjóstunum. Þið fattið.

Þegar hér er komið við sögu náði ég ekki pæla meira í þessu því ég var steinsofnuð. Endalaust hægt að pæla í þessu en það er ekki alveg minn tebolli. Nú líður mér kjánalega. Ég var líka að klára seríu af geimnördaþáttum.

Varð að setja einhverja mynd með en fannst heldur óviðeigandi að setja mynd af bobbingum. Í staðinn er hér fyrirtækjakort af Silicon Valley.

2007-11-27T12:20:00.000Z

Blúbb!

Kleinan mín fór frá okkur í gær en það breytir því ekki að ég á víst afmæli í dag. Það kemur sér líka asskoti vel að vera orðin 21 árs þegar maður er að fara til Vegas í hjartalaga djakúsí eftir nokkra daga. Þar verður sko gamblað og gamblað fram á rauða nótt. Af því bara. Vaknaði ég við yndisfagran söng Nærbuxnakórsins en því miður flexaði enginn nærunum þetta árið. Fékk ég þennan fína útivistargalla frá uppalendunum. Kannski verið að segja manni eitthvað. Veit ekki. En deginum verður eytt í tiltekt og kökubakstur þannig að ég finn á mér að þetta verður góður dagur. Uss já. Ég er alltaf að kynnast húsmóðurinni í mér betur sko. Svo testar maður kannski útivistargallann með því að fara með Sókra kall í göngu í kvöld. Nei sælir.

Naujnauj, allt finnur maður á netinu. Svo er þetta bara svolítið líkt mér...

2007-11-24T15:42:00.000Z

Kleinublogg

Eins og margir vita eflaust þá fengum við okkur dúlluhvolp í september og fékk hún nafnið Kleina. Til að byrja með var hún eins og hver annar hvolpur, kúkaði og pissaði bara þar sem hún stóð og var ávallt sú sprækasta. En á meðan ég var úti hætti hún að vilja að borða og enginn vissi af hverju. Nú er hún afar máttlaus og í gær fengum við þær hræðilegu fréttir að nýrun hennar eru hætt að virka. Á næstu dögum verður því án efa að lóga litla greyinu. Það ríkir því mikil sorg á þessu heimili en svona er víst lífið. Það er bara svo sárt að horfa á hana þegar henni líður svona illa og ennþá sárara að vita til þess að kannski verður hún ekki þarna á morgun. Sá litli tími sem ég fékk að eyða með henni var góður tími. Við kúrðum alltaf saman á morgnana þegar allir voru farnir í vinnur og skóla og höfðum það kósí. En ég er hætt þessu niðurdrepandi babbli mínu og enda þetta á nokkrum myndum af prinsessunni.

Hæ. Ég er sæt.

Alltaf að sjúga í sig fréttirnar

2007-11-20T17:36:00.000Z

Heimkomufærslan

Þá er fjórði túrinn búinn og ég komin heim. Tónleikarnir í Kóló voru afar spes og er aðalástæða þess loftleysið þar í bæ. Bogotá er víst í um 2700 m hæð yfir sjávarmáli og loftið því afar þunnt og vont. Ég átti í mestu erfiðleikum með að halda tóni sökum þess hve erfitt var að anda og var súrefniskútur bak við okkur ef allt færi til fjandans og var hann óspart notaður. Flugin heim voru helvíti á jörðu og hef ég ekki lyktað svona illa lengi lengi. Ég tók líka megasvefninn á þetta í nótt. En þar sem ég tók engar myndir í Kóló kemur hérna Best Of Youtube-fylleríi okkar stelpnanna á túrnum:

Algjört möst að horfa á og það oft

Versti rappari alheimsins gjöriði svo vel

Og þessi er næstversti

Óða útvarpskonan var svo að senda mér þessa mynd. Þarna er ég alveg að fara að hlæja og gerði það nanósekúndu seinna.

2007-11-17T16:18:00.000Z

Prins póló í Cóló

Hér í Cóló er allt fljótandi í kóki og kaffibaunum. Eyddum fyrsta frídeginum í miðbæ Bogotá (eða Coke-otá eins og ég kýs að kalla borgina) og ætluðum að fara á stærsta gullsafn í heimi en það var víst lokað. Löbbuðum um götur bæjarins og var glápt á okkur eins og einhver sirkusdýr. Meira að segja löggurnar á aðaltorginu sneru sig úr hálslið þegar við löbbuðum fram hjá. Ekki skánaði það þegar við fórum á einhvers konar innimarkað því þar hlógu verslunarmennirnir bara að okkur. Ekki er viðskiptavit mitt mikið en það eitt veit ég að það þýðir lítið að hlægja að viðskiptavinum sínum því þá verður nú lítið keypt. Ég fékk mér síðan besta latté sem ég hef á ævinni smakkað og sumir keyptu þyngd sína af kaffi til að fara með heim. Halló yfirvigt. Seinna um kvöldið brummuðum við nokkur fyrir utan Bogotá og á afar spes veitingastað. Var hann afar skrautlegur og voru dansarar út um allar trissur. Maturinn var mjög góður, eitthvað svona ekta kólumbískt.
Hér í landi ríkir enn borgarastyrjöld og sést það greinilega. Lögreglumenn eru út um allt og fólk meira að segja gengur um með riffla vafða inn í barnateppi. Eins gott að vera ekki einn á ferð og mæta einum slíkum í dimmu húsasundi.

Gærdagurinn fór í lítið annað en að skipta um hótel og æfingar. Í dag er svo okkar síðasti performans hér í þessari heimsálfu og á morgun verður haldið heim á leið. Fyrst með flugi til Madrid, svo til London og þaðan heim á klakann. Við komum því ekki heim fyrr en á rétt eftir miðnætti á þriðjudaginn og verður því hoppað beint upp í rúmið mitt góða og ofurblundur tekinn á þetta í ótiltekinn tíma.

Skvetti inn nokkrum myndum til að skreyta þetta nú aðeins:

Brynjan hress á torginu

Það var eitthvað svakalegt löggusjóv í gangi

Dansararnir alveg með þetta!

Stuðborðið

Númi kokkur átti afmæli um stund. Bara til að fá maríatsíspilarana til að spila fyrir okkur. Haha. Tékkið á plastkökunni.

Og að lokum ein af kólumbíska vísanu mínu. Ég vissi ekki að ég gæti verið svona alvarleg á mynd!

Ég læt svo heyra í mér þegar ég kem heim. Get allavega ekki beðið eftir að hitta alla og þá sérstaklega eins litla óþekka Kleinu. Mússímússímú.

2007-11-14T00:01:00.000Z

Video killed the radiostar

Þá er ég mætt til Perú en fer til Cóló á morgun. Í Chile var svakastuð og núna kemur skemmtilega sagan. Ókei. Þetta byrjaði allt með myspace. Þar er einhver chile-ísk kvensa búin að vera að tuða í mér að koma í einhvern útvarpsþátt þar í landi. Ég sagði alltaf bara pent nei eða svaraði henni ekki. Svo þegar við komum í landið hélt hún áfram að tuða og ég vorkenndi svo greyið konunni að ég ákvað að koma í þennan þátt hennar og sagði henni að koma á hótelið innan klukkustundar. Auðvitað kom hún ekki enda var hún ekki búin að sjá póstinn. Um kvöldið beið hún svo fyrir framan hótelið og hálfpartinn réðst á Brynju og Erlu. Bað hún þær um að gefa mér gjöf frá sér og miða sem á stóð að hún hefði ekki séð þetta fyrr en of seint og vildi hitta mig daginn eftir. Gjöfin var hálsmen og einhver dolla. Ég bauðst því til að hitta hana daginn eftir á hótelinu. Hún var með túlk með sér og bað mig um að gera svona "Þetta er Særún og þú ert að hlusta á blablabla". Gerði ég það á afar lélegri spænsku og hló mikið inn í mér á meðan og aulahrollurinn var í hámarki. Spurði hún mikið um mitt einkalíf sem ég var ekki alveg til í að svara að svo stöddu. Svo bað hún mig líka um að láta Björk árita disk en ég hélt nú ekki. En þetta var bara gaman og fyndið að hugsa til þess að hafa verið í útvarpsþætti í Chile. Svo sá ég píuna mjög framarlega á tónleikunum hágrenjandi. Voða emó eitthvað.
En á tónleikunum (sem voru 11.000 manna tónleikar á fótboltavelli) spiluðum við tvö ný lög, Come To Me og Who Is It? og tókst það þrusuvel. Á staðnum var súkkulaðigosbrunnur sem allir voru að missa sig yfir. Sem betur fer tók enginn dýfu í gosbrunninn.

Í Lima var lítið annað gert en að borða hráan lax og fara á indíánamarkað að kaupa jólagjafir. TOTO menn spila svo hérna á morgun. Mikil ógleði hér yfir að missa af þeim. Jæja, spilum eftir smá þannig að ég bið bara að heilsa. Blellöð!

Harpa og Valdís - portkonur með meiru (myndin var sko tekin í svona porti)

Skelltum okkur á einkagigg Chris Corsanos trommarans okkar. Nettör.

Aksjónmynd. Vantar bara Spídermann inn á.

2007-11-11T21:10:00.000Z

Puff til Peru

Ooo eg nenni ekki ad blogga i utlenskri tolvu thannig ad eg geri thad bara i Peru og hef sko ansi fyndna sogu ad segja. Thannig ad thad er most ad vera limd/ur vid tolvuskjainn krakkar minir. Oja. En a medan er herna myndband af mer i SingStar. Eg syng lika svo vel og hef svakaleg dansmuv:

2007-11-08T23:29:00.000Z

Argentína - búin

Þá er maður farinn frá Buenos og kominn til Santiago, Chile. En í Buenos var lavað mikið sjóvt og til dæmis fórum við nokkrar á ekta argentískt steikhús eitt kvöldið. Var það yndislegt og bráðnaði steikin í munninum og piparsósan lak niður á höku. Nei nei ekki alveg en næstum því. Við kíktum líka nokkur á tangókvöld þar sem fólk á öllum aldri kemur saman á kvöldin og dansar tangó af mikilli innlifun og ástríðu. Afar gaman að sjá það með berum augum.

Jú svo var víst eitthvað spilað á tónleikum og fluttum við Human Behaviour saman í fyrsta skipti sem heppnaðist bara svona fruntalega vel. Eftir tónleikana var hoppað á annað tangóstað og ég og Erla sýndum þessum Argentínum hvernig á að dansa samba. Ojá. Eftir það var okkur boðið á svakalegt hótel sem var bara keppnis og ekkert annað. Auðvitað varð ég að prófa sundlaugina þarna sem var svona heit og fín.

Í dag flugum við svo hingað til Chile og gerðist ég svo heppin að týna veskinu mínu í flugvélinni með kortinu mínu og 200 dollurum. En ég er með fólk í því að finna það fyrir mig á meðan ég slaka. Flugum við yfir hin frægu Andesfjöll og sem betur fer hrapaði vélin ekki líkt og í myndinni Alive (sem er sko sönn). Við neyddumst því ekki til að borða hvort annað. Þegar ég var lítil fékk ég alltaf martraðir eftir að ég sá þessa mynd því ég hélt alltaf að fólk hefði drepið annað fólk til að borða það en ekki borðað annað fólk sem var þegar dáið. Löng setning. En blabla. Á morgun er svo frídagur og ef sést til sólar vitið þið hvar ég verð.

Hasta luego.

Smá fyrirsjóvsspenna í gangi

Æi greyið Harpa pantaði sér sauðagarnir

Hent að mörgu gaman á steikhúsinu enda algjörar steikur þar á ferð

Megas Argentínu eitthvað að tjá sig við mig. Það var rosalega vond lykt af honum og ég skildi ekkert hvað hann var að segja.

Smá svanavaskasyrpa frá geðveika hótelinu

Magnús Scheving leynist víða - líka á götumörkuðum í Chile

2007-11-05T23:17:00.000Z

Góðir vindar

Þá erum við mættar til Buenos Aires ofurhressar að vanda. Höfum sloppið við alla rigningu hér annað en í Brasilíu. Vitaskuld hefur því tönunin verið tekin á þetta og er árangurinn framar björtustu vonum. Ég mun því hér eftir vera kölluð Svarti Sambó... stundum Rauði Sambó þegar óhöppin gerast. Planið í dag var samt að kíkja í trúarlegan skemmtigarð hér í borg og hitta Jússa og vini hans. Fá heilagan anda í flösku. En hann var því miður bara opinn um helgar. Asnó. Þegar ég lít hérna yfir finnst mér samt eins og ég sé bara mætt til Köben og aðra stundina held ég að ég sé á Times Square. Skrýtið. Datt allavega aldrei í hug að borgin væri svona. Hef samt bara séð brotabrot af henni og líst vel á það sem ég hef séð

Tónleikarnir í gær gengu alveg glymrandi. Allt öðruvísi set-listi sem hristi aðeins upp í þessu. Fremst mátti sjá grenjandi hommapar og konur með maskarann lekandi niður á kinnar. Kómískt.

Svo þegar maður steikir sig í sólinni allan daginn er ekkert annað hægt en að sjúga í sig slúðrið. Greyið hún Britney. Sprautandi einhverju rusli í varirnar og læbó á lærunum um hverja helgi. Jidúddamía. Nú blöskrar mér. Alveg eins og mér blöskraði um daginn yfir stærð eins manns. Djí. Hann var svo stór.

En því miður hef ég engar birtingarhæfar myndir til að sýna ykkur í þetta skiptið. Innihalda allar brúna maga eða sukk og svínerí. Tók samt mynd með símanum mínum af einhvers konar fálkum sem voru að tékka á okkur Brynju í sólbaði í dag. Kem henni samt ekki í tölvuna. Voru bara nokkrum metrum frá okkur og virtust svangir. En ég er víst að fara að dansa og sjá tangó núna eftir smá. Það er eitthvað sem maður verður að gera í Argentínu. Þetta verður skrautlegt.

Næst koma myndir og skemmtilegra blogg..

2007-11-03T04:32:00.001Z

Brasilíumyndir

Hérna koma nokkrar. Njótið.

Valdís fann risalaufblað í rigningunni í Ríó. Hin fínasta sundskýla.

Brynja að tékka á rassinum á DJ Esús

Namminammifjall

Hvaða apaþrolli er þetta?

Ætli við notum ekki svipaða skóstærð?

Útsýnið var heldur fátæklegt séð frá hótelsvölunum

Blómlegar

Við og einhver kall

Allamalla

Brasilíubúar alveg með tískuna á hreinu

Mr D og gaurinn úr Heitum Flögum alltaf hressastir

Alltaf í vatninu sko

Mætt til Buenos. Hleypið svo þessum Vítisenglum bara inn í landið og ekkert kjaftæði!

2007-11-01T17:27:00.000Z

Kominn tími til

að blogga smá. Við erum ennþá hérna í Brasilíu og fljúgum til Argentínu á morgun. Gigguðum í Sao Paulo eina kvöldstund ásamt vinum okkar í Spank Rock, Hot Chip, Arctic Monkeys og The Killers. Svo ákváðu Juliette Lewis and The Licks að hljóðmenga aðeins þarna á milli. Svo gerðist bara leiðinlegt sem ég ætla ekkert að fara út í.
Í gærkvöldi spiluðum við svo hérna í Curitiba á sama festivali. Eftir á var heljarinnar partí með súludans og læti. Ætla ég aldrei að stunda þá iðju. Stórhættulegt sport. Svo sá ég The Killers spila í fyrsta skipti þótt við höfum spilað heldur betur oft á sömu festivölum og þeir. Trommarinn var íklæddur galdrakallabúning í tilefni hrekkjavökunnar. Svaka fönní. Svo er bjór hérna sem heitir Skol. Haha. Mér brá líka heldur betur í brún þegar ég sá auglýsingu á brasilískri sjónvarpsstöð. Verið var að auglýsa Saturday Night Live og poppaði ekki bara klippa af okkur á skjáinn. Fyndið að sjá sig í brasilísku sjónvarpi. Jæja ég er farin að dást að nýju töffaraskónum mínum og enda þetta með myndum fyrir myndaótt fólk.

Ókei djók, þær koma seinna. Lofa.

Svo læt ég heyra í mér í Buenos Aires krakkar mínir. Svo hef ég komist að því að lífið er alltof stutt. Farðu því að næstu manneskju sem þú sérð, faðmaðu hann eða hana og segðu að þú sért svo glaður yfir að hann eða hún hafi fæðst. Bara smá væmni í tilefni dagsins. Það er líka dagur hinna dauðu hjá nokkrum hérna í nágrenninu. Blelluð.

2007-10-25T21:39:00.000Z

Lobbyblogg

Aaaa eg er i lobbyi i Rio og thad er fukking rigning! Ertu ad trua thessu eda? Helt ad eg vaeri ad fara ur rigningu heima og koma i sol. Kommon! En rigningin fer a morgun. Lofa. Eftir trju ogedisflug og eg full af kvefi komumst vid a afangastad. Rosalega mikil fataekt herna enda var eg nu ekki ad buast vid odru. Thad er kona herna sem fylgir okkur ut um allt sem vann vid myndirnar Motorcycle Diaries og City of Gods (btw einar af minum uppahaldsmyndum) og i gaer for hun med okkur i leiklistarskola fyrir fataek born her i Rio. Thar fa born taekifaeri til ad dansa, leika og syngja og thad eina sem thau thurfa ad gera er ad vera med godar einkunnir i skola. Nokkur af bornunum sem leku i City of Gods komu einmitt ur thessum skola og maetti svo ekki bara einn adalleikarinn a stadinn. Krakkarnir sungu og donsudu fyrir okkur og nokkur litil krili roppudu fyrir okkur um ottann. Aetli eg hefdi ekki felt nokkur sorgartar ef eg hefdi nu skilid eitthvad hvad thau voru ad segja. Og audvitad vorum vid kysst i bak og fyrir af ollum af brasiliskum sid. Litlu munadi ad eg fengi nuddskeggfar a kinnarnar.
I dag var svo enntha meiri rigning og tha var malid ad kikja bara i mollid sem er nu bara med theim flottari sem eg hef sed. Svo bara heim ad tjilla. Horfa a Scrubs og Simpson og svona.
Nuna a eftir er svo sandtekk fyrir TIM festivalid sem er a morgun. Spilum med Hot Chip og Killers. Thetta festival er samt mjog skringilega upp sett. Thvi er skipt i tvo hluta og vid spilum i fyrsta hlutanum tiltolulega snemma. Svo er ollum smalad ut og nytt folk kemur i stadinn til ad horfa a hluta nr. 2. Sem sagt mjog spes.

En eg kemst kannski i tolvuna mina a morgun til ad setja inn myndir og svona. Og ef thad verdur ekki sol tha, tha verdur min brjalud og a eftir ad tala i allan dag med samakrepptar tennur. Thid fattid.

Ble a medan!

2007-10-22T12:44:00.000Z

Ókei ókei - 2. hluti

Ókei. Fjórði túrinn okkar byrjar sem sagt á morgun og mikið verður húllumhæið. Flugplanið er nú eitthvað búið að breytast en það hljómar svo: Kebblavík - London (bíða) London - Sao Paulo (12 og hálfur tími) Sau Paulo - Rio de Janeiro (klukkutími). Já þetta er yndislegt líf sem ég lifi. Ekki allir sem fá að fljúga svona mikið eins og við. Haha ónei. Svo er lítill hluti af mér - litla táin - sem er bara ekki að nenna þessu. Játning dagsins.
En fyrst ég hef svona mikinn lausan tíma þá held ég að málið sé bara að vippa inn einni Airwaves-gagnrýni í vélinni og vona að það sé nú til eitthvað sem heitir internet í Brasilíu svo ég geti deilt því með ykkur og öðrum fréttum.

Þeir sem geta giskað á hvaða tónleikum þessi ógeðismynd var tekin fá eitthvað djúsí frá Chile.

Adios mis amigos. Estoy en la playa.

2007-10-15T19:58:00.000Z

Ókei ókei

Smá öppdeit á túrnum fyrir forvitna. Fljúgum Ísland-London-Rio á þriðjudaginn sem verða örugglega helluðustu flug í heimi. Muna flugsokkana og eróbikkið stelpur! Í Brasilíu verður þetta svakalega festival á þremur stöðum þannig að í millitíðinni verður það bara sandur í einni og mojito í hinni. Ah. Buenos Aires kemur í kjölfarið og verður örugglega hægt að gera ýmislegt þar. Kannski er hægt að fara í Evitu-túr? Santiago, Chile er það svo og svo er bara ekki búið að staðfesta hitt sem kemur í kjölfarið þannig að mínar varir eru innsiglaðar. Nananananaaaa. Mín getur ekki beðið.

Í byrjun desember er svo aðalstuðið. Guadalajara í Mexíkó, LA og Las Vegas! Örugglega klikkað að vera þar í kringum jólin. Allir fá jólagjafir frá Vegas, engin spurning. Svo tekur við smá jólafrí en í janúar...

Ástralía og Nýja-Sjáland! Til að byrja með spilum við á einu stærsta festivali Ástralíu sem kallast Big Day Out Festival og mun það ferðast um helstu borgir eyjanna. Með í för verða engir aðrir en Rage Against The Machine, Arcade Fire, LCD Soundsystem og fullt af öðrum sveitum sem ég kannast ekkert við. Þetta verður því svakalegt dæmi og lítill fugl hvíslaði að mér að við munum spila fyrir framan óperuhúsið í Sydney. Það er ekkert slor. Hásumar verður þá og mikið verður heitt. En þá held ég að málið sé bara að liggja á ströndinni, læra að sörfa og klappa kengúrum.

En meira veit ég ekki þannig að þið verðið bara að bíða eins og ég.

Tvær góðar af djamminu til að ylja ykkur um hjartarætur í skammdeginu:

Skonsur

Sigurhæðarskvísur á Oktoberfest. Bitte ja.

2007-10-11T20:54:00.001Z

Oh

Örugglega fáránlega boríng að vera að skipuleggja óvissuferð og vita bara allt sem á eftir að gerast í ferðinni. Oh. Fór bara allt í einu að pæla í þessu. Ég finn til með ykkur óvissuferðaskipuleggjendur.

Og yfir í aðra sálma. Ég fékk sorglegustu og jafnvel fyndnustu játningu ævi minnar um helgina. Ég er ennþá að hlæja og jafna mig á þessu í leiðinni. Bara kúl fólk fær að vita.

Svo er ég alltaf að pumpa. Í dekk og vindsæng. Nei djók. Í ræktinni. Á hverjum degi næstum. Maður er orðinn soddan spaghettí.

Svo nenni ég ekki að tala um það er ég er að gera þessa dagana. Aðallega að þrífa upp piss og kúk. Og láta urra á mig og bíta mig í puttana af þessari dömu:

En hún er bara svo mikið mússímússí.

2007-10-05T17:38:00.000Z

Tiltekt

Stundum þarf maður að taka til í tölvunni sinni eins og í lífinu almennt. Er að því núna og gengur bara ágætlega takk. Fór í svona received files og fann fullt af drasli sem ég kannast ekkert við. Smá sýnishorn:

Whuuut. Ekki veit ég hvaða paint-hommi þetta er.

Ég veit samt alveg hver þetta er. Haha.

Einhver dónastelpa

Voða sætur tisi en ég veit ekkert hver á hann!

Einhver lúði hefur sent mér mynd af bókinni sinni

Ekki skánar það.

Jájá.

Ég mæli eindregið með því að það takið til í tölvunni ykkar. Það er mega fyndið.

2007-10-02T10:30:00.000Z

Skúleblogg

Núna er ég í skólanum. Samt ekki í tíma. Bara læra. Ætla nú ekkert að tjá mig um þessa nokkru tíma sem ég er í fyrr en ég er virkilega farin að finna fyrir öllum hugarþunganum sem því fylgir að vera í háskóla. Tjái mig um það seinna.

En gleðifréttir fyrir suma! Ný tík mun bætast við fjölskylduna á næstu dögum og heitir tíkin Kleina. Tók þessa skemmtilegu mynd af henni um daginn þegar hún kom í heimsókn:

Og hérna er hún með systkinum sínum:

Ókei ég skal hætta öllu sprelli. Haha. En í alvörunni, hún á að heita Kleina. Asnó? Mér finnst það bara sætt. Og þetta er alvöru mynd af henni:

Dúllídúllí! Hún er af kyninu Shetland Sheepdog sem er alveg eins og Collie nema bara minni. Hún verður því nýja prinsessan á heimilinu því ég hef ákveðið að segja af mér titlinum. Svo mikil vinna. Sókrates gamli kall er samt ekki sáttur við hana um þegar þau hittust í fyrsta sinn gat hann ekki látið hana í friði og varð hinn afbrýðisamasti. Ekki furða því hann er auðvitað kóngur á sínu heimili. En ég finn á mér að þau eigi eftir að vera góðir vinir.
Öllum er velkomið að kíkja á gripinn í þessari viku því ég verð víst að vera dugleg við að passa hana fyrstu dagana svo hún sé ekki ein. Þetta verður svipað því að fá annað yngra systkini á heimilið. Ooo en gaman.

2007-09-29T15:55:00.000Z

Heimkomin

Eftir eitt leiðinlegasta flug norðan Alpafjalla er ég loks komin heim. Ef þú lendir milli tveggja sveittra norskra vina þá lofar það ekki góðu. Conan O'Brien var tekinn í ósmurt síðastliðinn fimmtudag og má sjá atriðið hér í slöppum gæðum:

Glímukappinn/leikarinn The Rock var þarna líka og svakalega er hann stór maður. Ji. En eftir sjóvið var brummað á grímuball túrsins og var þemað þjóðerni. Ég tók aðalgelluna Wonder Woman á þetta enda Ameríka í gegn. Hér koma myndir:

Gertud die Bierdame

Hvaða píur eru þetta?

America! Fuck yeah!

Ring Mark Bell var brassgella eina kvöldstund og Bergrún voodoo bara hlær

Bretarnir voru auðvitað Stubbarnir. Hvað annað...

Og nú tekur alvaran við. Þetta var alveg ágætis túr.

2007-09-25T17:48:00.001Z

Litla appelsínan endurtekur sig

Þá er maður kominn hingað í stóra eplið í annað skiptið. Erum á þessu truntulega flotta hóteli og staðsetningin er góð. Ekkert Times Square núna með panflautuuppvakningu eða maraþoni kl. 6 á laugardagsmorgni. Stemmarinn bara voða tjillaður núna en í gær spiluðum við í hinu margrómaða húsi Madison Square Garden. Samkvæmt Wikipedia tekur húsið 20.000 manns sem er ekkert slor. Wikipedia lýgur ekki! Santogold og The Klaxons hituðu áhorfendaskarann upp og tókst þeim það. Fyrir þá sem ekki vita erum við komnar með þráðlausa míkófóna þannig að í uppklappslögunum förum við fremst á svið og slömmum og djömmum með Björkinni sem er bara snilld. Eftir giggið var svo farið í partí sem Klaxons menn héldu og hef ég ekki skemmt mér svona mikið lengi lengi. Núna er það bara þriðjudagsþynnka og lærdómur beint í æð. Góð blanda. Á fimmtudaginn spilum við svo eitt lag í Conan O'Brien og svo beint upp í vél á föstudaginn og heim. Til að hafa alla ánægða eru hér nokkrar myndamyndir:

Fundum skyr.is í Whole Foods. Gott að fá smá íslenskt í mallann.

Pan Asian er best

Frekar stórt

Klaxonsdúddar í blörri

Ein sveitt eftir sjóvið með nýtt hárskraut

Gakktu til liðs við bleika liðið

Ef þetta er ekki stuðmynd þá veit ég ekki hvað

Aðrar myndir eru ekki birtingarhæfar

2007-09-21T21:07:00.000Z

Ch-ch-ch-ch-ch-ch-check it out!

Í Montreal er ég nú. Áður en við komum þangað fórum við nú í sturtustopp í þjóðgarðinn Shenandoah þar sem símasamband og önnur sambönd voru ekki til. Það var samt voðalega næs að vera í hálfgerðum fjallakofa með útsýni yfir risastóran dal og lítil dádýr skoppandi út um allt. Við nokkrar skelltum okkur samt í útreiðatúr til að drepa tímann og var það bara hilvíti mikið stuð. Hesturinn minn bakkaði samt með mig í runna, ekki sáttur. Á staðnum var svo sjóvið: The Glockers og samanstóð af miðaldra konum að steppkántrídansa. Hló ég mikið af því uppátæki. Spiluðum svo um kvöldið þar sem við reyttum af okkur gullmolana. Gott dæmi frá Brynju: "Stokkalega!" Haha. En svo var brummað til Montreal í alveg slatta tíma eins og alltaf.

Í Montreal er voða voða mikið stuð og fullt af geitungum. Ég verslaði auðvitað og svona. Þvó þvottinn minn. Og svo var það rúsínan í pulsuendanum. Okkur var boðið af Beastie Boys á tónleika sem þeir spiluðu á í gær í hokkíhöll. Við fengum þessi voða voða góðu sæti og voru kallarnir frekar hressir. Hoppuðu og skoppuðu um sviðið eins og litlar krumapaðar rúsínur. Allir helstu smellirnir komu eins Intergalactic, Body Movin', Pass The Mic og Check It Out. Tók myndbönd sem ég ætla að reyna að skella hérna inn. Fengum svo að fara baksviðs og viti menn, annar Adam-inn dróg okkur bara inn í búningsherbergið þeirra og var voða kammó. Hafði voðalega miklar áhyggjur af því hvort við vildum ekki eitthvað að borða eða drekka. Svo var einhver kona að blaðra rosalega mikið við okkur um það þegar hún fór að veiða á Íslandi og ég kannaðist svo rooosalega við hana. Þá fattaði ég að þetta var kona sem lék í þáttunum Jericho sem hef greinilega bara séð. Lítill heimur. Og núna sit ég í risastóru hjólhýsi og mun spila seinna í kvöld. Og NY í nótt. Myndir!!!

Eins og maðurinn sagði: Nýjum búning fylgir nýtt ennisskraut

Flottir rasssar! Eeeee!

Ég og Lenard sem ég kýs að kalla Runna. Haha.

Ég bara VERÐ að fá mér svona dress...

Ég sat á spilastokknum hennar Brynju. Obbobobb.

Ógeðslega finnst mér þetta flott mynd

2007-09-17T23:17:00.000Z

Atleeeeenta

Óheppnin hefur lagt mig í einelti síðastliðnu daga. Til að byrja með þá fékk ég hálfgert glóðurauga í Texas. Þannig er mál með vexti að í síðasta laginu, Pluto þá slömmum við smá. Algjörir rokkarar, ég veit. En í síðasta slamminu slammaði ég hann Benna minn í munnstykkið í augað og fékk þetta flotta glóðurauga. Mér finnst það bara töff. Er núna fyrst að verða fjólublátt þannig að það er bara eins og ég sé með augnskugga. Þá er það vandamál úr sögunni. Svo kemur næsta óheppni í næsta bæ. Svo stuttu eftir slammið kviknaði í hátalara á sviðinu. Og stuttu fyrir það kviknaði í risastórum vörubíl. Alltaf svo heitt í Texas sko. Jújú við djömmmuðum eftir giggið og ég fór í handahlaup og var að drepast í klofinu eftir það. En einhverjir gaurar úr ónefndri hljómsveit tók mynd af mér á meðan. Æði. Fórum svo í rútuna að talsetja eldgamla Jean Claude van Damme mynd.

Daginn eftir vöknuðum við í Jackson, Missippi og var það heldur betur draugabær. Ekkert opið á laugardegi þannig að ég var bara á hótelinu allan tímann. Fór í sólbað reyndar og saug í mig markaðsfræðina. Svo kom óhapp númer tvö. Ég var eitthvað að fikta í snyrtibudduni minni og kippist við það að ég skar mig á f***ing rakvélinni minni í löngutöng. Heilan bút úr puttanum! Og búturinn varð eftir í rakvélinni! Mín varð smá histerísk en þetta reddaðist samt allt á endanum. Mér blæddi ekki út því annars væri ég ekki að blogga núna. Er samt hálfhandlama og sýni fólki oft fingurinn, alveg óvart.

Og núna erum við í Atlanta og spilum í kvöld. Loksins komu langþráðir búningar og ætla ég að vera svo örlát að sýna ykkur hann, fyrst af öllum. Góðmennskan í fyrirrúmi. Þessir eru heldur kvenlegri að mér finnst og mun þægilegri. En fyrst kemur ein mynd:

Sigrún litla fékk sér nokkur tattú í anda Texas

Sumir voru ofurspenntir

Allar í gallann!

Uppá sviði

Svo erum við píurnar búnar að stofna myspace og má nálgast það hér.

2007-09-14T19:42:00.000Z

Ofurblogg skal það vera!

Þá er ég bara mætt í Texas-fylki, réttara sagt Austin. Hér er alltaf sami hitinn, maður þarf varla að pissa því allur vökvi gufar strax upp. En best að byrja á byrjuninni:

Toronto:
Það er í Kanada krakkar mínir. Þar var nú heljarinnar stuð. Ég náði að versla smá því allir vita að smá sjopperí læknar öll sár. Skellti mér svo í CN turninn sem er hvorki meira né minna en 553 metra hár. Var mér smá bumbult í lyftunni en það er nú bara eðlilegt held ég. Svo var það misskilningur aldarinnar. Ég var að rölta heim á hótel með pyngjur og pakka þegar ég heyri öskrað hinum megin við götuna: "Paris!" Ég leit ótt og títt í kringum mig í von um að sjá stjörnuna en svo byrjaði kauðinn að hlaupa til mín með kameruna í eftirdraginu. Mér brá svo að ég hljóp beint inn á hótel og inn á herbergi. Þannig var nú Parísar Hilton-sagan mín en núna er ég kölluð Hiltonsdottir af einum kauða hér. Alltaf gaman. Svo spiluðum við á festivali á eyju einni í vatninu sem Toronto er við. Flugurnar voru að gera út af við mig og gleypti ég kannski svona fimm og sniffaði eina á meðan á gigginu stóð. Ojojoj. Svo ætlaði ég að fara aftur á festivalið kvöldið eftir til að sjá Blonde Readhead og Smashing Pumpkins en það fór fyrir bí.

Búningsherbergið var húsbíll. Fönní.

Vorum beðin um að koma í smá myndatöku með badmintonspaða. Meira fönní.

Detroit:
Komum til Birmingham fyrir utan Detroit á mánudaginn og gistum þar eina nótt. Daginn eftir var farið til Detroit og spila í ekki svo ljótu leikhúsi. M.I.A. vinkona okkar hitaði upp og var hressari sem aldrei fyrr.

Ekki furða að nýja hornið mitt heitir Stóri-Benni.

Harpa skrapp aftur til ísaldar

Var dansað eða hvað...

Um nóttina var svo brummað til Nashville og þar var voðalega lítið að gera. Engir veitingastaðir opnir kl. 7 þannig að núna fær Nashville nafnið Assville. Frá mér til Nashville. Bamm! Sem betur fer var stoppað stutt og um nóttina keyrðum við hingað til Austin. Heitt og aftur heitt. En við skelltum okkur bara í hótelsundlaugina á þaki hótelsins og kældum okkur niður. Fengum okkur svo ekta Texmex mat um kvöldið sem var ekki amalegt. Og núna erum við hérna á Austin City Limits festivalinu og spilum í kvöld. Erum í góðra manna hópi því Peter Björn and John eru að spila núna og á eftir ætla ég að skutlast á Queens of the Stone Age og fleiri. Stuhuð. Nóttin mun svo fara í það að keyra til Jackson í sturtustopp. Svo kem ég heim eftir 2 vikur þannig að fólk verður að fara að panta tíma með mér. Haha.

Já svo má ég núna segja frá myndatökunni sem við píurnar fórum í fyrir um mánuði síðan. Það var pósað fyrir Dazed and Confused og á það víst að vera komið út en erfitt að finna það hérna í USA enda breskt blað þar á ferð. Allnokkrar rokmyndir af mér sem ættu að gleðja augað. Nei djók.

Ble

2007-09-07T20:07:00.004Z

Hæhó

Er í núll bloggstuði og er komin til Toronto í Kanada. Svaka heitt og áðan var mér ruglað saman við Parísi Hilton sem gistir á sama hóteli og við. Ekki mjög eftirsóknarvert finnst mér. Pottþétt nefið. Eða að papparassinn var blindur. Svo er svaka stórt kvikmyndafestival hérna og læti. Mýrin eða Jar City er víst að gera góða hluti. Ég læt svo kannski vita af mér þegar bloggandinn svífur yfir mig. Hvenær sem það gerist.

2007-09-01T17:02:00.001Z

Stóra-Bretland

Þar er ég stödd þessa stundina. Tók London með trompi í nokkra daga, las viðskiptin í görn og fór inn á milli á Oxford Street, á Tate Modern á Dalí sýningu, fann mér horn og já, í 3 sprautur. Ég sagði sprautur já. Maður þarf víst að horfast í augu við óttann ef maður ætlar sér að fara til framandi landa eins og þau eru mörg í Suður-Ameríku en þangað fer ég í nóvember. En sprauturnar eru ekki búnar því ég á eftir að fara í einhverjar fjórar í viðbót. Úff. En ég get víst lítið kvartað því Shaun, tour managerinn okkar, var að greinast með blóðtappa í fætinum út af öllum þessum flugum (flugum í flugvél, ekki hrossaflugum) Hann þarf að fara í fullt af sprautum og má ekki koma með okkur til Kanada og usa því þangað þarf maður víst að fljúga. Voðalega tómlegt án hans. En vonandi batnar honum.

Og hérna erum við á einum indverskum. Fékk smá í mallann eftir þetta.

Já og svo er túrrútan sem við erum í núna sú flottasta til þessa. Á tveimur hæðum með betri stofu og læti. Þarna erum við að horfa á eitthvað rosalega fyndið á flatskjánum: (myndin er uppsett)

Á Írlandi vorum við í eina nótt á 5 stjörnu golfhóteli úti í rassgati. Fór ég nú í hvorugt (rassgatið eða golfið) heldur las bara og las. Mini-Björk var svo heppin að fá svítu því það hafa allir haldið að þar væri Big-Björk um að ræða en hún var ekki einu sinni á hótelinu. Heppin. Þannig að við fórum í svítuna um kvöldið og horfðum á Fjögur brúðkaup og jarðarför sem var mjög viðeigandi.

Ég og rekstarhagfræðibókin mín erum bestu vinkonur núna. Erum alltaf að spjalla um framboð og eftirspurn og svona. Síðan var spilað um kvöldið á hálfgerðu hippafestivali sem var nú bara mjög gaman. Keypti mér sólgleraugu þar og læti. Heitar flögur spiluðu á undan okkur og LCD Hljóðkerfi á eftir okkur. Svo var "Íslandsvinurinn" Damon Albarn á svæðinu, eflaust nýkominn af Kaffibarnum. Ég tók því nú bara rólega og fór upp í rútu eftir gigg enda ferja morguninn eftir. Gotta love 'em ferries. Ég stalst til að taka kameruna upp á svið og smellti af nokkrum myndum:

Fólkið var að missa sig

Kannast eitthvað við þessar píur

Kalladeildin

Þessi færsla er orðin endalaus þannig að ég hætti þessu bulli bara núna. Næsta gigg er svo annað kvöld fyrir utan Glasgow og þá verður húllumhæ. Brummum svo til London um nóttina og fljúgum svo til Keneda á miðvikudaginn. Babbla eitthvað gáfulegt þá.

Ps. Kann einhver gott ráð við óviðráðanlegri táfýlu? Skil ekkert í þessu...

2007-08-26T18:29:00.000Z

Parí Parí Parí Parí

Rosalega kósí borg verð ég nú bara að viðurkenna. Við erum á þessu fína hóteli þar sem lögreglan vaktar götuna allan sólahringinn. Örugglega besta vinna í heimi. Auðvitað fór maður á Louvre safnið í öllu sínu veldi til að berja Mónu Lísu. Augum. Og Venus frá Míló og svona svínx. Og alvöru múmíu. Þetta var bara eins og að labba inn í tíma hjá Helga Ingólfs all over again. Svo er maður bara áreittur af frönskum karlmönnum þegar maður labbar á götum úti. Eins gott að ég skil ekki frönsku því annars væri margir fransmenn búnir að fá einn á lúðurinn. Haha. Svo myndi ég hlæja að frönskum sið: lu HA lu HA lu HAA!

En nóg af bulli því bráðum stíg ég á svið, vonandi í nýjum búning. Þessi gamli farinn að rotna. Kings of Leon voru flottir á því í alltof þröngum buxum sem hljóta að hafa skemmt einhverja líkamsstarfsemi. Núna er Faithless-fólk að ljúka sér af og svo kemur röðin að okkur. Svo tökum við úberhraðlest til London á morgun og þar get ég nú tekið einhverjar myndir og get leyft ykkur að sjá ef þið verðið stillt. Kannski tek eg myndir af mér að lesa hagfræðibókina mína. Kannski. Og munið að kommtenta takk því ég þarf líka smá ást.

Gettó-Særún kveður í bili. Blingbling!

2007-08-21T21:10:00.000Z

Bloggið sem átti að koma í gær en fór:

Giggibú!

Var að enda við að spila hérna í Nimes í Frans og gekk það bara svona tússuvel. Áhorfendurnir voru í góðum fíling og gerðu hina yndislegu bylgju sí og æ. Smá eftir á hér í landi. Fatta bara ekkert að þetta telst ekki kúl á Íslandi. En ég get alveg látið þá vita því við spilum aftur hérna á fimmtudaginn á þessum svakalega gladiator-velli. En núna er pælingin að fara bara aftur upp á hótel og lesa smá markaðsfræði. Markaðsfræði - holl fyrir bein og blóð. Svo verð ég bara að segja ykkur frá pizzu sem ég fékk á einum pöbbnum hérna í gær. Okkur grunar sterklega að botninn hafi bara verið tortillakaka. Haha. Alveg með þetta hér í bæ. En því miður eru myndirnar engar því kameran er rafhlöðulaus. Ég reddaþí.

Bless og ekkert stress... nema að þið viljið það eitthvað frekar

2007-08-15T18:03:00.000Z

Minn tími er kominn

til að blogga smá. Bráðum fer ég svo aftur út, réttara sagt á sunnudaginn og fluffast ég þá til London. Best að passa yfirvigtina. Bæði í töskunum og á mér. Bráðum fara þeir örugglega að rukka fyrir líkamsyfirvigt. Sveimérþá. En fyrir forvitna þá verður þetta heljarinnar ferðalag á okkur sem skipast svo:

London, UK
Nimes, Frans
París, Frans
London, UK
Döööblin, Ærlend
Glesgóv, Skottlend
Toronto, Keneda
Put your hands up for Detroit, US
Téxas, US
Atleeenta, US
Montreal, Keneda
Njú Jork, US

Alveg 6 vikur. Hólímólí. Svo verð ég í rekstrarhagfræði og markaðsfræði á meðan líka. Spennó já. Næ ekki einu sinni fyrsta skóladeginum en hvaða hvaða. Þýðir ekki að kvarta.

En í dag er merkisdagur. Foreldrar mínir eiga hvorki meira né minna en 9 ára brúðkaupsafmæli í dag. Klapp fyrir því. Dagurinn verður haldinn hátíðlegur með londonlambi og gluggakistuísetningu. Ómæld gleði á Hverfisgötunni. En það var einmitt fyrir 9 árum þegar ég steig mín fyrstu skref í hornleiknum og spilaði hið margrómaða lag My Heart Will Go On úr Títanik. Náði ég nú að prumpa mig í gegnum þetta klakklaust og er ég ennþá svo stolt af mér. Í tilefni af því er hérna mjög blörruð mynd af mér að spila. Í bláum kínakjól með glimmermaskara í hárinu.

Þarna var maður nú á við tannstöngul. Mörg vötn hafa runnið til sjávar síðan þá.

Og uppalendurnir fylgjast með og skilja ekkert í því af hverju þau leyfðu mér að gera sér þetta. Og pabbi er ekki með kollu. Hárið hans er bara svona.

Ætla nú ekki að þreyta ykkur lengur með eilífu rausi en ég hef samband í Frans. Ætli það ekki.

Ble.

2007-08-09T10:35:00.000Z

Bada bing

Helgi allra helga er liðin. Ég gerði nú alveg slatta. Fór í Úthlíð með skvísunum Sigrúnu og Brynju úr gömlu vinnunni og skemmtum okkur konunglega. Fórum á sveitaball, í kollhnísa, á Gullfoss, ég stal hamborgurum og ég veit ekki hvað og hvað. Myndir allra mynda eru á MínumGeimi hérna til hliðar fyrir forvitna. Komum nú heim rétt fyrir 10 um morguninn og pæjurnar að fara að vinna kl. 12. Obbosí. En ég bara svaf og svaf. Svo fór familían til Kuben á mánudaginn og það hefur því bara verið rólegt hérna heima hjá okkur Sókra. Enginn að bögga mann. Jújú, alveg smá.

Á eftir er svo myndataka fyrir eitthvað erlent tónlistarblað. Og það úti. Veðrið er nú ekkert að hrópa húrra en ég læt það nú ekki á mig fá. Ég mun ekki bugast! Við stelpurnar höldum hita á hvorri annarri. Blása bara. En jæja, fyrst ég er komin í bullið hérna er tilvalið að enda þetta með smá lagi sem ég er búin að vera með á heilanum í alllangan tíma:

Ég er ekki kynmóðir þín,
elsku sonur minn.
Kynmóðir þín er dáin
og líka kynpabbi þinn.
Kynpabbi þinn,
kynpabbi þinn,
kynpabbi þiiiinn.

Örugglega ekki allir sem fatta hvaða lag þetta er en þeir sem gera það eru heppnir.

Ofurlúðinn kveður í bili

2007-08-03T12:34:00.000Z

Svefninn - að eilífu - amen

Ég hef sofið endalaust síðan ég kom heim. Hálfur sólahringurinn eða jafnvel meira fer í svefn. Svo geyspa ég hinn helminginn af sólahringnum sem ég er vakandi. Þetta gerist víst þegar maður hefur þannig lagað séð ekkert sérstakt að gera. Ég þarf ekki að mæta í vinnu. Ég fæ eiginlega borgað fyrir að sofa. En þetta er ekkert sniðugt. Þá fer helmingurinn af fríinu mínu bara í eitthvað rugl. Einhverja fokkdöpp drauma og martraðir sem ég vil ekkert með hafa. Mig dreymdi til dæmis aftur í nótt að Erla reyndi að keyra bílinn minn upp tröppur og þar með eyðilagði hann. Það er ekkert þægilegt að vakna við svona. Hér með dömpa ég svefninum og byrja með... vöknuninni. Fer svo bara út að hjóla í rokinu. Erfitt að geyspa í vindinn þið fattið.

Og nei, ég er ekki að gera neitt spes um helgina heldur. Allavega ekki sofa. Bara djamma.

PartýSærún kveður

In English: I sleep a lot. And I'm hot.

2007-07-30T13:08:00.001Z

Heim í heiðardallinn

En hvað það er gott að vera komin heim! Ferðalagið heim tók alveg slatta tíma eða heilan sólahring og það var því yndislegt að leggjast í rúmið sitt.

Í Sviss var nú lavað margt skemmtilegt. Til dæmis báðu Arcade Fire-liðar okkur stelpurnar um að spila með sér í Wake Up - síðasta laginu sem þau ætluðu að taka þetta kvöldið. Vissulega gerðum við það, æfðum smá með þeim og dressuðum okkur svo upp. Fórum bara í svarta gallann sem við erum alltaf í undir búningunum okkar og skelltum á okkur gleraugum. Það var svaka stuð að spila með þeim og komst ég allavega í svakalegan gír fyrir okkar gigg. Svo var svakalegt eftirpartí og svo beinustu leið upp í rútu áleiðis til London.

Myndamyndir frá Sviss:

Heitar skvísur í Genf og einhver dónagaur að pissa bak við

Ísóðar

Og partíið byrjaði

Photoshop-hæfileikar mínir eru eins dæmi

Hann var hressari en allt

Smá glitt í mig ef rýnt er vel...

Svo var það ættarmót Balastaðaættar (eitthvað svoleiðis) um helgina og brummuðum ég, mamma og Harpa á Húnvelli á laugardaginn en pabbi fór á annað ættarmót úti í rassbala. Sókri kall fékk ekki að koma með af því að á síðasta ættarmóti þefaði hann af rassi gamallar konu og þá var kvartað. Byrjað var á því að skoðaður var kirkugarður og leiði langalangaömmu og langalangaafa. Allir voru leiðir yfir því. Haha. Þá var miðdegislúrinn tekinn á þetta og síðan kvöldmatur sem var þrusugóður. Síðan voru milljón ættarupptöl og þegar það var loksins búið hélt ég að partíið væri að byrja. En nei, þá fóru bara allir að sofa og ekkert djamm. Ég fór því bara að sofa um miðnætti sem er náttúrulega bara slappt á laugardagskvöldi.

Og hún Harpa elskulega systir mín er 16 ára í dag og var himinlifani yfir svissneska úrinu sem ég gaf henni og var meira að segja keypt í Sviss. Til hamingju með það elsku dúllan mín.

Oooog auðvitað myndir frá apamótinu:

Prins rassaþefaranna tilbúinn í slaginn

Rækjufyrirtæki á Blönduósi. Haha.

Afi og amma komin í partígallann

Mæðgur já

Saga frænka var sæt að vanda

Ble á meðan!

2007-07-25T15:11:00.000Z

Ííííítalía

Já, netið og ég erum ekki góðir vinir þessa dagana. Það ætti að útskýra bloggleysið. Á Ítalíu var gaman, mikið étið og sundlaugin var besta vinkona mín í hitasukkinu. Samt voru alltaf helvísku geitungarnir að bögga mig á bakkanum. Ojj. Ég fékk samt mjög skemmtilegt samtal kvöldið fyrir tónleikana. Þá var þetta hann Gimmi frændi sem sá frétt um tónleikana í sjónvarpinu og var hann þá ekki bara á Ítalíu líka. Lítill heimur. Þannig að hann og fjórir vinir hans komu á tónleikana sem var gaman. Rakinn var samt alveg að gera út af við mann allan tímann og var yfirliðið ekki langt undan. Eftirpartíið var svo það skemmtilegasta hingað til verð ég að segja. Við fórum í snúsnú með margra kílóa ljósaseríu og urðu eflaust til nokkrir marblettir eftir það.

Þá var brummað til Genfar þar sem ég er núna. Falleg borg með eindæmum en allt frekar dýrt. Úrin ekki langt undan. Mikið og nóg af þeim. Samt vissi ég aldrei hvað klukkan sló. Haha. Svo sko, af því að við erum að spila á festivali í kvöld, þá voru Muse að spila í gærkvöldi og við nokkrar skelltum okkur. Fengum baksviðspassa en vorum svo flippaðar að fara bara beint í krávdið og djamma feitt. Það var svakasvaka gaman. Og núna er ég á festivalinu og spila í kvöld. Arcade Fire (hvað annað?) eru að spila á undan okkur og svo brummum við bara beinustu leið til London í nótt með einu ferjustoppi. Fáum svo að fara í sturtu á flughóteli og ef allt gengur upp verð ég komin á klakann kl. 23:10 á morgun. Ví! Læt bara heyra í mér þegar að því kemur. Ble á meðan!

Nokkrar myndir frá Ítalíunni:

Björk og Sigrún fundu sér eitthvað að gera

Finnið stílbrotið

Frændsystkinin voru hress og sveitt

Það verður auðvitað að ræða málin!

Snúsnú

2007-07-19T21:20:00.000Z

Olé!

Þá er Spánarævintýrið á enda. Dvölin í Madrid væri heit en góð. Giggið í krúttbænum Segovia var stuðgigg þrátt fyrir að aðeins 1200 manns hafi verið á staðnum. AÐEINS! Höll varð fyrir valinu sem tónleikastaður sem var ekki verra. Það var samt frekar óþægilegt í sándtékkinu þegar túristarnir gátu bara hlustað og tekið myndir eins og já túristum einum sæmir. Fann meira að segja myndband á youtube af Björk að klifra yfir öryggisgrindverk fyrir framan sviðið. Fáið ykkur líf í guðanna bænum.

Daginn eftir fórum við nokkrar skutlur í vatnsrennibrautagarð fyrir utan Madrid og var heldur betur misst sig í tækjunum. Ég breyttist í barn í nokkra tíma og sé ekkert eftir því. Svo lá ég eiginlega bara í leti þangað til í gær þegar maður þurfti að dröslast af rassgatinu og vinna fyrir laununum sínum. Ooooo! Nei djóhóhók. Plaza de los Toros var næsti viðkomustaður en fyrir óspænskumælandi fólk þýðir það Torg nautanna. Já við vorum mætt að aðalnautaatsvöll Madridbúa. Hlandlykt mætti mér þegar inn var komið enda eru dýrin örugglega ekkert að pæla í því hvar þau losa vatn. Leikvangurinn var hinn glæsilegasti. Sound checkið var hið heitasta enda fór hitinn mest upp í 45 gráður takk fyrir. Hljóðfærin við það að sjóða aftur yfir í málminn sem hann var búinn til úr og já við líka. Enda er maður búinn til úr stáli. Stemmarinn á tónleikunum var svakalegur og allir í essinu sínu. Krádið fær allavega 10 stig frá mér. Síðan voru danssporin tekin í görn og bjuggum við til nokkur ný á staðnum. Gerir lífið skemmtilegra.

Núna er ég svo í Marseille í Suður-Frakklandi. Miðjarðarhafið bara fyrir framan hótelið en í nótt brummum við beinustu til Ítalíu og spilum þar á laugardaginn. Það er spáð sól á morgun þar í landi þannig að þá vitið þið hvar ég verð... úti í sundlaug. Auvitað. En svo kem ég heim eftir slétta viku já!

Ég er mjög myndalöt þessa dagana. En hérna er eitthvað:

Hallargarðurinn í Segoviu er ekkert slor með hor

Valdís gerir sig tilbúna fyrir blóðugan bardaga við El Toro

Gott íessu!

Sóley kom í heimsókn til okkar. Hafnarfjörður leynist víða.

Einhver tussubeygla að þykjast vera eitthvað

2007-07-14T12:56:00.000Z

Vamos a la playa

Eftir stutt og boríng stopp í Frans var haldið til Bilbao á Spánalandi. Áður en þangað var haldið fórum við nú í víntúr í Margaux héraðinu. Fengum að skoða allt klabbið, vínkjallarana og svona og að lokum fengum við að smakka 2001 árganginn sem var nú bara helvíti góður. Hérna koma svo nokkrar myndir frá túrnum:

Það væri nú gaman að hlaupa yfir þetta...

Hvað þá þetta

Þarna eru gömul vín geymd. Minnir meira á eitthvað svona sjóræningaeitthvað.

Maður má láta sig dreyma. Ha.

Bilbao er sjarmerandi borg. Hótelið var staðsett fyrir framan hið margrómaða Guggenheim safn en þar fyrir framan spiluðum við í gær. Ég og Vallarinn ætluðum svo að þvo skítugu fötin okkar en drösluðumst með fötin yfir hálfa borgina í leit að þvottahúsi. Leitin bar engan árangur þannig að við fórum bara að versla í staðinn. Haha. Ég keypti mér svo nýja skó sem ég skellti mér í þegar í matarleit var haldið. Setti á mig second skin til að vera seif. Eftir hálftímalabb var þetta orðið eitthvað óþægilegt og viti menn. Ég var komin með feitt blæðandi sár í gegnum second skin-ið! Allt er greinilega hægt. Erla var þá svo yndisleg að hoppa fyrir mig í næstu búð og kaupa opna skó fyrir mig þannig að það reddaðist. Leituðum af æti lengi lengi enda eru Spánverjar ekkert að flýta sér að borða kvöldmat og hafa opið á veitingastöðum. Bara svona um 9 leytið. Jájá.
Morguninn eftir fórum ég og Brynja í sólbað á svölunum á efstu hæðinni. Ég meikaði nú ekki meira en 2 tíma en fékk þetta hrikalega flotta júllufar í staðinn. Tónleikarnir heppnuðust ágætlega enda voru áhorfendur í essinu sínu. Sungu með eins og ég veit ekki hvað. Þeir tóku greinilega góða síestu á þetta til að safna kröftum fyrir kvöldið. Eftirpartíið var líka hrikalega skemmtilegt. Ég opnaði Hárgreiðslustofu Særúnar og fléttaði eins og ég ætti lífið að leysa.

Guggenheim séð frá hótelinu

Þessi flamengódansari hitaði upp fyrir okkur. Svo var þetta bara einhver 17 ára pjatti. Jidúddamía.

Ragga tók Snoop Dogg-greiðsluna á þetta

Þetta listaverk á auðvitað bara heima á Guggenheim

Harpa var svo sniðug, fann þennan langa auglýsingaborða...

...sem endaði þarna

Svo kom í kallkerfinu á bílastæðinu eitthvað: "blablablabla coche blablabla por favor" en við löbbuðum bara í burtu. Svo kom strax aftur það sama nema bara með reiðari rödd. Greinilega bíll konunnar í kallkerfinu. Haha.

En núna er ég í Madrid og spila á konsert í Segoviu á morgun og svo aftur í Madrid og verða tónleikarnir haldnir á nautaatsvelli. Það verður spes. Svo kem ég heim eftir 12 daga. Jei.

Ble á meðan,
Særún

2007-07-09T19:06:00.000Z

I Am Sterdam

Jæja, þá er langt síðan ég bloggaði síðast. Hef bara ekki haft tíma til þess. Skemmti mér konunglega í Köben og ekki minna á Hróanum í allri drullunni og rigningunni. Ég hefði samt ekki alveg verið til í að gista í tjaldi eins og allir hinir á hátíðinni. Mestalagi eina nótt. En eftir sjóvið brummuðum við til Amsterdam sem tók sinn tíma að komast til. Þrjár af okkur voru alveg á nálum allan tímann því þeirra biðu kærastar sem komu allir með sama fluginu. En því fylgdi að við þurftum að vera fjórar í einu herbergi sem var á stærð við frímerki. Kannski tvö frímerki. Um kvöldið skunduðum við nokkur á krúttlegan bar nálægt hótelinu og drukkum ófátt ölið. Nóttin leið hægt enda vorum við fjórar í einu rúmi ef einhver skyldi hafa gleymt því. Það var því ekki sofið.

Um morguninn var stutt æfing og síðan ætisleit. Bergrún, Harpa og ég fórum svo í Rauða hverfið svokallaða og voru fáklæddar dömur í gluggum út um allt. Þær eru greinilega ekki spéhræddar þar í borg. Haha. Og verslað. Hvað annað? Um kvöldið var það aftur barinn góði en í þetta skiptið vorum við heldur fleiri. Um nóttina ætlaði ég svo að fá að gista með Hörpu og Bergrúnu í herbergi en þegar ég kom til þeirra þá svaraði enginn. Mín var því heldur betur pirrípú, kom aftur niður í herbergi og lagðist á gólfið og ætlaði að sofa þar. Stelpurnar héldu nú ekki en þrjóskan mín er mikil og haggaðist ég ekki. Svaf bara í öllum fötunum og hafði bara peysu undir hausnum. Svo vaknaði ég um morguninn úr skítakulda og var eiginlega bara búin að gleyma af hverju ég svaf á gólfinu. Og yfir morgunbeyglunni hlóum við stelpurnar yfir þessu uppátæki mínu en bakið mitt hló nú aðeins minna. Síðan var það rútan til Westerpark þar sem kvöldspileríið var haldið. Tónleikarnir gengu nú bara nokkuð vel að mínu mati og allir svaka hressir. Enda engin rigning þar á ferð. Eftirpartíið var svo haldið á bát hönnuðarins sem hannaði þessa íðilfögru búninga okkar. Reyndar voru bátarnir tveir, rosa flottir og sigldum við á þeim í gegnum Amsterdam. Stutt stopp var gert á einhverjum hólma og síðan aftur til baka. Fólk var afar hresst enda áfengið flæðandi yfir bakka sína. Um 2 leytið var svo hoppað aftur upp í rútu og nú erum við hér, í einhverju frægu vínhéraði í Frans. Hótelið er svakalega flott, risastór golfvöllur og læti. Var að enda við að mylja úr nokkrum nærbuxum a la mamma því ég hef ekki komist í tæri við þvottavél síðan ég yfirgaf Frónið. Maður verður því bara að redda sér og núna prýðir baðherbergið orugglega 15 blautar nærbuxur. Namminamm. En ef sólin skín á morgun er planið auðvitað að sóla sig í fyrsta skipti á þessu ferðalagi mínu. Rigningin hefur elt okkur allan tímann en núna segi ég bara stopp. Á miðvikudaginn er ferðinni síðan haldið til Bilbao á Spáni en hafið það gott þangað til.

Ég steingleymdi að taka myndir í Kuben en hér koma nokkrar hressar frá Amsterdam. Jess:

Teknópartí á torginu

Bergrún og týpíski Bretinn á krúttbarnum

Vallarinn, 3/4 af Gumma og Harpan

Partípíurnar á partíhólmanum

Jæja...

Fuglar? Neinei...

2007-07-02T18:27:00.000Z

Polski prins polo!

Pólland er það heillin. En fyrst var það Berlín þar sem við stelpurnar og Chris túristuðumst eins og veitleysingar út um allar trissur. Fyrst Brandenburg Tor (maður kann þetta frá því í Þýska fyrir þig 2) og þaðan löbbuðum við að safni sem kallast Checkpoint Charlie. Á því safni gat maður séð allskonar dót sem tengdist Berlínarmúrnum og sá fullt af leiðum sem fólkið notaði til að flýja yfir múrinn eða koma ættingjum sínum yfir. Svakalegt alveg. Þá var það minnisvarðinn um gyðingahelförina, margir gráir steinklumpar sem mynduðu nokkurs konar völundarhús. Um kvöldið brummuðum við svo yfir til Póllands á eðalvegunum í því landi. En fyrst var það passatékk og komu tveir pólskir herramenn í rútuna okkar og margir hverjir gátu ekki hætt að flissa.

En núna er ég í Póllandi og er það allt annað en ég hélt. En við erum örugglega í "góða hlutanum". Öryggisgæslan er svakaleg en voru svona 10 öryggisverðir á hótelinu allan sólahringinn. Skellti mér í vax á hótelinu fyrir aðeins 1000 kall. Ekki það þægilegasta en maður má nú ekki vera loðnari en allt sem loðið er. Svo var það bara skylda að kaupa Prins Póló enda var það það eina sem búðarfólkið skyldi. Ég keypti eitt sem eg ætla að koma með heim í heilu lagi handa pabba. Haha.

Í gær var það svo Heineken festivalið og jú það var lögreglufylgd og læti. Það mátti til dæmis enginn bíll keyra við hliðina á bílnum okkar og þá var bara einn bíll sem sá um það að keyra á hinum vegarhelmingnum rétt fyrir aftan okkur. En þetta er víst nauðsynlegt í svona löndum. Bloc party spilaði á undan okkur og svo við. Pólsku áhangendurnir voru í svakalegu stuði og verður nú að segjast að þetta var besta krádið hingað til. Það er bara allt annað að spila fyrir dansglatt fólk sem kann að hreyfa sig. En það var ekkert voðalega þægilegt að þurfa að horfa á fólkið sem var verið að lyfta yfir hliðið og einn fór meira að segja út á börum. Svo var LCD Soundsystem á eftir okkur í svakalegu stuði. Eftirpartíið var líka stuðpartí heldur betur.

Í dag var svo sofið út og skellt sér í morgunmat/hádegismat. Snilld dagsins var svo að við Erla og Valdís uppgötvuðum hjól sem hópurinn má nota. Þau eru bara í poka og hægt að leggja saman. Algjör snilld. Við tókum smá túr á hjólunum, fórum á ströndina, í bæinn og svo aftur heim í góða veðrinu. Fórum svo út að borða og náði ég örugglega að móðga einn pólskan þjón með mínum stóra munni. En voðalega litlar líkur á að ég hitti kauða aftur. Ferðinni er svo heitið til Köben í nótt og þurfum víst að taka smá ferju í fyrramálið. Og jú, hér eru myndir fyrir myndaglatt fólk:

Völundarhúsið alræma

Pólski slippurinn er flottur!

Brynja alltaf að grína

LCD að spila Daft Punk er að spila í húsinu mínu

Hoppað yfir túbukassann. Skemmtilegur leikur.

Spot the book!

2007-06-29T10:45:00.000Z

Belgium douze point

Belgía er fínt land. Það tók okkur aðeins 40 mínútur að fljúga þangað á meðan hinir þurftu að fara í 7 tíma ferjuferð. Hohohoho. Hótelið okkar var á fínum stað í miðbæ Brussel en nettengingin þeirra er eitthvað vanþróuð. Nenni nú bara ekki að tala um það. Við píurnar skelltum okkur á kínverskan veitingastað og jú fengum okkur svo sveitta belgíska vöfflu í eftirrétt. Súkkulaðið flæddi um alla munna og við vorum að fíla það.

Daginn eftir var æfing um hádegið og svo var auðvitað skellt sér í búðir. Svakaleg nótnabúð var á staðnum og svo var allt morandi í second hand búðum. Maður varð bara. Eftir það fékk ég mér einn kríublund sem var vel þeginn. Þá var það kvöldmaturinn og ís í eftirrétt. Það vita samt ekki allir að Stellubjórinn sem er besti bjór í heimi kemur einmitt frá Belgíu og auðvitað skellti maður sér á nokkrar dósir og svo horfðum við nokkrar stelpur á Fóstbræður og veltumst um af hlátri. Úff. Og þá var sofið meira. Mig dreymdi nú ekki rauðhærða krakkann sem er alltaf að lemja mig í þetta skiptið þannig að ég svaf ágætlega þessa nótt.

Þá var það rokkið. Við fengum loksins rútuna okkar sem heitir því skemmtilega nafni Beat The Street og er hún hin glæsilegasta. Brummuðum svo á Rock Werchter festivalið sem var aðeins fyrir utan Brussel. Þar var margt um manninn og allt út í drasli og það bara á fyrsta degi. Belgar eru sem sagt sóðar. Neinei segi svona. Marilyn Manson átrúnaðargoðið mitt spilaði á undan okkur og var það sjónarspil. Í miðju lagi hætti hljóðneminn hans að virka (greinilega mikið riðlast á honum) og þá var honum bara kastað baksviðs, rétt hjá þar sem við stóðum. Litlu munaði að hann lenti á hausnum á einhverri konu. Svo labbaði hann bakvið trommusettið og fékk sér smá súrefni. Orðinn gamall greyið. Og seinna lagaði hann svo varalitinn sinn með því að klína smá meira af rauðum á varirnar. Hann verður nú að vera sætur á sviðinu ha. Þá var komið að okkur. Þetta var fyrsta giggið þar sem við vorum ekki með nótur og fannst mér það bara takast nokkuð vel. Stressköstin voru samt nokkur en maður róaðist á endanum. Á eftir okkur spiluðu Muse-menn af tærri snilld og horfði ég á næstum því alla tónleikana þeirra. Þá var hoppað upp í rútu og keyrt um nóttina til Berlínar þar sem ég er núna á svakalegu hóteli. Hef ég þá tækifæri til að sýna mína gríðarlegu þýskukunnáttu. Haha. En við stoppum nú stutt því í nótt keyrum við til Póllands og spilum þar á öðru festivalinu. Jibbí.
Og hér kemur myndaflóð ykkur til yndisauka:

Hér demónstreitum við Brynja Leffe bjórinn í kampavínsflöskulíki

Rútupíur

Nóg var af bolunum. Ég skellti mér á einn hvítan.

Sviðið sem við spiluðum á já

Jónas í betri stofunni. Ef ég hefði haft meira pláss í ferðatöskunni minni þá heðfi ég stolið þessu efni á veggnum og saumað mér gardínur heima.

Muse-menn voru í essinu sínu

Ég lagði mig í gríðarlega hættu til þess eins að sjá kappana betur

Hressleikinn í fyrirrúmi

2007-06-24T19:13:00.000Z

Glastonbury in a hurry with curry

Á föstudaginn spiluðum við á hinni margrómuðu tónlistarhátíð Glastonbury. Eftir um 5 tíma rútusetu komumst við loks inn á svæðið sem var þakið leðju. Við Íslendingarnir vorum bjartsýnir og komum bara í venjulegum strigaskóm og nokkrir voru svo heppnir að hafa regnhlíf. Þá voru bara keypt handa okkur þessi svaðalegu stígvél. Hér má sjá nokkur pör í essinu sínu:

Sjóvið gekk bara þrusuvel þrátt fyrir að maður væri smá ryðgaður eftir síðasta Íslandsfrí. Svo geta sumir bara verið alveg hrikalega barnalegir. Fremst í krádinu voru 3 stelpur búnar að planta sér niður með fána sem á stóð: Björk rhymes with jerk. Alveeeeg. Svo var brummað heim og náði ég nú að sofa eitthvað smá með hausinn í keng og komum aftur á hótelið klukkan 6 um morguninn. Og svo var sofið meira fram að kaffitímanum. Í dag skelltum við okkur flestar á Portobello og auðvitað var smá spreðað. Það má nú ekki breyta út af vananum. Ha... Á morgun förum við svo að taka upp gamla stöffið hennar Bjarkar í nýju brassútsetningunum. Það verður stöð. Ég kveð ykkur svo með nokkrum myndum. Adíós.

Þessir voru skíthræddir þegar ég bauðst til að sýna þeim nokkur glímuspor

Og meiri drulla

Stígvélin og búningurinn voru flott saman

2007-06-20T12:48:00.000Z

Bloggí?

Er ekki kominn tími á smá blogg? Jú heldur betur í allan vetur. Þá er maður bara að fara af landi brott í aðrar fimm vikur á morgun og ég finn það á mér að þetta verður stuðferð allra tilkomandi stuðferða. Stuðið verður út um allt. Við erum líka að spila á 5 festi-völum (Ha Vala, ertu föst? Haha.) af 10 giggum þannig að já. Það verður sko stuð! Við byrjum allavega á því að fljúga til London á morgun og spila svo á Glastonbury á föstudaginn og viti menn, það er spáð úrhellisrigningu. Fuss. Og svo er það fyrsta giggið þar sem við þurfum að spila allt nótnalaust. Ég er bara ekki frá því að ég sé að pissa í mig úr stressi. En þá er bara málið að halda í sér og gera eins vel og maður getur. Jebbs. Og eftir allt pisseríið er brummað aftur til London í nokkra daga og þar ætla ég að reyna að finna mér eins og eitt horn eða svo. Ég er ekki alveg að nenna að standa í þessu flugvélaveseni af því að lúðurinn passar ekki í hólfin fyrir ofan sætin og maður fær bara dónaskap og ekkert annað frá þessum flugfreyjum. Þess vegna ætla ég að finna mér svona horn sem er hægt að taka í sundur og tekur því miklu minna pláss. Jæja tuðituðituði og ómerkilegheit. Svo verð ég líka að pakka gáfulega í þetta skiptið annað en síðast því þessir á Heathrow eru rosa strangir með yfirvigt og svona. Svo var ég um daginn eitthvað að tuða yfir því að rakfroðubrúsinn minn er alveg risastór og ég var ekki alveg að nenna að taka hann með mér. Þá sagði ein góðvinkona mín sem ég kýs að halda nafnleyndri: "Þá bara sprautarðu smá raksápu í dollu sem tekur miklu minna pláss." Úff og þið hélduð að ég væri ljóska! Uss og svei.

Og þeir sem vilja segja bless við mig geta gert það á morgun frá 9-13 en þurfa að vera þolinmóðir við mig því þegar ég er í pökkunarstressi er ég lítið viðræðuhæf. En svo tek ég líka við sms-um og tölvöpóstöm allan sólahringinn. Næstum því. Nema þegar ég er sofandi. Sem er oft. Þá er bara að kveðja því ég er að fara að hoppa yfir í Evrópusólina og planið er auðvitað að koma tönnuð heim. Líka þar sem sólin ekki skín. Þar hafið þið það. Bless félagar og ég skal vera dugleg við að blogga í útlöndunum!

2007-06-13T17:09:00.001Z

Jájá

Lífið heldur áfram, ekkert sem stoppar það. Svona sirka vika þangað til maður hoppar yfir í geðveikina í Evrópu enn á ný. Síðustu dagar hafa verið góðir. Mikið borðað enda þýðir ekkert annað. Svo hefur maður sogið í sig slúðrið hvert á fætur öðru enda hefur hef ég misst af svo miklu á meðan ég var í burtu. Þetta lið...

Ég skellti mér í göngutúr með hann Sókrates um daginn í kvöldsólinni. Harpa systir fékk að fljóta með. Sókri reyndi að vingast við kött með litlum árangri. Svo er hann orðinn svo gamall greyið að hann rétt svo stendur uppi þegar hann er að pissa. Erfitt að horfa upp á þetta. Ég var bara við það að halda á honum á meðan hann gerði númer eitt. En það myndi ekki enda vel. Veit nú ekki alveg af hverju ég er að blogga um einhvern helvítis göngutúr en svona er þetta í dag. Gúrkutíð enda gerir maður mest lítið þessa dagana. Jú ég hitti nú hana Móu um daginn og við skelltum okkur svo í Kolaportið en það hafði ég ekki gert í mörg ár. Gaman að því.

En hérna koma svakalegar myndir frá Seattle en hótelherbergisskápurinn hafði að geyma þessa svakalegu sloppa. Ég bara varð. Njótið

Kynþokkinn hreinlega lekur

og lekur

Svo var ég í klippingu og litun í morgun. Annað gott dæmi um gúrkutíðina. Svo er mér illt í maganum.

Og ég kveð með myndbrotum úr Jools Holland þættinum sem var sýndur í síðustu viku. Njótið.

Earth Intruders

The Anchor Song

Declare Independence

2007-06-08T20:55:00.000Z

Hæfaddirífaddírallallala!

Þá er ég komin heim enn á ný, klapp fyrir því. Lundúnaferðin tókst vel og nenni ég nú ekki að tala um stjörnufansinn sem maður var í þar í borg. Það nennir enginn að lesa um það. Var Paul McCartney að tala við mig með handapati í miðri upptöku? Neinei. Æfði gítarleikarinn í Raga Against The Machine og Audioslave einu sinni á horn, sökkaði á því og kom svo til Íslands '97 og partíaðist sjúkt mikið? Neineinei. Elskan mín. En það var mjög skrýtin stemmning að vera allt í einu í stúdíói í London að spila aðalpáverbúst-lagið sem er alltaf í endann á öllum tónleikum. Lagið þar sem maður sleppir sér, finnur reifið og hendir niður míkrófónum og bara öllu því sem maður getur. En það mátti víst ekki og verður því gaman að sjá þáttinn og sjá hversu halló maður var. En það er bara gaman.

Síðan fengum við þær skemmtilegu fréttir að við fáum engin nótnastatíf á næsta túr og hvað þá? Obbobobb, engar nótur og þá er það bara harkan sex og læra allt utan að og æfa af sér afturendann eins og alvöru tónlistarmanni/konu sæmir. Ég hefði nú getað notað þann mikla hæfileika að geta flett blöðum með tánum og þannig getað haft nóturnar bara fyrir neðan mig en það hefði verið svolítið kjánó. Bara smá.

Jáh, svo komst ég inn í viðskiptafræðina í HR og það er því bara háskólapían á tónleikatúr tekin á þetta. Tek nú eitthvað minna en hinir en ég verð búin fyrr fyrir vikið. Verð líka að hafa eitthvað að gera uppi á hótelherbergi svo ég detti ekki alltaf óvart inn í búðir í útlöndum. Það hefur nú komið fyrir. Bara nokkuð oft.

En engar myndir frá London því ég gleymdi myndavélinni heima enda var pakkað í fússi kl. 4 um morguninn. Ég kveð því í bili. Blellöð!

2007-06-04T14:14:00.000Z

Jojojo mofos

Eg er i London trallala. Madur vedur i fraega folkinu eins og fyrri daginn. Allt ut i sellebum a Leifsstod og svo var Brain May, gitarleikarinn harfagri ur Queen bara nokkrum metrum fra mer a Heathrow. Eg var vid thad ad na mer i eins og einn harlokk a hofdi hans en litla gafada Saerunin stoppadi mig af. Hjukket. Svo kom eg upp a hotel og fann sardinur i Cesar salatinu minu. Veni, vidi, vici segi eg nu bara. Svo er thad aefing fyrir thattinn a eftir en upptakan er a morgun. Vonandi hittir madur herra Pal og get eg tha heldur betur baett honum a seleblistann minn sem lengist og lengist med hverjum deginum. Ja lifid er yndi med bindi.

So long suckers!
Wicked!

2007-05-31T09:39:00.000Z

Heima

Þar er best eins og maðurinn sagði einu sinni. Það var fínt að fá sér BIO mjólk með perubragði þegar ég kom heim og pissa síðan í íslenskt/sænskt eðalklósett. Það var ekki verra að fá grjónagraut og fara síðan í sturtu og þurfa að henda handklæðinu í óhraunatauið í staðinn fyrir á gólfið og bíða eftir að háskípíng myndi taka það. Það var samt best að þurfa ekki að setja skítugu fötin ofan í ferðatösku heldur rétta bara mömmu. Já lífið er ágætt.

Á mánudaginn fluffast ég svo til London að taka upp fyrir Jools Holland Show sem er eitthvað svaka stórt þarna í Bretalandi. Og ekki er gesturinn lítill þar á bæ, eðalbítillinn Paul McCartney. Hann er nú heldur krumpaður fyrir minn smekk ef ég á að segja eins og er. Svo kem ég aftur á miðvikudaginn og ætti að fá frí þangað til í endaðan júní.

Og núna er ég læst inni. Nenni ekki alveg að útskýra það en ég er það samt.

Leiter skeiter

Það er auðvitað bara fyndið að vera á hvolfi á Sasquatch festivalinu

Samstilltur hópur

2007-05-25T03:50:00.000Z

Humar í sumar

Fyrir nokkrum dögum var ég í Eugene í Oregon fylki. Rigningin og kuldinn tók á móti manni með opnum örmum og bleytti heldur betur í manni. Planið fyrir daginn var heldur ekkert slor en það var langþráð river rafting eða árflekun eins og það vippast yfir á íslensku. Við fórum nú bara fimm af okkur stelpunum eða helmingurinn. Slöpp mæting en krúið mætti vel. Fórum á bílaleigubílum upp að McKenzie-ánni og var maður gallaður (mjúk eddl) upp á staðnum. Engir búningsklefar eða neitt. Það er líka bara fyrir aumingja. Valdís, Andrea og Jez voru með mér í bát og brummuðum við niður ána á þremur tímum eða svo. Landslagið var alveg magnað en veðrið hefði mátt vera betra. Ég fékk líka ansi margar gusurnar yfir mig af því að hörkutólið ég vildi vera fremst. Það þýðir líka ekkert annað. Þá var bara málið að gleypa vatnið, snýta því úr nösinni, leyfa maskaranum frá því í deginum áður að leka niður kinnarnar og halda áfram. Bómullarfötin sem maður var í voru ansi blaut en maður var gáfaður að koma með aukaföt. Þá var bara ljóslausi kamarinn tekinn á þetta og lyktin, gotta love it! Svöng og rök keyrðum við til baka og við tók lengsta sturtuferð sem ég hef á ævi minni farið í. Mamma hefur tekið tímann á mínum ferðum heima og sló þessi heldur betur metið. Hún var líka svo góð. Mamma og sturtuferðin. Letin var í essinu sínu og þá var málið bara að panta pizzu upp á herbergi sem var sú besta sem ég hef smakkað í laaaangan tíma. En toppar samt ekki mína pizzu. Ónei. Upp í rútu og til Vankúvah í Kanada yfir nóttina.

Vankúvah er voðalega kósí borg. Allt annað en Kanaland og það hyski. Hvað var þá annað hægt að gera en að versla? Veit ekki. Ég gerði það allavega. Keypti mér þessa fínu Adidas peysu í Adidas búð og söng svo All Day I Dream About Sex. Maður er nú ekki maður með mönnum ef maður fattar þennan djók ekki. Hér sést bakið og varð ég bara að flexa basúkkurnar fyrir þessa myndatöku. Erla tók.

Hún er líka bara smá dónó

Allavega. Fyrsta kvöldið fórum við á veitingastað. Það var gaman. Svo fórum við nokkrar á kokteilbar sem var heldur betur dónalegur. Nektarmyndir á veggjunum og kokteilarnir hétu klúrum nöfnum. Smá sýnishorn:

Ónefnd móðir hefði nú gengið út af þessum stað

Og um nóttina var maður nú heldur betur vakinn með stæl. Vaknaði við það að hún Brynja var að lemja mig með púða og sagði svo: "Særún, hættu að hrjóta!" Hef ekkert hrotið síðan þá. Ég hef verið læknuð!
Daginn eftir fór ég í gymmið og hjólaði af mé rassgatið. Hressandi. Svo var ekkert annað hægt að gera en að versla meira og keypti ég mér snjóbrettabakpoka sem er bara megakúl ef ég á að segja frá. Varð líka að kaupa eitthvað undir allt dótið sem ég keypti mér því einhvern veginn verð ég að komast með þetta heim. Hinar töskurnar sprungnar bara. Kabúmm! Létt æfing a la Icelandic Wonder Brass Corporation og síðan fór hann Damian með okkur í ansi skemmtilega ferð. Tókum Aquabus sem er lítill bátur yfir á aðra eyju einhvers staðar þarna. Þar var svona sjávarréttarstaður og ég stóðst ekki mátið heldur varð að fá mér heilan humar. Ég bara varð! Og hér er ég að segja bless við humarinn áður en ég borðaði hann:

Og hana nú!

En ekki kunni ég nú að borða óargadýrið. Fékk fullt af tækjum og tólum og notaði bara eitthvað. En hann var kláraður enda er maður þrjóskari en Kalli Bjarni. Hann var góður en pabba er samt betri. Verð nú bara að viðurkenna það. En þetta var sem sagt dýrasta máltíð mín fyrr og síðar en hvað eru nokkrir dollarar milli vina? Segi það.
Næsti dagur fór í töskupakk já tónleika. Deer Lake Park var pleisið og var hið ágætasta. Giggið gekk svaka vel og voru áhorfendurnir afar skrautlegir. Mátti sjá fremst konu með svan um hálsinn (eitthvað stolið) og í Bachelorette var ein kona með miðputtann uppi allan tímann. Kannski var henni dömpað yfir þessu lagi. Hvað veit ég. Alveg fullt en ekkert um þetta. Svo var líka gamall kall fremst með Fuji myndavél. Hann var töff. Og grenjandi kona. Það má ekki vanta. Og aftarlega voru 3 gaurar sem voru málaðir eins og Björk eins og hún er inni í Voltaplötunni. Svaka fönní. Já maður er ekkert að fylgjast með nótunum á svona tónleikum. Það er alveg víst. Eftirpartíið var líka snilld. Eitt herbergi var lýst með einum lampa sem einhver sniðugut kveikti og slökkti á til skiptist. Síðan sprakk öryggið. En það kom aftur á og þá var skipt um ljósamann. Kallaðist það Ljósaskipti. Haha. Síðan voru íslensku lögin kyrjuð í kór og fóstjarðarhjartað barðist um í brjóstinu. Það var gott. Upp í rútu og þurftum við svo að skjögrast út úr rútunni um miðja nótt og sýna passana okkar við landamærin. Gaman.

Og svo vaknaði ég bara í Seattle og er hér ennþá. Tjillaði bara í dag og talaði í símann í svona 2 tíma. Góð Særún! Fór svo með gellunum út að borða áðan á þennan svakalega ítalska stað. Namminamm.
Á laugardaginn er svo okkar síðasta gigg í smá tíma og svo beint í flugvél til Boston og svo heim. Jí! Þetta verður örugglega mitt síðasta blogg hér í Kanalandi. Búhú. Bæ. Nokkrar myndir,

Svaka skvísur

Róa sig aðeins! Haha.

Megi humarinn Heimir hvíla í friði

Björk greinilega eitthvað smá skotin í þessum. Nei djók.